PL 15, col. 1765

ergo, Pater Dominus, aut Filius Deus non est? Sed
et Pater Dominus, quia Verbo Domini coeli firmati
sunt [(Psal. XXXII, 6)]
; et Filius Deus qui est super
omnes Deus benedictus in saecula [(Rom. IX, 5)]
. Quomodo
ergo nemo potest duobus dominis servire?
Unus enim Dominus, quia unus Deus: denique Dominum
Deum tuum adorabis, et illi soli servies [(Matth.
IV, 10)]
. Unde claret unum Patris et Filii esse dominatum.
1469
[(Vers. 16.)] Lex et prophetae usque ad
Joannem.
1.
Non quia Lex defecit, sed quia incipit Evangelii
praedicatio; videntur enim minora compleri,
cum potiora succedunt. Et ideo vim faciamus regno
coelorum; omnis enim qui vim facit, vehementi studio
properat, non torpenti lentescit affectu. Est ergo fidei
violentia religiosa, segnitia criminosa. Lex multa
secundum naturam statuit; ut naturalibus indulgentior
desideriis ad justitiae studium nos vocaret;
Christus naturam incidit, quia naturales quoque
amputat voluptates; et ideo vim faciamus naturae, ut
non ad terrena demergat, sed ad superna se subrigat.
[(Vers. 18.)] Omnis qui dimittit uxorem suam et ducit
alteram, moechatur: et qui dimissam a viro ducit,

moechatur.
2.
Prius dicendumar bitror de lege conjugii, 1470
ut postea de prohibendo divortio disputemus. Quidam
enim putant omne conjugium a Deo esse, maxime
quia scriptum est: Quae Deus conjunxit, homo
non separet [(Marc. XIX, 6)]
. Ergo si omne conjugium a
Deo est, omne conjugium non licet solvi. Et quomodo
Apostolus dixit: Quod si infidelis discedit,
discedat [(I Cor. VII, 15)]
? In quo et mirabiliter noluit
apud Christianos causam residere divortii, et ostendit
non a Deo omne conjugium; neque enim
Christianae gentilibus Dei judicio copulantur; cum
Lex prohibeat.
3.
Sed occurrit illud quod ait Salomon: Domum
et substantiam patres partiuntur filiis: a Deo autem

praeparabitur viro uxor [(Prov. XIX, 14)]
. Quod qui in
Graeco legit, non putat esse contrarium. Bene enim