PL 152, col. 32
Brunonem nonagenario majorem obiisse, produnt. Alterum, quod Epigramma vocal, quodque speluncy, in qua Sanctus in Calabria habitarit, ſuerit inscriptum, duobus cors1lal bis Ver- Siculis : Jam nennginta duos vitae cemplererat annos, Cum Superos fragili carne solutics acit; ZZ al:er $11] Non cent annc uti | anne indn San ples vit:e Sil $
1 inserta, pag. 6 et 7 p>sterior e binis hisce scriptoribus eflicacissime e variis ſunebril:ns Sancti nostri Titulis probat. Verba « nescit » (Titulo 131) sanctz Marize Spulingenscs; et monachi sancti Nicola: Andegavensis, « Ejus « doctrinam toto ſulgere in orbe, » unde cjus « Se- quaces » esse oplant (Titulo 78) canonici cathedralis
ccclesiz sanctz Crucis Aurelianensis. Nimius essem in czteris cjus elogiis recensendis. At omittere non licet canonicorum Andegavensis ecclesiz cathedralis Sancti Mauricii teslimonium, quo Brunonem assernnt magistram ſuisse non pucrorum aut minorum cleri- corum, $ed virorum gravium et jam doctorum, qui Sub eo divina, id est, Theologiam addiscebant.
vt | vitle Zan - ati: Slit deci 10S tun 4 quis al « cui ann lem qu $ub qua que real quo ect, jam M:j lab Inc« ' Sub cur tuy ant qu: rig| Vitt ſui
Quod 8ane arguit, eum jam tunc mature Zlatis ſuisse, cum Remis ante suum $secessum docerel. » $5. hta ille, qui deinde e canonicorum ecclesiz - cathedralis Andegavensis Titulo, qui inter recu- dendos locum 4166 tenet, versibus aliquot, qui vic habent: Ejus et eximia celebratur ubique $0:hia, Piusquam Maronis laudatur lingua Brunonis,
Gloria Platonis vilescit laude Brunonis. Hic pracellebat doctoribus, hic ſaciebat Summos doctores, non insliluendo minorcs. Doctor doctorum ſuit hic, non clericu'orum. Nam nec honeslales verborum, nec grarvitales Sumpsit Brunonis n'si Vir magne rationis.
Nunciat egregiam Dirina docendo 80yhiam, lectori exhibitis, ita mox post pauca, quz huc minus ſaciunt, prosequitur: « Jam vero quis dixeril, fankum \irum, quem omnecs ſerme Galli;rum, Anglizz et hatiz ecclesiz vcluti celeberrinum scientiarum ma2-.
pi-trum cerlaltim commendarunt, bas laudes anos viginti aut paulo plus aut minus natum promeruisse? (is, inquanm, $ihi in anjimum induxerit, Brunonem ca zlate din scholas adeo celebres cum tanta ermdi- tionis ct doctrine ſama rexisse, ut post viginli (cir- citer nimirum) sCcessionis annos mors ejus langvam omniam doctorum magistri a plerisgne orbis Chri-
Stiani ccclesiis celebrioribus deplorata ſuerit ? » Hactenns Ruinartius': et sane, cum Sanctus in lot adductis ab eo Titulis ſunebribus tam variis tamque profusis, quas, brevi spatio lateque juvenili haud ſacile merendas, Remenses scholas docens aut harum prexfſecturam gerens meruerit, laudibus ornetur, ar- ejus proinde, Titulos simul, e quibus pariim hc pj gumento id est perquain valii'o, fuisse illum , cum
hanc anno 1076 aut seq., ut dictum, dimisit, viginti quinque aut viginti sex annis majorem, ac proin ante £eculum-undecimum, media $ui parte jam elapsum, se!1 anle annum 1050 esse natum.
46. Verum quanto quidem citius id evenit ? Za- notti -_ num. 26) in conltexla a $e Sancli Vita - Pig. 5 Guo ffert e Calabrice monumectis, qua Jandat, tes:timonia diversa, quz S.
1 inserta, pag. 6 et 7 p>sterior e binis hisce scriptoribus eflicacissime e variis ſunebril:ns Sancti nostri Titulis probat. Verba « nescit » (Titulo 131) sanctz Marize Spulingenscs; et monachi sancti Nicola: Andegavensis, « Ejus « doctrinam toto ſulgere in orbe, » unde cjus « Se- quaces » esse oplant (Titulo 78) canonici cathedralis
ccclesiz sanctz Crucis Aurelianensis. Nimius essem in czteris cjus elogiis recensendis. At omittere non licet canonicorum Andegavensis ecclesiz cathedralis Sancti Mauricii teslimonium, quo Brunonem assernnt magistram ſuisse non pucrorum aut minorum cleri- corum, $ed virorum gravium et jam doctorum, qui Sub eo divina, id est, Theologiam addiscebant.
vt | vitle Zan - ati: Slit deci 10S tun 4 quis al « cui ann lem qu $ub qua que real quo ect, jam M:j lab Inc« ' Sub cur tuy ant qu: rig| Vitt ſui
Quod 8ane arguit, eum jam tunc mature Zlatis ſuisse, cum Remis ante suum $secessum docerel. » $5. hta ille, qui deinde e canonicorum ecclesiz - cathedralis Andegavensis Titulo, qui inter recu- dendos locum 4166 tenet, versibus aliquot, qui vic habent: Ejus et eximia celebratur ubique $0:hia, Piusquam Maronis laudatur lingua Brunonis,
Gloria Platonis vilescit laude Brunonis. Hic pracellebat doctoribus, hic ſaciebat Summos doctores, non insliluendo minorcs. Doctor doctorum ſuit hic, non clericu'orum. Nam nec honeslales verborum, nec grarvitales Sumpsit Brunonis n'si Vir magne rationis.
Nunciat egregiam Dirina docendo 80yhiam, lectori exhibitis, ita mox post pauca, quz huc minus ſaciunt, prosequitur: « Jam vero quis dixeril, fankum \irum, quem omnecs ſerme Galli;rum, Anglizz et hatiz ecclesiz vcluti celeberrinum scientiarum ma2-.
pi-trum cerlaltim commendarunt, bas laudes anos viginti aut paulo plus aut minus natum promeruisse? (is, inquanm, $ihi in anjimum induxerit, Brunonem ca zlate din scholas adeo celebres cum tanta ermdi- tionis ct doctrine ſama rexisse, ut post viginli (cir- citer nimirum) sCcessionis annos mors ejus langvam omniam doctorum magistri a plerisgne orbis Chri-
Stiani ccclesiis celebrioribus deplorata ſuerit ? » Hactenns Ruinartius': et sane, cum Sanctus in lot adductis ab eo Titulis ſunebribus tam variis tamque profusis, quas, brevi spatio lateque juvenili haud ſacile merendas, Remenses scholas docens aut harum prexfſecturam gerens meruerit, laudibus ornetur, ar- ejus proinde, Titulos simul, e quibus pariim hc pj gumento id est perquain valii'o, fuisse illum , cum
hanc anno 1076 aut seq., ut dictum, dimisit, viginti quinque aut viginti sex annis majorem, ac proin ante £eculum-undecimum, media $ui parte jam elapsum, se!1 anle annum 1050 esse natum.
46. Verum quanto quidem citius id evenit ? Za- notti -_ num. 26) in conltexla a $e Sancli Vita - Pig. 5 Guo ffert e Calabrice monumectis, qua Jandat, tes:timonia diversa, quz S.