PL 153, col. 790
Et hæe quidem impra- Sentiarum ex conjectura. In posterum si quid diver- sam in sententiam nove lucis afſulserit, nos in eam uliro ac lubentes concedemus. Caterum in hoc opere mirari quis pcssit quod alt auector, cap.
28, reprobos angelos charitatem nun- quam habuisse, adeoque charitatis quidem capaces ſuisse, non lamen charitatem capientes; Ezechielem pro se allegans, cap. Xx vin, versu 15, juneta inter- pretatione saneti Gregorii pape.
Ruperti sane institisse videtur vesligiis, hoc ipsum asserentis lib. 1, De operibus Trinitatis, cap. 16, et codem ex loco Ezechielis, imo et Gregorii pape, quem hie sublegit ac pene trans eripsit.
At istos seu Patres seu doctores sunt qui explicant de charitate actuali, quam angelos reprobos nunquam habuisse haud improbabile est, przesertim posita quorumdam sententia, asserentium eos uno tantum instand a primo suo condita ad lapsum usque perslitisse.
Quia tamen probabilius est tam brevem non ſuisse angelorum viam, et quia trustra inſusi viderentur habitus supernaturales, $i nullum unquam in actum prorupissent; u. alim dicere cum Joanne Martinon, disp.
43, de Angelis, ect. 5, n. $1, Ezechielem cum Gregorio potius intelli- gendos de charitate, non simpliciter, sed aucia per merita ; ut indicat verbum repleri ; vel etiam consum- mata per beatitudinem et gloriam, ubi charitas in actu secundo tanto major et intensior est, quanto risio Dei præstat actui fidei.
Minus autem probabile est quod ajuut Hugo de Sancto Victore in Summa Sentent. tract. 2, c. 2; Petrus Loubardus in 2, dist. 3, part u; Bonaventura ibidem, dist.
4, art. 1, quzst. 2, et alii nonnulli, angelos malos in statu pure naturz creatos ſuisse, nec ulla gratia seu cha- ritate habituali prædiios; quod angelico Doctori adversatur, quæst.
62, art. 3, imo ei sanctis Patribus Gracis que ac Latinis, si bene illorum mens percipiatur. Vide interpretes Ezechielis, ad locum propositum , et theologos scholasticos in citata loca Magistri et S.
Thome, necnon Petavium, tom. Ill Theologicorum dogmatum, lib. 1, cap. 16. II. Bernardi Carthusi® Portarum primi prioris epislole tres. Hujus Bernardi, Portarum primi prioris, et ejus disoipulorum Joannis ac Slephani, quas hie dedimus epistolas, uni debemus membrauco et bone nolz ws.
codici inclyti monasterii Juriensis, quod olim a primo suo exortu Condatescense, exinde Sancti Augendi sive Eugendi, novissime Sancti Claudii nuncupatum est. A ſundata Portarum Carthusia, hoe est, ab anno Christi 1115 usque ad annum Cireiter 1260, quinque omnino Bernardos priores ei domui preſuisse com- pertum nobis est, vel admouitu domini Hugonis
Buat, in Carthusia Majorevi coadjutoris, viri humanissimi, ct sui maxime ordinis historiarum scientissimi ; vel inspectione ipsa autographarum
28, reprobos angelos charitatem nun- quam habuisse, adeoque charitatis quidem capaces ſuisse, non lamen charitatem capientes; Ezechielem pro se allegans, cap. Xx vin, versu 15, juneta inter- pretatione saneti Gregorii pape.
Ruperti sane institisse videtur vesligiis, hoc ipsum asserentis lib. 1, De operibus Trinitatis, cap. 16, et codem ex loco Ezechielis, imo et Gregorii pape, quem hie sublegit ac pene trans eripsit.
At istos seu Patres seu doctores sunt qui explicant de charitate actuali, quam angelos reprobos nunquam habuisse haud improbabile est, przesertim posita quorumdam sententia, asserentium eos uno tantum instand a primo suo condita ad lapsum usque perslitisse.
Quia tamen probabilius est tam brevem non ſuisse angelorum viam, et quia trustra inſusi viderentur habitus supernaturales, $i nullum unquam in actum prorupissent; u. alim dicere cum Joanne Martinon, disp.
43, de Angelis, ect. 5, n. $1, Ezechielem cum Gregorio potius intelli- gendos de charitate, non simpliciter, sed aucia per merita ; ut indicat verbum repleri ; vel etiam consum- mata per beatitudinem et gloriam, ubi charitas in actu secundo tanto major et intensior est, quanto risio Dei præstat actui fidei.
Minus autem probabile est quod ajuut Hugo de Sancto Victore in Summa Sentent. tract. 2, c. 2; Petrus Loubardus in 2, dist. 3, part u; Bonaventura ibidem, dist.
4, art. 1, quzst. 2, et alii nonnulli, angelos malos in statu pure naturz creatos ſuisse, nec ulla gratia seu cha- ritate habituali prædiios; quod angelico Doctori adversatur, quæst.
62, art. 3, imo ei sanctis Patribus Gracis que ac Latinis, si bene illorum mens percipiatur. Vide interpretes Ezechielis, ad locum propositum , et theologos scholasticos in citata loca Magistri et S.
Thome, necnon Petavium, tom. Ill Theologicorum dogmatum, lib. 1, cap. 16. II. Bernardi Carthusi® Portarum primi prioris epislole tres. Hujus Bernardi, Portarum primi prioris, et ejus disoipulorum Joannis ac Slephani, quas hie dedimus epistolas, uni debemus membrauco et bone nolz ws.
codici inclyti monasterii Juriensis, quod olim a primo suo exortu Condatescense, exinde Sancti Augendi sive Eugendi, novissime Sancti Claudii nuncupatum est. A ſundata Portarum Carthusia, hoe est, ab anno Christi 1115 usque ad annum Cireiter 1260, quinque omnino Bernardos priores ei domui preſuisse com- pertum nobis est, vel admouitu domini Hugonis
Buat, in Carthusia Majorevi coadjutoris, viri humanissimi, ct sui maxime ordinis historiarum scientissimi ; vel inspectione ipsa autographarum