PL 153, col. 793
fuit Antelmus ſere biennio, usque ad annum 1134, A numeramus) a nalivitale Christi vel a Kaler dis Ja- indeque ad suam cellulam in Carthusiam primariam rediit.
At Bernardo de Portis mortuo 1152, xvii Kalendas Jannarii, ei superstes Bernardus primus Nantelmum ex priore Carthusiæ, Portarum priorem conslituit. Nec multo post, nempe diebus 58 post obitum Bernardi de Portis, excessit e vivis Bernar- dus primus, pridic lus Februarii, anno (ut hodic nuariis 1153, qui tamen adbue erat tantum 1152,
Post novennium, nempe anno 1163, conse- cratus est in episcopum Bellicensem ab ipso Alexan- dro papa III, die Nalivitatis beate Marie virginis, que lum in Dominicam incurrebat : cum nempe essel lillera Dominicalis F.
obiit autem anno 1178, episcopatus sui xv, sexto Kalendas Julii, post Com- pletorium : et ejus depositio, seu dies sepulturæ sic est adnotata in Necrologio Majorevi : v Kalendas Ju- lii obiit Nantelmus Bellicensis episcopus.
At in Ec- clesla Bellicensi colitur ipso die obitus, sex to Kalen- das Julii, sub nomine Antelmi, cum lamen et eum Carthusiani, et ipse se Nautelmum appellaret.
Vide appendicem, num. 2. Nantelmo excedenti e Portarum prioratu, anno 1154, successit Beruardus, tertins ejus nominis Por- tarum prior, et exinde Diensis episcopus, de quo nomenclatura priorum Carthusiz, antiquis statutis el impressis manuscriptis adnexa, sub Guigone priore Carthusize, hujus nominis secundo, circa annum Christi 1176: Eo tempore floruit dominus Bernardus, olim prior Portarum, postea episcopus Diensis, qui
moriuos 8uscitavit, leprozos mundavit, et innumeris aliis claruit miraculis. Et in codice ms. Portarum l-gisse se asserit, jam supra a nobis laudatus domnus Hugo Buat, hc ipsa verba ad paginam 42 : Sub beato pontifice Alexandro lertio, nobis ereptus est do- mnus Bernardus prior quondam nosler, vere vir Dei B et sanctus, ut episcopus Diensis preficeretnr.
Tum pa- C gina $equenti : Itaque sanctus vir Bernardus episco- patum Diensem mira patientia, majori pietate, et ſer- ventiss ima charitate gubernavit, ovesque propria mi- rabili dexteritale de ſauce tartari eripuit et liberavit.
Bernardo huie tertio, cum ad episcopatum Diensem vocatus est, successisse videtur Stephanus prior Portarum, enjus mentio ad annum Christi 1171, in bulla Alexandri pape III. Ac ſortasse hie ipse est Stephanus de Chalmeto, de quo infra.
Stephano successit Rosthannus, quem appellat bulla Lucii rape WI, data ad in Nonas Februarias 1182, indi- ctione 1. Bernardum vero tertium quia plerique omnes scripiores, etiam Carthusiani recentiores, ut Petrus Sutor, Petrus Dorlandus, Theodorus Pe- træus et Laurentius Surius in Vita S.
Stephani Dien- sis episcopi, cum Canisio nostro, et Saussayo in suis Marty rologiis, et aliis plerisque, nune cum Bernardo primo, modo cum secundo confuderunt, sie nobis illi ex dietis discernendi sunt.
Primus Bernardus, ſundator domus Portarum anno 1113, ex monacho Ambroniacensi, prioratum jain abdicaverat die saneti Thome apostoli 1147, Ber- nardum de Portis ex Bellicensi episcopo sibi sub- Stituens.
At Bernardo de Portis mortuo 1152, xvii Kalendas Jannarii, ei superstes Bernardus primus Nantelmum ex priore Carthusiæ, Portarum priorem conslituit. Nec multo post, nempe diebus 58 post obitum Bernardi de Portis, excessit e vivis Bernar- dus primus, pridic lus Februarii, anno (ut hodic nuariis 1153, qui tamen adbue erat tantum 1152,
Post novennium, nempe anno 1163, conse- cratus est in episcopum Bellicensem ab ipso Alexan- dro papa III, die Nalivitatis beate Marie virginis, que lum in Dominicam incurrebat : cum nempe essel lillera Dominicalis F.
obiit autem anno 1178, episcopatus sui xv, sexto Kalendas Julii, post Com- pletorium : et ejus depositio, seu dies sepulturæ sic est adnotata in Necrologio Majorevi : v Kalendas Ju- lii obiit Nantelmus Bellicensis episcopus.
At in Ec- clesla Bellicensi colitur ipso die obitus, sex to Kalen- das Julii, sub nomine Antelmi, cum lamen et eum Carthusiani, et ipse se Nautelmum appellaret.
Vide appendicem, num. 2. Nantelmo excedenti e Portarum prioratu, anno 1154, successit Beruardus, tertins ejus nominis Por- tarum prior, et exinde Diensis episcopus, de quo nomenclatura priorum Carthusiz, antiquis statutis el impressis manuscriptis adnexa, sub Guigone priore Carthusize, hujus nominis secundo, circa annum Christi 1176: Eo tempore floruit dominus Bernardus, olim prior Portarum, postea episcopus Diensis, qui
moriuos 8uscitavit, leprozos mundavit, et innumeris aliis claruit miraculis. Et in codice ms. Portarum l-gisse se asserit, jam supra a nobis laudatus domnus Hugo Buat, hc ipsa verba ad paginam 42 : Sub beato pontifice Alexandro lertio, nobis ereptus est do- mnus Bernardus prior quondam nosler, vere vir Dei B et sanctus, ut episcopus Diensis preficeretnr.
Tum pa- C gina $equenti : Itaque sanctus vir Bernardus episco- patum Diensem mira patientia, majori pietate, et ſer- ventiss ima charitate gubernavit, ovesque propria mi- rabili dexteritale de ſauce tartari eripuit et liberavit.
Bernardo huie tertio, cum ad episcopatum Diensem vocatus est, successisse videtur Stephanus prior Portarum, enjus mentio ad annum Christi 1171, in bulla Alexandri pape III. Ac ſortasse hie ipse est Stephanus de Chalmeto, de quo infra.
Stephano successit Rosthannus, quem appellat bulla Lucii rape WI, data ad in Nonas Februarias 1182, indi- ctione 1. Bernardum vero tertium quia plerique omnes scripiores, etiam Carthusiani recentiores, ut Petrus Sutor, Petrus Dorlandus, Theodorus Pe- træus et Laurentius Surius in Vita S.
Stephani Dien- sis episcopi, cum Canisio nostro, et Saussayo in suis Marty rologiis, et aliis plerisque, nune cum Bernardo primo, modo cum secundo confuderunt, sie nobis illi ex dietis discernendi sunt.
Primus Bernardus, ſundator domus Portarum anno 1113, ex monacho Ambroniacensi, prioratum jain abdicaverat die saneti Thome apostoli 1147, Ber- nardum de Portis ex Bellicensi episcopo sibi sub- Stituens.