PL 157, col. 353
Flores epitaphii sanctorum (Thiofridus Efternacensis), J. P. Migne
Pauli gestaret limina. In promptu quoque esset
revolvere qui S. Romanae sedis summi pontifices,
qui diversarum dignitatum fascibus praediti; et cum
ad saeculum, tum in Deum divites, summa cum diligentia
privatis ac publicis impendiis exstruxerint,
renovaverint, exornaverint sanctorum oratoria. Sed
ne a propositi serie longo protrahar sirmate, praetereo
quae praeclara nobilium scriptorum ingenia
indiderunt annalibus et memoriae. De vicino
petam exemplum, quantum prosit cujusque orthodoxi
animae eductae de carnis carcere si quid de suis
copiis, in carne sanctorum patrociniis impenderit,
honoris ac reverentiae. Cum divae memoriae Henricus
rex, ejusdem nominis regum secundus, et imperatorum
imperator primus, naturae solveret debitum,
et in ipsa hora qua tam clari solis mundo
imminebat deliquium; quidam theoreticae vitae praerogativa
insignis, in oratione contribulati spiritus
sui, et cordis contriti et humiliati [(Dan. III, 40)] , Deo
offerret sacrificium; innumerabilem, quasi ad amplissima
et certa spolia congregatum immundorum
spirituum, cellam suam summa cum alacritate praeterire
conspexit exercitum. Nec in tanto agmine castra Dei
[(Gen. XXXII, 2)] , sed principatus et potestates
aeris hujus [(Col. II, 15; Ephes. II, 2)] recognoscens,
insolita visione, ut homo ex hominibus, primo expavit;
sed dein, ut extra homines homo, armatura Dei
armatus [(Ephes. VI, 11, 13)] , extremum commeantium
imperiosa auctoritate accitum, causam tantae
properantiae diligenti inquisitione interrogavit; et,
ubi verum ab auctore omnis mendacii exsculpsit, ut
abiret, ac eodem itinere ad se, sive effecto, seu infecto,
quo properabatur, negotio, rediret; sub terribili
divini nominis obtestatione imperavit. Nec
mora, ille paruit, et
Par levibus ventis, celerique simillimus somno [Euro],
disparuit; et in brevi reversus, non alius in habitu,
in incessu, in putido Stygii fetoris halitu, quam
vere ac sine ulla cunctatione picea obtectus caligine
revolvere qui S. Romanae sedis summi pontifices,
qui diversarum dignitatum fascibus praediti; et cum
ad saeculum, tum in Deum divites, summa cum diligentia
privatis ac publicis impendiis exstruxerint,
renovaverint, exornaverint sanctorum oratoria. Sed
ne a propositi serie longo protrahar sirmate, praetereo
quae praeclara nobilium scriptorum ingenia
indiderunt annalibus et memoriae. De vicino
petam exemplum, quantum prosit cujusque orthodoxi
animae eductae de carnis carcere si quid de suis
copiis, in carne sanctorum patrociniis impenderit,
honoris ac reverentiae. Cum divae memoriae Henricus
rex, ejusdem nominis regum secundus, et imperatorum
imperator primus, naturae solveret debitum,
et in ipsa hora qua tam clari solis mundo
imminebat deliquium; quidam theoreticae vitae praerogativa
insignis, in oratione contribulati spiritus
sui, et cordis contriti et humiliati [(Dan. III, 40)] , Deo
offerret sacrificium; innumerabilem, quasi ad amplissima
et certa spolia congregatum immundorum
spirituum, cellam suam summa cum alacritate praeterire
conspexit exercitum. Nec in tanto agmine castra Dei
[(Gen. XXXII, 2)] , sed principatus et potestates
aeris hujus [(Col. II, 15; Ephes. II, 2)] recognoscens,
insolita visione, ut homo ex hominibus, primo expavit;
sed dein, ut extra homines homo, armatura Dei
armatus [(Ephes. VI, 11, 13)] , extremum commeantium
imperiosa auctoritate accitum, causam tantae
properantiae diligenti inquisitione interrogavit; et,
ubi verum ab auctore omnis mendacii exsculpsit, ut
abiret, ac eodem itinere ad se, sive effecto, seu infecto,
quo properabatur, negotio, rediret; sub terribili
divini nominis obtestatione imperavit. Nec
mora, ille paruit, et
Par levibus ventis, celerique simillimus somno [Euro],
disparuit; et in brevi reversus, non alius in habitu,
in incessu, in putido Stygii fetoris halitu, quam
vere ac sine ulla cunctatione picea obtectus caligine