PL 159, col. 936
Interea mandatum est nobis 4185) Ie corrose membrane. nisi ex emplo daretur ei crux et lancea, cieraque regalia insignia. Cum ergo indubitanter intelle sims nos nullatenus aliter quam hoc modo liberari posse, mandavimus illis qui erant in castello ubi regalia habebantur, ut saltem hee modo vitam nobis redi- meren.
Qui periculum vitæ nostræ intelligentes, præſatam erucem ei lanccam cum aliis insignibus, licet inviti, tradiderunt. His ita (posthabilo Deo, et omni jure el juslitiz) inhumane peraclis, eduxerunt nos de horribili car- cere in locum, qui dicitur Ingilheim, juxta Mogun- tiam, quo venit filius noster cum mortalibus ini- micis nos!ris, et eorum multitudine, relietis ſerme
omnibus fidelibus nostris Moguntize, ea spe quod nos illuc ad eos deberet ducere. Quibus omnibus hac spe deceplis, in præſato loco iterum produeti sumus ad crudelissimas quæstiones, et iniquas exactiones, præsente nuntio pap:r, ubi mulia incon- venientia, non tam zelo reetitudinis quam studio nostræ damnationis, sunt nobis ab inimicis nostris olyecta, quæcunque scilicet saluti et honori nostro
potuerunt esse contraria. At vero nos cum postula- remus nt liceret nobis respoudere et de omnibus oljectis, digna ratione satisſacere, illi pro imperio renuerunt, quod etiam barbari alicui servo non ſa- cerent.
Cum ergo videremus nobis violentiam et prejudicium fieri, tune provoluti ad pedes eorum _ ecepimns $uppliciter implorare, cum pro Deo, tum pro suo honore, nt hnjusmodi quæstioues et ol;je- ctiones difſerrent usque ad apostolicam sedem, con- cessa interim nobis dignitate proprie libertalis, usque ad locum præſatæ sedis, ubi prasente Roma- no clero ei populo, remoto odio et invidia, et cœie-
ris quæ justitiæ sunt contraria, liccret de objectis vel digne purgare, vel bumiliter $atisfaccre. At cum id quoque nobis inhumane denegarelur, et nos deinde mise (144).....
reremus, si qua spes vite aut salutis, vel qu tandem esset. .., copia liberationis. Tum nobis responsum est quod a gravi captivitate ila. . possemus, $i ea exsequi ve lemus, quæ nobis.
| cet contra jus et honorem nostrum, proponeban- tur, id est, ut secundum eorum voluntatem redde- remus impe ii coronam. Quid plura? Posiquam 2 nobis omnia pro voluntate et imperio ex torserunt, aheuntes Moguntiam, in eodem loco nos sine ho-1 nore reliquerunt, eum ecce mandatum est nobi3 quod, nisi æternam captivitatem subire vellemus,
quantoc ius de cederemus. Quapropter locum ipsum de:e-tantrs, naa im conscendimns, Coloniam ſesti- nauter venimus, et sie gratuita miscricordia divime majestatis a crudelibus inimicorum manibus vix liberati sumus.
Sed jam lempus est tam lange miseriarum no- strarum tragevie ſinem imponere; quam idcirco tue, Pater amantissime, pietali deflere curavimu;, quia in Deo et in le magna et singularis spes e3t (144) lie etiam corrosa membrana.
Qui periculum vitæ nostræ intelligentes, præſatam erucem ei lanccam cum aliis insignibus, licet inviti, tradiderunt. His ita (posthabilo Deo, et omni jure el juslitiz) inhumane peraclis, eduxerunt nos de horribili car- cere in locum, qui dicitur Ingilheim, juxta Mogun- tiam, quo venit filius noster cum mortalibus ini- micis nos!ris, et eorum multitudine, relietis ſerme
omnibus fidelibus nostris Moguntize, ea spe quod nos illuc ad eos deberet ducere. Quibus omnibus hac spe deceplis, in præſato loco iterum produeti sumus ad crudelissimas quæstiones, et iniquas exactiones, præsente nuntio pap:r, ubi mulia incon- venientia, non tam zelo reetitudinis quam studio nostræ damnationis, sunt nobis ab inimicis nostris olyecta, quæcunque scilicet saluti et honori nostro
potuerunt esse contraria. At vero nos cum postula- remus nt liceret nobis respoudere et de omnibus oljectis, digna ratione satisſacere, illi pro imperio renuerunt, quod etiam barbari alicui servo non ſa- cerent.
Cum ergo videremus nobis violentiam et prejudicium fieri, tune provoluti ad pedes eorum _ ecepimns $uppliciter implorare, cum pro Deo, tum pro suo honore, nt hnjusmodi quæstioues et ol;je- ctiones difſerrent usque ad apostolicam sedem, con- cessa interim nobis dignitate proprie libertalis, usque ad locum præſatæ sedis, ubi prasente Roma- no clero ei populo, remoto odio et invidia, et cœie-
ris quæ justitiæ sunt contraria, liccret de objectis vel digne purgare, vel bumiliter $atisfaccre. At cum id quoque nobis inhumane denegarelur, et nos deinde mise (144).....
reremus, si qua spes vite aut salutis, vel qu tandem esset. .., copia liberationis. Tum nobis responsum est quod a gravi captivitate ila. . possemus, $i ea exsequi ve lemus, quæ nobis.
| cet contra jus et honorem nostrum, proponeban- tur, id est, ut secundum eorum voluntatem redde- remus impe ii coronam. Quid plura? Posiquam 2 nobis omnia pro voluntate et imperio ex torserunt, aheuntes Moguntiam, in eodem loco nos sine ho-1 nore reliquerunt, eum ecce mandatum est nobi3 quod, nisi æternam captivitatem subire vellemus,
quantoc ius de cederemus. Quapropter locum ipsum de:e-tantrs, naa im conscendimns, Coloniam ſesti- nauter venimus, et sie gratuita miscricordia divime majestatis a crudelibus inimicorum manibus vix liberati sumus.
Sed jam lempus est tam lange miseriarum no- strarum tragevie ſinem imponere; quam idcirco tue, Pater amantissime, pietali deflere curavimu;, quia in Deo et in le magna et singularis spes e3t (144) lie etiam corrosa membrana.