PL 16, col. 1149
Epistolarum classis I (Ambrosius Mediolanensis), J. P. Migne
enim vere Deum Patrem non solum vidit, sed etiam
enarravit [(Joan. I, 18)] .
11.
Et sequitur: In te glorificabor. Et ego dixi:
In vacuum laboravi, et in nihilum dedi vires meas;
ideo judicium meum ante Dominum, et dolor meus
ante Deum meum. Et nunc sic dicit Dominus, qui
finxit me servum ex utero sibi ad congregandum Jacob
et Israel [(Esai. XLIX, 4, 5)]
. Quis congregavit Dei populum,
nisi Christus? Quis glorificatus est ante Dominum?
Quis est Dei virtus? Cui dixit Pater: Magnum
tibi est vocari te puerum meum? Et cui dicit: Ecce posui te in testamentum generis mei, in lucem
gentium; ut sis in salutem usque ad extremum terrae [(Ibid., 6)]
?
De quo etiam per os Ezechiel locutus
est, dicens: Suscitabo super eos pastorem unum, et
reget eos servus meus David, et erit eorum pastor: et
ego Dominus ero illis in Deum, et David in medio
eorum princeps [(Ezech. XXXIV, 23, 24)]
. David utique
rex jam defunctus erat, et ideo verus David, verus
humilis, verus mansuetus, verus manu fortis Dei
Filius, hoc annuntiatur nomine: qui etiam in Zachariae
prophetae libro significatur, dicente Deo
Patre: Ecce ego mittam servum meum, Oriens nomen
est ei [(Zach. III, 8)]
. Numquid quia habebat vestimenta
sordida, ideo fulgorem divinitatis suae sol
justitiae non habebat?
12.
Et quid plura? An infirmius putamus servitium
esse quam peccatum, quam maledictum, 988
quam opprobrium, quam infirmitates, quas pro nobis
suscepit, ut a nobis averterentur? Factus est enim
haec omnia; ut universa vacuaret. Sed haec ideo
non recipiunt, quod servus, opprobrium, peccatum,
maledictum factus sit; quia Verbum et carnem
unius asserunt esse substantiae, et dicunt: Ergo quia
nos redemit, servus dictus est, et peccatum debuit
dici. Nec advertunt quod haec Christi gloria sit, quia
servitutem suscepit in corpore suo, ut libertatem
omnibus redderet: peccata nostra portavit, ut mundi
peccatum tolleret.
13.
Servus, peccatum, maledictum factus est, ut
tu peccati servus esse desisteres, et te divinae sententiae
maledicto absolveret. Ille ergo maledictum
suscepit tuum: Maledictus enim omnis, qui pendet
in ligno [(Galat. III, 13)]
. Ille maledictum in cruce
factus est, ut tu benedictus esses in Dei regno. Ille
dehonestatus et depretiatus est, nec aliquid aestimatus.
enarravit [(Joan. I, 18)] .
11.
Et sequitur: In te glorificabor. Et ego dixi:
In vacuum laboravi, et in nihilum dedi vires meas;
ideo judicium meum ante Dominum, et dolor meus
ante Deum meum. Et nunc sic dicit Dominus, qui
finxit me servum ex utero sibi ad congregandum Jacob
et Israel [(Esai. XLIX, 4, 5)]
. Quis congregavit Dei populum,
nisi Christus? Quis glorificatus est ante Dominum?
Quis est Dei virtus? Cui dixit Pater: Magnum
tibi est vocari te puerum meum? Et cui dicit: Ecce posui te in testamentum generis mei, in lucem
gentium; ut sis in salutem usque ad extremum terrae [(Ibid., 6)]
?
De quo etiam per os Ezechiel locutus
est, dicens: Suscitabo super eos pastorem unum, et
reget eos servus meus David, et erit eorum pastor: et
ego Dominus ero illis in Deum, et David in medio
eorum princeps [(Ezech. XXXIV, 23, 24)]
. David utique
rex jam defunctus erat, et ideo verus David, verus
humilis, verus mansuetus, verus manu fortis Dei
Filius, hoc annuntiatur nomine: qui etiam in Zachariae
prophetae libro significatur, dicente Deo
Patre: Ecce ego mittam servum meum, Oriens nomen
est ei [(Zach. III, 8)]
. Numquid quia habebat vestimenta
sordida, ideo fulgorem divinitatis suae sol
justitiae non habebat?
12.
Et quid plura? An infirmius putamus servitium
esse quam peccatum, quam maledictum, 988
quam opprobrium, quam infirmitates, quas pro nobis
suscepit, ut a nobis averterentur? Factus est enim
haec omnia; ut universa vacuaret. Sed haec ideo
non recipiunt, quod servus, opprobrium, peccatum,
maledictum factus sit; quia Verbum et carnem
unius asserunt esse substantiae, et dicunt: Ergo quia
nos redemit, servus dictus est, et peccatum debuit
dici. Nec advertunt quod haec Christi gloria sit, quia
servitutem suscepit in corpore suo, ut libertatem
omnibus redderet: peccata nostra portavit, ut mundi
peccatum tolleret.
13.
Servus, peccatum, maledictum factus est, ut
tu peccati servus esse desisteres, et te divinae sententiae
maledicto absolveret. Ille ergo maledictum
suscepit tuum: Maledictus enim omnis, qui pendet
in ligno [(Galat. III, 13)]
. Ille maledictum in cruce
factus est, ut tu benedictus esses in Dei regno. Ille
dehonestatus et depretiatus est, nec aliquid aestimatus.