PL 160, col. 30
An- selmum, Gemblacenses atque Aquicinensem conti- nuationem hic illic decurtavit ; propriam non addi- Blan:liniensibus, Marchianensibus, Elnonensibus, atque Vitis S. Amandi, Amati, Rictrudis, Gertrudis ad verbum transcripta, nullius sunt pretii.— Quar- tus denique monachus Agricixctixus (B5S.) rogatu Simonis a.
' 1174-1201 abbatis codicem primarium Aquicinensem, denuo descriptum usque a4 annum 1148, inde ita continuavit, ut continuationem illius pro ſundamento propriz subjectam multum am- pliaret, sequentia usque ad finem a.
1201 de 8uo aderet, diversis ut videtur temporibus (109). Ali- qua $umpsit ex Annalibus Aquicinctinis, plurima autem, de bello potissimum- sacro, e relationibus eorum qui ipsi interſuerant.
Auctor Fridericum im- peratorem admiratur (110) ; quz Mirzvus tacens ubi- B is omixit. Alius deinde uno calamo adjecit breves notitias a. 1201-1237, omanes, tribus tantum exce- ptis, ex Annalibus Aquicinctinis ad verbum peti- tas (111).
Exscripserunat hunc codicem Lambertus Parvus; Andreas Marchianensis, W:lhelmus au- ctor Chronici Andrensis ; Nicolaus Ambianensis ; monachus Clarimarisci, qui Genealogiam comitum Flandrensium coutinuavit (112); interpolator An- nalium Elnonensium ; Iperius.
Edidit Mirzus, ct ex ceo Struve. — Eumdem nactus monachus S. Wixxoct Bercexs:s [B5*.], inde annos 1149-1201, accurate transcripsit, annis 1201-1237 multa im-- Mmiscuit ad Flandrias maxime spectantia.
Auctor illo tempore vixisse videtur (113) ; continuatio nunc dit. Novimus eum tantum e B4*, 4**, qui inde accu- q primam lucem vidit (114). Usus ea est Wilhelmus ratiss}me descripti sunt.-Atque codici B4** intra a.
H97. narratam ; 1194, actum hoc anno; A197, $e- minum ut ridetur pulchra processto; ibid. certan nostrorum victoriam - adhnc minime audirinits. Jam ante @ 1195 coder bsi sunt Lambertus Paryus atque Andreas Marchiauensis.
Ja pr:efatione operis hc tantum de $e dicit auctor : A 13 autem anno Conradi regis Theutonicorum et 14 Ludorici hujus nominis septimi regis Fruncorum, rogatu m fratrum Aquicinensium, et P_ auctoritale Symonis ejusdem Ecclesie abbatis, quidam monachus ejnsdem Ecclesie ſamiliarissimus, mediocriter litter - tus, nsque in calcem roluminis sequentia apposuit.
Auditla magis quam risa 5scripsil, et que @ fidelibus relatoribus aut{ivit, posterorum noticie dereliquit. (110) Nec tamen irjusto partium $tudio; cf. a. 1156, injuste dimisit; 1161, per violenttam impe - ratoris; 1162, Octavianum scismaticum, 1165, im- peratoris tam temerario juraments.
(111) In codice unico B5 exslant tantum usque ad a. 12H medium, vltimo ejus ſolio deperdito. Sed D apud continuatorem B3* iis $superstructum, non hec tantum leguntur, $sed etiam cunecta quz Annales Aquicinctini a.
14226—1237 exhibent. Atqui B5* non usus est Annalibus, sed codicem B5 ad htteram de- scripsit (cf. s#bunone apud utramque); tocos ergo Annalium apud enum obvios in B5 quoque exslitiss& rtet.
112) Apud Martene Thes. II, 388. { 13) Eum Bergis prope Dunkirchen scripsisse, inde conjicimus, oe hujus maxime regionis hi- Storiam tractat; quod vocibus Galliam redole::tibus utitur, ut 8aisivit; quod translatione S.
Itu plene narrata, adjicit : ſacta est tempore domui Inzel- mari abbatis Bergensis. (114) Novimus tantum Gabimusque e cofice B5** per monachum Biandimiensem ec variis likri , tauta
' 1174-1201 abbatis codicem primarium Aquicinensem, denuo descriptum usque a4 annum 1148, inde ita continuavit, ut continuationem illius pro ſundamento propriz subjectam multum am- pliaret, sequentia usque ad finem a.
1201 de 8uo aderet, diversis ut videtur temporibus (109). Ali- qua $umpsit ex Annalibus Aquicinctinis, plurima autem, de bello potissimum- sacro, e relationibus eorum qui ipsi interſuerant.
Auctor Fridericum im- peratorem admiratur (110) ; quz Mirzvus tacens ubi- B is omixit. Alius deinde uno calamo adjecit breves notitias a. 1201-1237, omanes, tribus tantum exce- ptis, ex Annalibus Aquicinctinis ad verbum peti- tas (111).
Exscripserunat hunc codicem Lambertus Parvus; Andreas Marchianensis, W:lhelmus au- ctor Chronici Andrensis ; Nicolaus Ambianensis ; monachus Clarimarisci, qui Genealogiam comitum Flandrensium coutinuavit (112); interpolator An- nalium Elnonensium ; Iperius.
Edidit Mirzus, ct ex ceo Struve. — Eumdem nactus monachus S. Wixxoct Bercexs:s [B5*.], inde annos 1149-1201, accurate transcripsit, annis 1201-1237 multa im-- Mmiscuit ad Flandrias maxime spectantia.
Auctor illo tempore vixisse videtur (113) ; continuatio nunc dit. Novimus eum tantum e B4*, 4**, qui inde accu- q primam lucem vidit (114). Usus ea est Wilhelmus ratiss}me descripti sunt.-Atque codici B4** intra a.
H97. narratam ; 1194, actum hoc anno; A197, $e- minum ut ridetur pulchra processto; ibid. certan nostrorum victoriam - adhnc minime audirinits. Jam ante @ 1195 coder bsi sunt Lambertus Paryus atque Andreas Marchiauensis.
Ja pr:efatione operis hc tantum de $e dicit auctor : A 13 autem anno Conradi regis Theutonicorum et 14 Ludorici hujus nominis septimi regis Fruncorum, rogatu m fratrum Aquicinensium, et P_ auctoritale Symonis ejusdem Ecclesie abbatis, quidam monachus ejnsdem Ecclesie ſamiliarissimus, mediocriter litter - tus, nsque in calcem roluminis sequentia apposuit.
Auditla magis quam risa 5scripsil, et que @ fidelibus relatoribus aut{ivit, posterorum noticie dereliquit. (110) Nec tamen irjusto partium $tudio; cf. a. 1156, injuste dimisit; 1161, per violenttam impe - ratoris; 1162, Octavianum scismaticum, 1165, im- peratoris tam temerario juraments.
(111) In codice unico B5 exslant tantum usque ad a. 12H medium, vltimo ejus ſolio deperdito. Sed D apud continuatorem B3* iis $superstructum, non hec tantum leguntur, $sed etiam cunecta quz Annales Aquicinctini a.
14226—1237 exhibent. Atqui B5* non usus est Annalibus, sed codicem B5 ad htteram de- scripsit (cf. s#bunone apud utramque); tocos ergo Annalium apud enum obvios in B5 quoque exslitiss& rtet.
112) Apud Martene Thes. II, 388. { 13) Eum Bergis prope Dunkirchen scripsisse, inde conjicimus, oe hujus maxime regionis hi- Storiam tractat; quod vocibus Galliam redole::tibus utitur, ut 8aisivit; quod translatione S.
Itu plene narrata, adjicit : ſacta est tempore domui Inzel- mari abbatis Bergensis. (114) Novimus tantum Gabimusque e cofice B5** per monachum Biandimiensem ec variis likri , tauta