PL 167, col. 28
Martyr. Bened. cum Menard. Observ. ead, die 3 Martll. Jtein Menolog. Bened., ubi sic le- tibus damnata ſuisset, nisi ipsum as8eruissent qu Nestorii commenta damnarunt? Nonne et ipse Augu- stinus predestinatianam heresim condere, et Christi gratiam statluendo hominum avertere libertatem, a viris alioquin piis et eruditis ſerebatur, ni Prosper huic 8ancto doctori a Semipelagianis objecta diss0!-
vissel, ipse aui magistri patronus? Adeo veritas, non '8ecus ac virius, 8icut sine adversario aut latet aut marcescit, sic sine patrono deficit, qui sepins et ipse alterins indiget patrocinio, ut qui pro verilate stetit, non contra veritatem pugnasse credatur.
Il. v Ligni vile. PURI FF * — I 8
Spreta igitur isla minus vero studentium exposlu- latione, eo veritatis studio, ea officii ratione, et ea equitatis lege, qua Prosper Auguslinum, plurimi Cy- rillum, Basilius Gregorium, Athanasius Dionysium, Tertullianus, Minutius et Justinus mores fidelium vindicarunt, ego Ruperti Tuiliensis abbalis fidem de corpore el sanguine Christi in allaris sacramento, cu- jus acerrimus propugnator exslilit, deſensurus accedo.
Et ne temere el sine ordine procedam, in prima parte proſeram opera que a Ruperto composila sunt, quo spiritu Rupertus ea conscripsit, et quo Scripiuram sacram interpretatus est.
In altera parte exponam quatuor qui ipsi ascribuntur errores; figurative sci- licet duntaxat prasentie corporis el sanguinis Chrisli in sacr-mento, quam Wiclefis!@ docuerunt : mandu- cationis per fidem, quam in aliquo sensu docent Cal- vinistæ; impanationis, quam tenent Lutherani, 2: unionis hyposlalice panis el vini cum Verbo, cui vix ullus suſſragatus est.
Dehinc Rupertum a primo ex illis erroribus vindicabo, tum a secundo errore asserum; poslea a lerliv deſendam; postremo a quarto Ruper- tum prorsus alienum demonstrabo. Si cui aultem hislorice quam dogmatice conceria- liones minus placent, et ei gravis aut minus gppor- luna videlur inducla Ruperii Operum crisis, quam tamen ex celebri inter ips0s theologos contentione de
\auctore librorum De divinis officiis, quorum maæi me leslimonio causa Ruperti agitur, kic duaimus premi!- tendam, eam ſacilis dimiltat. | Lectorem hic eliam monitum velim me non mea, ted ordinis totius vel magis Ecelesic voce Ruper!um litulo sanctitatis insignitum nonnunquam eo in opere pronuntiare, quippe quem 8anclitatis merito miracu- lorumque virlute ſulgentem in sanctorum catalogis
auctores probati scribunt (5). Itaque absit a nomine invidia. gitur : Eodem die nalalis S. Ruperti abbatis Tui., elc., ad diem 3 Marlii; et Arnaldus Won.
vissel, ipse aui magistri patronus? Adeo veritas, non '8ecus ac virius, 8icut sine adversario aut latet aut marcescit, sic sine patrono deficit, qui sepins et ipse alterins indiget patrocinio, ut qui pro verilate stetit, non contra veritatem pugnasse credatur.
Il. v Ligni vile. PURI FF * — I 8
Spreta igitur isla minus vero studentium exposlu- latione, eo veritatis studio, ea officii ratione, et ea equitatis lege, qua Prosper Auguslinum, plurimi Cy- rillum, Basilius Gregorium, Athanasius Dionysium, Tertullianus, Minutius et Justinus mores fidelium vindicarunt, ego Ruperti Tuiliensis abbalis fidem de corpore el sanguine Christi in allaris sacramento, cu- jus acerrimus propugnator exslilit, deſensurus accedo.
Et ne temere el sine ordine procedam, in prima parte proſeram opera que a Ruperto composila sunt, quo spiritu Rupertus ea conscripsit, et quo Scripiuram sacram interpretatus est.
In altera parte exponam quatuor qui ipsi ascribuntur errores; figurative sci- licet duntaxat prasentie corporis el sanguinis Chrisli in sacr-mento, quam Wiclefis!@ docuerunt : mandu- cationis per fidem, quam in aliquo sensu docent Cal- vinistæ; impanationis, quam tenent Lutherani, 2: unionis hyposlalice panis el vini cum Verbo, cui vix ullus suſſragatus est.
Dehinc Rupertum a primo ex illis erroribus vindicabo, tum a secundo errore asserum; poslea a lerliv deſendam; postremo a quarto Ruper- tum prorsus alienum demonstrabo. Si cui aultem hislorice quam dogmatice conceria- liones minus placent, et ei gravis aut minus gppor- luna videlur inducla Ruperii Operum crisis, quam tamen ex celebri inter ips0s theologos contentione de
\auctore librorum De divinis officiis, quorum maæi me leslimonio causa Ruperti agitur, kic duaimus premi!- tendam, eam ſacilis dimiltat. | Lectorem hic eliam monitum velim me non mea, ted ordinis totius vel magis Ecelesic voce Ruper!um litulo sanctitatis insignitum nonnunquam eo in opere pronuntiare, quippe quem 8anclitatis merito miracu- lorumque virlute ſulgentem in sanctorum catalogis
auctores probati scribunt (5). Itaque absit a nomine invidia. gitur : Eodem die nalalis S. Ruperti abbatis Tui., elc., ad diem 3 Marlii; et Arnaldus Won.