PL 169, col. 12
De glorificatione Trinitatis (Rupertus Tuitiensis), J. P. Migne
Judaicam, primum de tribus personis unius
summae Divinitatis, et demonstrare illi, quamvis
invito, Trinitatis gloriam testificatam esse ex lege
et prophetis; quas nimirum Scripturas ipse legit et
recepit. Deinde cur vel quomodo magis ad personam
Filii pertinuerit susceptio carnis. Deinde hoc
demonstrare quod tempus illud quo natus est hic
Jesus Christus, quem confitemur et scimus Messiam
ipsum esse quem exspectabant Patres sancti,
promissum sibi, a veritate non discrepet, imo valde
concrepat Prophetiae, quam patriarcha Jacob praelocutus
est: Non auferetur sceptrum de Juda, et
dux de femoribus ejus, donec veniat qui mittendus est [(Genes. XLIX)]
.
Haec tria proponens, num parvam
aut facilem mihi materiam objecisse visus est? Imo
rem magnam, rem difficilem imposuit, et quanto
propinquius huc animus accedit, et postulata facere
cupit, tanto pondus esse gravius sentit, et pene
refugit, nisi quod majora suis viribus jamdudum
summae Divinitatis, et demonstrare illi, quamvis
invito, Trinitatis gloriam testificatam esse ex lege
et prophetis; quas nimirum Scripturas ipse legit et
recepit. Deinde cur vel quomodo magis ad personam
Filii pertinuerit susceptio carnis. Deinde hoc
demonstrare quod tempus illud quo natus est hic
Jesus Christus, quem confitemur et scimus Messiam
ipsum esse quem exspectabant Patres sancti,
promissum sibi, a veritate non discrepet, imo valde
concrepat Prophetiae, quam patriarcha Jacob praelocutus
est: Non auferetur sceptrum de Juda, et
dux de femoribus ejus, donec veniat qui mittendus est [(Genes. XLIX)]
.
Haec tria proponens, num parvam
aut facilem mihi materiam objecisse visus est? Imo
rem magnam, rem difficilem imposuit, et quanto
propinquius huc animus accedit, et postulata facere
cupit, tanto pondus esse gravius sentit, et pene
refugit, nisi quod majora suis viribus jamdudum