PL 171, col. 1460
urbis Turonice, catalogo inseritur a Guillelmo Jouan et Victore d'Avannes, canonicis turonensibus, tan- quam opus elegiacum; unde suspicantur docti auctores Historie litter. Gallic, tom XI, p.
Anton. Beau- gendre. Noster; aulem codex , quem ignoravit editor Benedictinus, est optime note, multoque amplior codice Majoretano, quo ille usus est. Sic in capite 30 De Gerachite duos reperimus versiculos nondum eyulgatos.
Majoris Monasterii prope Turones, auctore Dom, Edm. Martenio, tom. II, p. 88, depromitur, posterior vero ex Schedis Dom. Moricii tom. I, p. 516, Histor. Britannia ; tertiam, quam nonnisi post absolutam Marbodi opusculorum editionem habuit D.
Marbodi Redonensis episcopi epistola pro monasterio S. Sergii Andegavensis III. Marbodi Redonensis episcopi charta qua ecclesiam 8. Marie Vitrejensem, ejectis qui ibi degebant, inordinatis canonicis, quorum loco monachos Benedi- ctinos instituit, monachis 8.
Melanii cum pluribus aliis ecclesiis et possessionibus - concedit. | | * Turonibus, die 13 Septembr. in festo S. Lidorii, Turonensis episcopi J.-J. Bounassf, can. Eccl.
gratulalus est, ut nou modicos nobis, vel trepidantibus, ad id aggrediendum animos adderet. Qua polul- a FM 1 a«« Ra R Aa _a<« JA<a@ _ #4” a .w m A ££M on A a K.
Metrop. Turon. - PRAFATIO D. BEAUGENDRE 1-1378 Equum est, benevole lector, ut de hac nova quam exhibemus Marbodi Redonensls tibi rationem reddamus. Et quidem nostri primo ſuerat instituti sola venerabilis Hilde- berti opera · sus illi luci, qua olim potita fuerant, quantum vires et media suppeterent, emendatiora red- dere; nec ultra progredi suadebant et ztatis provectioris incommoda, et manuscriptorum Marbodi raritas;
ef, ut ingenue — — Satis oc ario seni requiei taotille ad alterius vitz praeparationem dicandz desiderium. Verum cum in = is Hildeberti nostri ad manuscriptos codices supra quadra- ginta lucubrationibus nounullas in qui m illorum n intermistas, que Marbodi esseul; et vice versa, cum opuscula Mar discutere, et ab nis secernere nobis szpius necessilas
incubuisset, sensim sine sensu tot nobis obtigerunt, ut ex una parte nonnisi admodum zgre ſerremus ea incuria nostra reipublicz literariz deessent, et ex altera nobis aliqua -=_ oborta ſuerit non ingratum ſorte ſore pluribus litteralis, si vel e paucis quos nobis reperire — rbodi manuscriplis, vel e col- lectione eorum + opusculorum, quæ passim a variis auctoribus edita ſuerant, accuratiorem aliquatenus
Horum $ane precipuus ſuit, qui tot ab annis regiz utrique Academiz, adorbis stuporem, precipuus præest doclissimus et tot litulis illustrissimus 1379-1380 abbas Big noni „qui dum ingenita sibi comitale, et hæreditaria ab atavis in studiosos omnes benevolentia, nostros ad edenda Hildeberti opera conatus a nobis acciperet, et acceptos habere dignaretur, nostrum etiam de evulgandis Marbodi ulis institutum adeo benigne
Anton. Beau- gendre. Noster; aulem codex , quem ignoravit editor Benedictinus, est optime note, multoque amplior codice Majoretano, quo ille usus est. Sic in capite 30 De Gerachite duos reperimus versiculos nondum eyulgatos.
Majoris Monasterii prope Turones, auctore Dom, Edm. Martenio, tom. II, p. 88, depromitur, posterior vero ex Schedis Dom. Moricii tom. I, p. 516, Histor. Britannia ; tertiam, quam nonnisi post absolutam Marbodi opusculorum editionem habuit D.
Marbodi Redonensis episcopi epistola pro monasterio S. Sergii Andegavensis III. Marbodi Redonensis episcopi charta qua ecclesiam 8. Marie Vitrejensem, ejectis qui ibi degebant, inordinatis canonicis, quorum loco monachos Benedi- ctinos instituit, monachis 8.
Melanii cum pluribus aliis ecclesiis et possessionibus - concedit. | | * Turonibus, die 13 Septembr. in festo S. Lidorii, Turonensis episcopi J.-J. Bounassf, can. Eccl.
gratulalus est, ut nou modicos nobis, vel trepidantibus, ad id aggrediendum animos adderet. Qua polul- a FM 1 a«« Ra R Aa _a<« JA<a@ _ #4” a .w m A ££M on A a K.
Metrop. Turon. - PRAFATIO D. BEAUGENDRE 1-1378 Equum est, benevole lector, ut de hac nova quam exhibemus Marbodi Redonensls tibi rationem reddamus. Et quidem nostri primo ſuerat instituti sola venerabilis Hilde- berti opera · sus illi luci, qua olim potita fuerant, quantum vires et media suppeterent, emendatiora red- dere; nec ultra progredi suadebant et ztatis provectioris incommoda, et manuscriptorum Marbodi raritas;
ef, ut ingenue — — Satis oc ario seni requiei taotille ad alterius vitz praeparationem dicandz desiderium. Verum cum in = is Hildeberti nostri ad manuscriptos codices supra quadra- ginta lucubrationibus nounullas in qui m illorum n intermistas, que Marbodi esseul; et vice versa, cum opuscula Mar discutere, et ab nis secernere nobis szpius necessilas
incubuisset, sensim sine sensu tot nobis obtigerunt, ut ex una parte nonnisi admodum zgre ſerremus ea incuria nostra reipublicz literariz deessent, et ex altera nobis aliqua -=_ oborta ſuerit non ingratum ſorte ſore pluribus litteralis, si vel e paucis quos nobis reperire — rbodi manuscriplis, vel e col- lectione eorum + opusculorum, quæ passim a variis auctoribus edita ſuerant, accuratiorem aliquatenus
Horum $ane precipuus ſuit, qui tot ab annis regiz utrique Academiz, adorbis stuporem, precipuus præest doclissimus et tot litulis illustrissimus 1379-1380 abbas Big noni „qui dum ingenita sibi comitale, et hæreditaria ab atavis in studiosos omnes benevolentia, nostros ad edenda Hildeberti opera conatus a nobis acciperet, et acceptos habere dignaretur, nostrum etiam de evulgandis Marbodi ulis institutum adeo benigne