PL 171, col. 340
VEN. HILDEBERTI SERMONES *#-,37 * — * 201-202 MNT "= e veterum manuscriptorum latebris venerabilis Hildeberti Sermones in lucem primum (tribes tautum exceplis in Bibliothecis Patrum excusis) proſerimus, genuinos ipsins fetus nobiscum bene volus ector esse ſatebitur, si eos cum epistolis et sermonibus prefalis, et aliis ejusdem auctoris indubitatis ope- - ribus jam vulgatis, atiente conſerre curaveril.
1, agens de ulumo Dei judicio : « Coram angells, inquit, referet, veritati deferet, terribilia proſeret, horribilia inferet. „ Et ibidem post pauca : 0 offensus clementiam promittit, punire prelermillit, ponitentiam admiltit, delicta dimiuh, am- pliora commit.
IM vero 2 lib. 1, ad S. Anselmum, volucres quas a victmis abigebat Abraham, dicit figuram ese distractionum nobis vel invitis contingentium, quas et nos ab oraljone, et przseriim a S.
f mii sane ſueri si phrases omnes et loquendi formulas omnino similes, et pares sententias ab Hil- congeries ipsa sermonum, quos in variis mss. — in quorum serie sermones advertimus indubitanter Hildebertinos.
f Sed de his satis ad hujus discussionis nostre probationem nos pralocutos arbitramur in Prafatione nostra * ad quam, brevitatis causa, lectorem studiosum invitamus, gratius illi ſore sperantes 81 quid utilitatis vel etiam pia oblectationis ex Hildeberti nostri sermonibus percipere possit, breviter indi- cemus; et ea que sive ad Ecclesiz catholicæ dogmata, sive ad antiquos Ecclesiz ritus ei disciplina m, sive
tavudem quz ad dirigendos in quocunque statu lidelium mores allinet, in synopsin quasi redacta ab oculos ei ponamus. Unde etiam patebit quam merito Hildeberlum, velut pissimum simul et eruditissimum theolo- gui, ut antistitem ecclesiaslice discipline zelantissimum vindicem, et ut Christianz, et etiam ascelice dite perspicacissimum wagis:rum, et tutissimum ducem asseruerimus.
1, agens de ulumo Dei judicio : « Coram angells, inquit, referet, veritati deferet, terribilia proſeret, horribilia inferet. „ Et ibidem post pauca : 0 offensus clementiam promittit, punire prelermillit, ponitentiam admiltit, delicta dimiuh, am- pliora commit.
IM vero 2 lib. 1, ad S. Anselmum, volucres quas a victmis abigebat Abraham, dicit figuram ese distractionum nobis vel invitis contingentium, quas et nos ab oraljone, et przseriim a S.
f mii sane ſueri si phrases omnes et loquendi formulas omnino similes, et pares sententias ab Hil- congeries ipsa sermonum, quos in variis mss. — in quorum serie sermones advertimus indubitanter Hildebertinos.
f Sed de his satis ad hujus discussionis nostre probationem nos pralocutos arbitramur in Prafatione nostra * ad quam, brevitatis causa, lectorem studiosum invitamus, gratius illi ſore sperantes 81 quid utilitatis vel etiam pia oblectationis ex Hildeberti nostri sermonibus percipere possit, breviter indi- cemus; et ea que sive ad Ecclesiz catholicæ dogmata, sive ad antiquos Ecclesiz ritus ei disciplina m, sive
tavudem quz ad dirigendos in quocunque statu lidelium mores allinet, in synopsin quasi redacta ab oculos ei ponamus. Unde etiam patebit quam merito Hildeberlum, velut pissimum simul et eruditissimum theolo- gui, ut antistitem ecclesiaslice discipline zelantissimum vindicem, et ut Christianz, et etiam ascelice dite perspicacissimum wagis:rum, et tutissimum ducem asseruerimus.