PL 171, col. 9
433 # VEN. IHLDEBERTI CENOMAN. EPISC. 184 adesse memineris, et Eeclesiis, quibus plerumque
Ex his autem ministris necesse est divinam metuas indignationem, qui circa eosdem pauperes et sanctuarium Dei quidquid impie volunt, inique agunt. Pro hujusmodi bonos principes, sed pravos habentes ministros scriptura (20) nunc Scyllam, nunc Harpias appellat.
Zienim Seylla ſacie humana, sed caninis capitibus accincta describitur. Harpiz vultum habent virgineum (21), ungues autem rapa- ces. His quidam boni principes comparantur. Ipsi erudelitatem abhorrentes, de injuriis conquerentes, hominem mansuetudine et misericordia exprimen- tes.
Czterum ministri eorum, odoratu prædæ, cani- bus, rapacitate, similes sunt unguibus harpiarum. Tu itaque pro voto rapacitatem aique exactiones worum compesce, quas pauperum clamor et orpha- norum gemiius et lacryme comitantur viduarum.
His tibi, si nescis (22) , thesaurizatur ira in die iræ, el revelationis justi judicii Dei, qui reddet unicuique secundum opera sua. Qui enim malum, cum possit, non corrigit, quia maleſactori consors est in culpa, consors erit et in pena.
Sicut igitur præsenti pagina commoneris, utere tuorum consilio amicorum, utere meo, domi sedens, subsidiis pauperum insistens, loca sanctorum non desiderans intueri, sed tueri satagens, nec circumſerri per memorias lapidum, sed circumſerre memoriam virtutum.
EPISTOLA XVI (23). Diviti cuidam, sed improbo aulico acriter exprobrat C opum et po estalis abusum, eumque divine severi- tatis intuitu «ad resipiscentiam revocare nilitur, - (44) Doleo, frater mi, doleo te sic obnoxium, sie Ingratum Creatori.
Unus es, qui ſrustra tot ad vir- twtem susceperis instrumenta. Invectioncm ſortassis exspectas, 51 et Philippicam retractari pallidus auspicaris. Talis certe solliciiudo, nec inusitala, flagellat te, nec injusta.
Consuetudinis enim est reos formidare gupplicia quæ merentur. Hine est quod linguam meam metuis, qui maledicendi maleriam omnibus adminisiras. Verum non ea est scribentis intentio. Neque ego te urgeo maledictis ad la- queum, sed ne maleſactis ad laqueum traharis elaboro.
ipsius Adeleidis reginz, uxoris domini sui, tantum odium, ut aula pulsus, in proprium dominum insur- gens et perduellis , przecipuis dignitatibus spoliatus, vacant ad damnum, vel ad virtutem exercentur.
Tela mea non vitam, sed vitz tur- pitudinem prosequuntur. Que, si patienter ad- miseris, putredinem vitiorum elicient, et virtulem ) Id est historia. 1) Ebr., vultum virginem.
Ebr,, si non reprimantur. 25 — 35. Scrip(a ſorsan circa an. 1128. le cui, nec tempore $cripla sit liquet, nisi ſorte Stephano Þ Cartande, uni ex tribus ſra- tribus ejusdem nominis et ſamilize, qui Ludovici Crassi tunc temporis gratia abusus, et sive opibus, sive supremis dignitaübus ultra modum auctus, omnium in aula sibi paravit invidiam; ac landem
Ex his autem ministris necesse est divinam metuas indignationem, qui circa eosdem pauperes et sanctuarium Dei quidquid impie volunt, inique agunt. Pro hujusmodi bonos principes, sed pravos habentes ministros scriptura (20) nunc Scyllam, nunc Harpias appellat.
Zienim Seylla ſacie humana, sed caninis capitibus accincta describitur. Harpiz vultum habent virgineum (21), ungues autem rapa- ces. His quidam boni principes comparantur. Ipsi erudelitatem abhorrentes, de injuriis conquerentes, hominem mansuetudine et misericordia exprimen- tes.
Czterum ministri eorum, odoratu prædæ, cani- bus, rapacitate, similes sunt unguibus harpiarum. Tu itaque pro voto rapacitatem aique exactiones worum compesce, quas pauperum clamor et orpha- norum gemiius et lacryme comitantur viduarum.
His tibi, si nescis (22) , thesaurizatur ira in die iræ, el revelationis justi judicii Dei, qui reddet unicuique secundum opera sua. Qui enim malum, cum possit, non corrigit, quia maleſactori consors est in culpa, consors erit et in pena.
Sicut igitur præsenti pagina commoneris, utere tuorum consilio amicorum, utere meo, domi sedens, subsidiis pauperum insistens, loca sanctorum non desiderans intueri, sed tueri satagens, nec circumſerri per memorias lapidum, sed circumſerre memoriam virtutum.
EPISTOLA XVI (23). Diviti cuidam, sed improbo aulico acriter exprobrat C opum et po estalis abusum, eumque divine severi- tatis intuitu «ad resipiscentiam revocare nilitur, - (44) Doleo, frater mi, doleo te sic obnoxium, sie Ingratum Creatori.
Unus es, qui ſrustra tot ad vir- twtem susceperis instrumenta. Invectioncm ſortassis exspectas, 51 et Philippicam retractari pallidus auspicaris. Talis certe solliciiudo, nec inusitala, flagellat te, nec injusta.
Consuetudinis enim est reos formidare gupplicia quæ merentur. Hine est quod linguam meam metuis, qui maledicendi maleriam omnibus adminisiras. Verum non ea est scribentis intentio. Neque ego te urgeo maledictis ad la- queum, sed ne maleſactis ad laqueum traharis elaboro.
ipsius Adeleidis reginz, uxoris domini sui, tantum odium, ut aula pulsus, in proprium dominum insur- gens et perduellis , przecipuis dignitatibus spoliatus, vacant ad damnum, vel ad virtutem exercentur.
Tela mea non vitam, sed vitz tur- pitudinem prosequuntur. Que, si patienter ad- miseris, putredinem vitiorum elicient, et virtulem ) Id est historia. 1) Ebr., vultum virginem.
Ebr,, si non reprimantur. 25 — 35. Scrip(a ſorsan circa an. 1128. le cui, nec tempore $cripla sit liquet, nisi ſorte Stephano Þ Cartande, uni ex tribus ſra- tribus ejusdem nominis et ſamilize, qui Ludovici Crassi tunc temporis gratia abusus, et sive opibus, sive supremis dignitaübus ultra modum auctus, omnium in aula sibi paravit invidiam; ac landem