PL 172, col. 1137
Elucidarium (Honorius Augustodunensis), J. P. Migne
faciunt, pro terrenis agunt, unde et mercedem suam
recipiunt. Potentia splendent, primo propter seipsos,
ut mala, quae amant, potenter expleant; secundo
propter reprobos, ut eos in malis defendant;
tertio propter electos, ut eos castigent, et a malis
actibus emendent. Sospitate autem pollent, nec
cum hominibus flagella sentiunt, ut post eos gravior
dolor excruciet. Boni autem ideo inedia, oppressione
et languore afficiuntur, ne in malis delectentur:
aut si aliqua contra Deum egerunt peccata,
deleantur; si non, pro patientia coronentur.
D. Cur econtra quidam boni hic divitiis abundant,
potentia sublimantur, valetudine roborantur;
mali autem penuria, infirmitate et oppressione laborant?--
M. Quibusdam electis divitiae ideo conceduntur,
ut bona, quae amant, rebus implere valeant;
et per haec etiam admonentur si haec temporalia
suavia, quanto magis aeterna videntur. Potentia
sublimantur primo propter seipsos, ut bona quae
mente conceperunt, potenter exercere possint. Secundo,
propter electos, ut eis in bonis tutela
sint. Tertio, propter reprobos, ut eos reprimant, ne
tantum quantum volunt noceant. Sanitate solidantur,
ne justi de eorum aegritudine contristentur, sed
de eorum salute laetentur. Econtra, mali quidam
hic egestate, afflictione, corporis dolore suspirant;
ut per haec discant quam amara sint ad quae pravis
moribus festinant.
D. Quare quidam mali diu vivunt, quidam vero
boni citius moriuntur; et e contra, aliqui boni diuturnam
vitam ducunt, mali vero celerius obeunt?
--M. Mali ideo diu vivere permittuntur, ut electi
per eos exerceantur, et a vitiis corrigantur; ipsi
vero post majoribus suppliciis torqueantur. Boni
autem citius tolluntur, ne diutius hic adversis atterantur,
sed mansuris gaudiis inferantur. Econtra,
vita longaeva justis datur, ut meritum illorum augeatur,
cum plures per illorum exempla corriguntur.
Mali sane celeriter ad tormenta rapiuntur, ut electis
adhuc errantibus timor incutiatur, et sic ab errore
retrahantur.
6. De bono tribulationis; et quod malis nihil boni contingat; bonis autem nihil mali.
D. Sunt felices, qui adversis non tanguntur?--M.
Imo infelicissimi sunt, quibus permittitur hic
per omnia suaviter vivere, et omnia desideria sua
pro libitu suo implere, sed adversitate non
tanguntur; quia tali modo ut arida ligna ad ignem
nutriuntur. Econtra, sunt illi felicissimi, qui hic a
suis desideriis arcentur, et multis asperitatibus
exercentur: quia tali modo ad regnum, ut filii, flagellis
erudiuntur, ut dicitur: Deus flagellat omnem
filium quem recipit [(Hebr. XII, 6)]
. Volo te scire quod
reprobi, quamvis corona regni potiantur, omnino
impotentes sunt, et nunquam sine supplicio erunt.
Electi vero, quamvis captivi, quamvis in carcere
recipiunt. Potentia splendent, primo propter seipsos,
ut mala, quae amant, potenter expleant; secundo
propter reprobos, ut eos in malis defendant;
tertio propter electos, ut eos castigent, et a malis
actibus emendent. Sospitate autem pollent, nec
cum hominibus flagella sentiunt, ut post eos gravior
dolor excruciet. Boni autem ideo inedia, oppressione
et languore afficiuntur, ne in malis delectentur:
aut si aliqua contra Deum egerunt peccata,
deleantur; si non, pro patientia coronentur.
D. Cur econtra quidam boni hic divitiis abundant,
potentia sublimantur, valetudine roborantur;
mali autem penuria, infirmitate et oppressione laborant?--
M. Quibusdam electis divitiae ideo conceduntur,
ut bona, quae amant, rebus implere valeant;
et per haec etiam admonentur si haec temporalia
suavia, quanto magis aeterna videntur. Potentia
sublimantur primo propter seipsos, ut bona quae
mente conceperunt, potenter exercere possint. Secundo,
propter electos, ut eis in bonis tutela
sint. Tertio, propter reprobos, ut eos reprimant, ne
tantum quantum volunt noceant. Sanitate solidantur,
ne justi de eorum aegritudine contristentur, sed
de eorum salute laetentur. Econtra, mali quidam
hic egestate, afflictione, corporis dolore suspirant;
ut per haec discant quam amara sint ad quae pravis
moribus festinant.
D. Quare quidam mali diu vivunt, quidam vero
boni citius moriuntur; et e contra, aliqui boni diuturnam
vitam ducunt, mali vero celerius obeunt?
--M. Mali ideo diu vivere permittuntur, ut electi
per eos exerceantur, et a vitiis corrigantur; ipsi
vero post majoribus suppliciis torqueantur. Boni
autem citius tolluntur, ne diutius hic adversis atterantur,
sed mansuris gaudiis inferantur. Econtra,
vita longaeva justis datur, ut meritum illorum augeatur,
cum plures per illorum exempla corriguntur.
Mali sane celeriter ad tormenta rapiuntur, ut electis
adhuc errantibus timor incutiatur, et sic ab errore
retrahantur.
6. De bono tribulationis; et quod malis nihil boni contingat; bonis autem nihil mali.
D. Sunt felices, qui adversis non tanguntur?--M.
Imo infelicissimi sunt, quibus permittitur hic
per omnia suaviter vivere, et omnia desideria sua
pro libitu suo implere, sed adversitate non
tanguntur; quia tali modo ut arida ligna ad ignem
nutriuntur. Econtra, sunt illi felicissimi, qui hic a
suis desideriis arcentur, et multis asperitatibus
exercentur: quia tali modo ad regnum, ut filii, flagellis
erudiuntur, ut dicitur: Deus flagellat omnem
filium quem recipit [(Hebr. XII, 6)]
. Volo te scire quod
reprobi, quamvis corona regni potiantur, omnino
impotentes sunt, et nunquam sine supplicio erunt.
Electi vero, quamvis captivi, quamvis in carcere