PL 180, col. 738
Algeri doctrina fidei catholice congona est. Imo ea ejus doctrinz capita, quz a nounullis auctoribus 1tanquam erronea vel caute intefigenda traducuntur, aut nulla aut certe non tanta reprehensione digna esse pulo.
Preterea Algerus nunquam docuit, carnem et sauguinem Dumini Ex pane et vino poltentialiter creari, sed panem et vinum rere carnem el sanguinem consecratione Spiritus sancti potentialiter creari ; perinde ac $i diceret, panis et Vini Substantiam transmutari divina operatione, qua quidem iransmulatio creationi — asSinilaryi pos Sit.
Quis autem theologus hic Algero refragetur? Timuit etjam ubi timendum non erat idem Coloniensis editor, quando, vetuti Algerum corrigens, mo- nuit corpus Christi in terris conversati immortale et impassibile dici tantum, quatenus in $tlatu 8acra- weutali exislit; id enim ipse Algerus credidit.
Thomas, S. Bonaventura, et major theologorum pars ciegantem senlentiam secuti sint, theologi tamen non pauci cum Algero, nullo fidei ant catholic doctrine detrimento, aſfirmantem propugnarunt. Quid est ergo in ejus sententia quod ipsi vitio vertatur? Ipse Bellarminus in Algerum nosirma justo iniquior est, dum $cribit (44) : « Videtur Algerns velle esse
Voluissem etiam, ne quis Algero Callixtinorum errorem ſalso adscripsisset; nam docet, panem per se in corpus et vinam per 8e in sanguinem consecrari, ita tamen ut nec corpus exsangue, Nec 8anguis a cor- pore divisus in sacramento cogitetur (lib.
1, c. 8, p. 266); unde $ua sponte sequitur, sub una specie tolum id sumi, quod $ub duplici specie continetur, Si corpus et sanguinem a ſidelibus accipi scribit (p.
267), id ex przxceplo aut necessaria ex causa fieri non docet. Est ergo ab omni erroris susvicione hac etiam in re liberandus. Laborat quidem plurimum Algerus in explicanda specierum sacramentalium corruptione, quz iltius elalis hereticis blasphemandi dogma catholicum ansam prebuerant : quinimo beret in solvendis diffi- cultatibus eis ex quibus nec Lanſrancus nec Guitmundus expedire se poterant; scilicet contendit Algerus
Species Sacramenti nunquam corrumpi, aut rodi posse a muribus, aut putredine dissolvi, etc., $ed cas evancscere, ita quidem ut, si putrescere aut a brutis animantibus comedi videantur, e:z non vere el rea- liter, sed tantum spe-:ietenus putrescant aut comedantur, nimirum, permittente Deo, apparentem corrup- tionem in penam eorum, qui sacramentum indigne tractarunt.
Hine fit ut acciter invehatur in heresim stercoranistarum, qui contendebant, ut ipse refert, corpora sacramento tanquam cibo distendi ac nutriri; species vero, ut communem cibum in $ecessum abire, etc., quocirca rectissime negat, rem $e ita habers, quemadmodum <tercoranis!z eam fingere et oblendere credebantur.
Eam igitur lenuit doctrinam Algerus, quz omnium theologorum, imo ipsius Ecclesize doctrina et, sci- licet ex specierum sacramentalium corruptione nullam corpori Christi injuriam irrogari; sed falso et ſrustra asseruit eas species nunquam corrumpi.
Et falso quidem, quia experienlia ipsius sententize contradixi: ; ſrusira autem, quia, cum docuisset accidentia 8acramenti non inhzrere corpori Chris1i, sed $ine Subjecto miro modo conserv2”\, sane poterat sine Salvatoris injuria concedere ipsas species non aliter s6 habere ac si propriz suz subslanliz inbzrerent, et proinde iisdem nutriri corpora, easdemque sicut alios cibos
in $ecessum emilti, Cum enim substantiz corporis Christi non inhzreant, corpus Salvatoris nequit dici ea pati quz accidunt speciebus. Przterea Statim ae ex causa externa qualicunque accidentia sacramenti speciem panis amittunt, jam cessat Simul et sacramentum ipsum et corporis Christi syub hae specie pra- sentia.., Hinc colliges Algerum, si minus perite sententiam suvam ab hzreticorum cavillis vindicavit,
Preterea Algerus nunquam docuit, carnem et sauguinem Dumini Ex pane et vino poltentialiter creari, sed panem et vinum rere carnem el sanguinem consecratione Spiritus sancti potentialiter creari ; perinde ac $i diceret, panis et Vini Substantiam transmutari divina operatione, qua quidem iransmulatio creationi — asSinilaryi pos Sit.
Quis autem theologus hic Algero refragetur? Timuit etjam ubi timendum non erat idem Coloniensis editor, quando, vetuti Algerum corrigens, mo- nuit corpus Christi in terris conversati immortale et impassibile dici tantum, quatenus in $tlatu 8acra- weutali exislit; id enim ipse Algerus credidit.
Thomas, S. Bonaventura, et major theologorum pars ciegantem senlentiam secuti sint, theologi tamen non pauci cum Algero, nullo fidei ant catholic doctrine detrimento, aſfirmantem propugnarunt. Quid est ergo in ejus sententia quod ipsi vitio vertatur? Ipse Bellarminus in Algerum nosirma justo iniquior est, dum $cribit (44) : « Videtur Algerns velle esse
Voluissem etiam, ne quis Algero Callixtinorum errorem ſalso adscripsisset; nam docet, panem per se in corpus et vinam per 8e in sanguinem consecrari, ita tamen ut nec corpus exsangue, Nec 8anguis a cor- pore divisus in sacramento cogitetur (lib.
1, c. 8, p. 266); unde $ua sponte sequitur, sub una specie tolum id sumi, quod $ub duplici specie continetur, Si corpus et sanguinem a ſidelibus accipi scribit (p.
267), id ex przxceplo aut necessaria ex causa fieri non docet. Est ergo ab omni erroris susvicione hac etiam in re liberandus. Laborat quidem plurimum Algerus in explicanda specierum sacramentalium corruptione, quz iltius elalis hereticis blasphemandi dogma catholicum ansam prebuerant : quinimo beret in solvendis diffi- cultatibus eis ex quibus nec Lanſrancus nec Guitmundus expedire se poterant; scilicet contendit Algerus
Species Sacramenti nunquam corrumpi, aut rodi posse a muribus, aut putredine dissolvi, etc., $ed cas evancscere, ita quidem ut, si putrescere aut a brutis animantibus comedi videantur, e:z non vere el rea- liter, sed tantum spe-:ietenus putrescant aut comedantur, nimirum, permittente Deo, apparentem corrup- tionem in penam eorum, qui sacramentum indigne tractarunt.
Hine fit ut acciter invehatur in heresim stercoranistarum, qui contendebant, ut ipse refert, corpora sacramento tanquam cibo distendi ac nutriri; species vero, ut communem cibum in $ecessum abire, etc., quocirca rectissime negat, rem $e ita habers, quemadmodum <tercoranis!z eam fingere et oblendere credebantur.
Eam igitur lenuit doctrinam Algerus, quz omnium theologorum, imo ipsius Ecclesize doctrina et, sci- licet ex specierum sacramentalium corruptione nullam corpori Christi injuriam irrogari; sed falso et ſrustra asseruit eas species nunquam corrumpi.
Et falso quidem, quia experienlia ipsius sententize contradixi: ; ſrusira autem, quia, cum docuisset accidentia 8acramenti non inhzrere corpori Chris1i, sed $ine Subjecto miro modo conserv2”\, sane poterat sine Salvatoris injuria concedere ipsas species non aliter s6 habere ac si propriz suz subslanliz inbzrerent, et proinde iisdem nutriri corpora, easdemque sicut alios cibos
in $ecessum emilti, Cum enim substantiz corporis Christi non inhzreant, corpus Salvatoris nequit dici ea pati quz accidunt speciebus. Przterea Statim ae ex causa externa qualicunque accidentia sacramenti speciem panis amittunt, jam cessat Simul et sacramentum ipsum et corporis Christi syub hae specie pra- sentia.., Hinc colliges Algerum, si minus perite sententiam suvam ab hzreticorum cavillis vindicavit,