PL 186, col. 652
Sententiae (Robertus Pullus), J. P. Migne
haec viro magno conveniant? et utrum sub specie
pueri latebat vir adultae aetatis? et quod parvitatem
pueritiae debitam, praeter ignorantiam et peccatum,
assumpsit, licet facile etiam triginta annorum magnitudinem
in ventris arcto posset concludere, et
quare? Subditur. Et quod, licet ut puer nostro more
creverit, tamen modo nobis inusitato natus fuit et
conceptus.
CAP. XXVIII.
Ibidem etiam reperitur, Christum
verbo et exemplo bene vivere homines docuisse. Et
cur miracula fecerit? Quaeritur etiam si in Christo
homine est scientia, ei quae est in Deitate sit coaequanda?
et utrum miracula fecerit homo vel Deus
in homine? Quod ut ostendatur evidenter, investigatur
diligenter.
CAP. XXIX
. Quaeritur quoque utrum omnia quae
potest Deus, ejus dono possit et homo? Quod diligenter
disquiritur, et sic esse tandem evincitur.
CAP. XXX.
Quaeritur quoque si potestatem, et
sapientiam, et bonitatem tantam habeat ille homo,
ut Deus, quod si est, minor tamen Deo est, quia
ejus munere.
11 INCIPIUNT PRAENOTATIONES QUARTAE PARTIS.
assumpto. Et quomodo dicitur, cum major danti
reservetur. Et quod sicut potentia, sic Deo inferior
est scientia.
CAP. VI.
Innectitur etiam quod Christus adhuc moriturus,
quod oportuit, voluit, et quod voluit potuit.
Cujus secundum divinitatem etiam amplior fuit scientia
potestate, potestas operatione. Et cur nonnulla
quae facta enitescerent, maluerit Deus infecta esse.
Et quid de malis nostris faciat, et cur ea esse sinat
vel non sinat? Quaeritur etiam quomodo quidquid
oportuit voluit, cum contra divinam voluntatem
sciens non crucifigi petiit, dicens apud Marcum: Pater, omnia possibilia tibi sunt, transfer calicem
hunc a me.
Quod diligenter disquiritur, et evidenter
dilucidatur. Et hoc: Non sicut ego volo, sed sicut
tu.
CAP. VII.
Quaeritur etiam si, sicut mori, et inferno
detrudi Christus formidavit. Et si non, cur
ut non perderetur rogavit, dicens: Ne simul tradas
me cum, etc. Et quomodo replevit eum timor de
quo dicitur: Initium sapientiae timor Domini. Et
quomodo rationabiliter oraverit ne damnaretur,
cum de salute esset certus.
CAP. VIII.
Subditur quod gehennalis timor ante
veniens locum praeparat charitati. Et quomodo dicitur:
qui ea regnante, expellitur. Et quod neutrum
est sine altero. Et quod est alius timor sanctus,
permanens in saeculum saeculi, qui hic nascitur,
in futuro consummatur.
CAP. IX.
Subsequenter autem dicitur, quos effectus
in nos habere debeat fides, spes et charitas.
Et quod caeteris evacuatis, charitas nunquam excidit.
CAP. X
pueri latebat vir adultae aetatis? et quod parvitatem
pueritiae debitam, praeter ignorantiam et peccatum,
assumpsit, licet facile etiam triginta annorum magnitudinem
in ventris arcto posset concludere, et
quare? Subditur. Et quod, licet ut puer nostro more
creverit, tamen modo nobis inusitato natus fuit et
conceptus.
CAP. XXVIII.
Ibidem etiam reperitur, Christum
verbo et exemplo bene vivere homines docuisse. Et
cur miracula fecerit? Quaeritur etiam si in Christo
homine est scientia, ei quae est in Deitate sit coaequanda?
et utrum miracula fecerit homo vel Deus
in homine? Quod ut ostendatur evidenter, investigatur
diligenter.
CAP. XXIX
. Quaeritur quoque utrum omnia quae
potest Deus, ejus dono possit et homo? Quod diligenter
disquiritur, et sic esse tandem evincitur.
CAP. XXX.
Quaeritur quoque si potestatem, et
sapientiam, et bonitatem tantam habeat ille homo,
ut Deus, quod si est, minor tamen Deo est, quia
ejus munere.
11 INCIPIUNT PRAENOTATIONES QUARTAE PARTIS.
assumpto. Et quomodo dicitur, cum major danti
reservetur. Et quod sicut potentia, sic Deo inferior
est scientia.
CAP. VI.
Innectitur etiam quod Christus adhuc moriturus,
quod oportuit, voluit, et quod voluit potuit.
Cujus secundum divinitatem etiam amplior fuit scientia
potestate, potestas operatione. Et cur nonnulla
quae facta enitescerent, maluerit Deus infecta esse.
Et quid de malis nostris faciat, et cur ea esse sinat
vel non sinat? Quaeritur etiam quomodo quidquid
oportuit voluit, cum contra divinam voluntatem
sciens non crucifigi petiit, dicens apud Marcum: Pater, omnia possibilia tibi sunt, transfer calicem
hunc a me.
Quod diligenter disquiritur, et evidenter
dilucidatur. Et hoc: Non sicut ego volo, sed sicut
tu.
CAP. VII.
Quaeritur etiam si, sicut mori, et inferno
detrudi Christus formidavit. Et si non, cur
ut non perderetur rogavit, dicens: Ne simul tradas
me cum, etc. Et quomodo replevit eum timor de
quo dicitur: Initium sapientiae timor Domini. Et
quomodo rationabiliter oraverit ne damnaretur,
cum de salute esset certus.
CAP. VIII.
Subditur quod gehennalis timor ante
veniens locum praeparat charitati. Et quomodo dicitur:
qui ea regnante, expellitur. Et quod neutrum
est sine altero. Et quod est alius timor sanctus,
permanens in saeculum saeculi, qui hic nascitur,
in futuro consummatur.
CAP. IX.
Subsequenter autem dicitur, quos effectus
in nos habere debeat fides, spes et charitas.
Et quod caeteris evacuatis, charitas nunquam excidit.
CAP. X