PL 189, col. 1335
Epistolae (Wibaldus Corbeiensis), J. P. Migne
asserit se nuntios principales, quemadmodum
jam altera vice in litteris nostris promisimus,
exspectare, qui inter nos et ipsum de provectibus
Ecclesiae et regni promovendis efficaci consilio
proficiant. Quoniam vero virtus tua in negotiis
Ecclesiae et regni exercita enituit, et de tuo circa
nos charitatis affectu certi sumus, regni utilitas
poscit, et nostra voluntas ordinavit, ut nostrae dilectionis
obtentu, una cum cancellario nostro legationis
hujus laborem assumas. Rogamus igitur
obnixe, ut in Nativitate beatae Mariae ita praeparatus
Nuremberch venias, ut in legatione illa peragenda
procedas. De injuria vero de Mindense episcopo
et Thederico tibi illata, quid fecerimus, Heribertus
capellanus noster plenius tibi referet.
EPISTOLA CCLVII. EUGENII PAPAE III AD CONRADUM IMPERATOREM. Gratam habet ejus legationem, in qua res Ecclesiae et regni firmentur. Morbacensis monasterii negotium commisisse se episcopo Lausanensi, et de Ottone qui clerici nasum amputaverat. [(Anno 1151.)]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo
in Christo filio CONRADO, illustri et glorioso
Romanorum regi, salutem et apostolicam benedictionem.
Quod per sublimes legatos, etc. Vide in Eugenio.
EPISTOLA CCLVIII. H. NOTARII AD WIBALDUM ABBATEM. Cur brevius ei scribere soleat [(Anno 1151.)]
Domino suo WIBALDO Corbeiensi abbati, H. regiae
curiae notarius, servitium servi.
Arguit me prudentia vestra quod breviter vobis
scribere consueverimus. Unde paternitas vestra non
miretur, sive enim praesenti sive absenti vobis loqui
coepero, impeditioris et tardioris linguae, et pene
mutus efficior. Quem enim indeficiens eloquentiae
vestrae torrens non deterreat? est et alia causa,
quae succincte me vobis loqui compellit: multa
quidem intelligo, sed quia ad utrumlibet scilicet ad
esse vel non esse se habent, et de nullo certum vos
reddere possum, superficie verborum serenitatem
animi vestri pulsare reformido. In gratia, quam
super fratre meo mihi promisistis, confisus, eumdem
ad respectum gratiae et dominationis vestrae
transmitto. Theodericus de Riclinge, in praesentia
domini regis de injuria, quam vobis intulit, graviter
pulsatus, et a rege multum increpatus promisit,
ut pro respectu gratiae vestrae recuperandae de
caetero vobis servire velit.
EPISTOLA CCLIX. G. CARDINALIS AD WIBALDUM ABBATEM. Laudat ejus in Romanam Ecclesiam zelum, etc. [(Anno 1151.)]
G. Dei gratia sanctae Romanae Ecclesiae diaconus
cardinalis, dilecto ac venerabili fratri WIBALDO Stabulensi
abbati, salutem et dilectionem.
Comparata nobis vestrae dilectionis in brevi collocutione
jam altera vice in litteris nostris promisimus,
exspectare, qui inter nos et ipsum de provectibus
Ecclesiae et regni promovendis efficaci consilio
proficiant. Quoniam vero virtus tua in negotiis
Ecclesiae et regni exercita enituit, et de tuo circa
nos charitatis affectu certi sumus, regni utilitas
poscit, et nostra voluntas ordinavit, ut nostrae dilectionis
obtentu, una cum cancellario nostro legationis
hujus laborem assumas. Rogamus igitur
obnixe, ut in Nativitate beatae Mariae ita praeparatus
Nuremberch venias, ut in legatione illa peragenda
procedas. De injuria vero de Mindense episcopo
et Thederico tibi illata, quid fecerimus, Heribertus
capellanus noster plenius tibi referet.
EPISTOLA CCLVII. EUGENII PAPAE III AD CONRADUM IMPERATOREM. Gratam habet ejus legationem, in qua res Ecclesiae et regni firmentur. Morbacensis monasterii negotium commisisse se episcopo Lausanensi, et de Ottone qui clerici nasum amputaverat. [(Anno 1151.)]
EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo
in Christo filio CONRADO, illustri et glorioso
Romanorum regi, salutem et apostolicam benedictionem.
Quod per sublimes legatos, etc. Vide in Eugenio.
EPISTOLA CCLVIII. H. NOTARII AD WIBALDUM ABBATEM. Cur brevius ei scribere soleat [(Anno 1151.)]
Domino suo WIBALDO Corbeiensi abbati, H. regiae
curiae notarius, servitium servi.
Arguit me prudentia vestra quod breviter vobis
scribere consueverimus. Unde paternitas vestra non
miretur, sive enim praesenti sive absenti vobis loqui
coepero, impeditioris et tardioris linguae, et pene
mutus efficior. Quem enim indeficiens eloquentiae
vestrae torrens non deterreat? est et alia causa,
quae succincte me vobis loqui compellit: multa
quidem intelligo, sed quia ad utrumlibet scilicet ad
esse vel non esse se habent, et de nullo certum vos
reddere possum, superficie verborum serenitatem
animi vestri pulsare reformido. In gratia, quam
super fratre meo mihi promisistis, confisus, eumdem
ad respectum gratiae et dominationis vestrae
transmitto. Theodericus de Riclinge, in praesentia
domini regis de injuria, quam vobis intulit, graviter
pulsatus, et a rege multum increpatus promisit,
ut pro respectu gratiae vestrae recuperandae de
caetero vobis servire velit.
EPISTOLA CCLIX. G. CARDINALIS AD WIBALDUM ABBATEM. Laudat ejus in Romanam Ecclesiam zelum, etc. [(Anno 1151.)]
G. Dei gratia sanctae Romanae Ecclesiae diaconus
cardinalis, dilecto ac venerabili fratri WIBALDO Stabulensi
abbati, salutem et dilectionem.
Comparata nobis vestrae dilectionis in brevi collocutione