PL 189, col. 728
Adversus Petrobrusianos haereticos (Petrus Cluniacensis), J. P. Migne
secundum Judam apostolum errantia [(Jud. XIII)] ,
per errorum passim inania raptamini. Si mortis
periculum et ultima necessitas vos urgeret; si cruentus
persecutor ignibus, gladiis, et tormentis, ut
olim, excogitatis instaret; si ipse, cujus est adventus
in omni virtute, signis et prodigiis mendacibus [(II Thess. II)] ,
qui aureis aggeribus sanctorum
paupertatem, qui saeculi luxibus frugalitatem, qui
tormentis constantiam, qui miraculis fidem, longe
aliis ferocius persecuturus est, urgeret, quid vos?
Quid vos, inquam, quid vos tunc ad illa? Qui ad
levis aurae spiritum arundinea fragilitate movemini,
quando tantos turbines, annosas etiam quercus,
et elatas in coelum abietes avellentes, immoti
pateremini? Quando vos pro Christo vestro sapientibus
Graecis, potentibus Romanis, crudelibus
Persis, prodigiosis Antichristi temporibus resisteretis,
qui non multis gentibus, sed duobus tantum
homuncionibus, Petro de Bruis, et Heinrico ejus
pseudoapostolo tam facile cessistis? Quorum nulla
vos sapientia convicit, nulla potentia subegit, nulla
tormenta terruerunt, nulla vel magica tormenta deceperunt.
Sed facti estis velut columba seducta non
habens cor [(Ose. VII)]
, et velut bos ductus ad victimam [(Prov. VII)] ,
qui jam jamque immolandus bruto
pectore ad mortem velut ad pascua pinguia currit.
Verum, quia zelus domus Dei, et tam leviter desertus
a Christianis Christus me paululum digredi,
et aliquantum extra metas currum agere coegit, ad
propositum stylus recurrat, et quod diu parturivit,
nunc tandem pariat. Vos igitur, vos, quos supra
nominavi, magistri errorum, et caeci duces caecorum,
faeces haeresum, reliquiae schismaticorum,
vos ego, inquam, seductorum seductores convenio,
et ut de latibulis vestris ad publicum nostrum
prodeatis invito. Non habet, ut vulgo dicitur, veritas
angulos, nec lumen sub modio vult latere, nec
ea quae Catholica dicitur, amat fieri singularis,
quia quae per totum mundum Christi praecepto
diffusa est, mundi partibus contenta non est. Venite
a maritimis Septimaniae ad vocem vos vocantis
Ecclesiae, et si quid, ut ipsi dicitis, pro ea, vel, ut
nos credimus, contra eam affertis, edicite. Agam
et ego econtra, non ut aliis sapientior, sed forte
ut effrenatior, paratus pro modulo meo veritati quae
innotuerit cedere, falsitati obviare.
Prima propositio novorum haereticorum.
Mittens, inquiunt, Christus discipulos suos ad
praedicandum, ait in Evangelio: Ite in orbem universum,
praedicate Evangelium omni creaturae. Qui
crediderit, et baptizatus fuerit, salvus erit. Qui vero
non crediderit, condemnabitur [(Marc. XVI)]
. Ex his
Domini verbis aperte monstratur nullum, nisi crediderit
et baptizatus fuerit, hoc est, nisi Christianam
fidem habuerit, et baptismum perceperit, posse
per errorum passim inania raptamini. Si mortis
periculum et ultima necessitas vos urgeret; si cruentus
persecutor ignibus, gladiis, et tormentis, ut
olim, excogitatis instaret; si ipse, cujus est adventus
in omni virtute, signis et prodigiis mendacibus [(II Thess. II)] ,
qui aureis aggeribus sanctorum
paupertatem, qui saeculi luxibus frugalitatem, qui
tormentis constantiam, qui miraculis fidem, longe
aliis ferocius persecuturus est, urgeret, quid vos?
Quid vos, inquam, quid vos tunc ad illa? Qui ad
levis aurae spiritum arundinea fragilitate movemini,
quando tantos turbines, annosas etiam quercus,
et elatas in coelum abietes avellentes, immoti
pateremini? Quando vos pro Christo vestro sapientibus
Graecis, potentibus Romanis, crudelibus
Persis, prodigiosis Antichristi temporibus resisteretis,
qui non multis gentibus, sed duobus tantum
homuncionibus, Petro de Bruis, et Heinrico ejus
pseudoapostolo tam facile cessistis? Quorum nulla
vos sapientia convicit, nulla potentia subegit, nulla
tormenta terruerunt, nulla vel magica tormenta deceperunt.
Sed facti estis velut columba seducta non
habens cor [(Ose. VII)]
, et velut bos ductus ad victimam [(Prov. VII)] ,
qui jam jamque immolandus bruto
pectore ad mortem velut ad pascua pinguia currit.
Verum, quia zelus domus Dei, et tam leviter desertus
a Christianis Christus me paululum digredi,
et aliquantum extra metas currum agere coegit, ad
propositum stylus recurrat, et quod diu parturivit,
nunc tandem pariat. Vos igitur, vos, quos supra
nominavi, magistri errorum, et caeci duces caecorum,
faeces haeresum, reliquiae schismaticorum,
vos ego, inquam, seductorum seductores convenio,
et ut de latibulis vestris ad publicum nostrum
prodeatis invito. Non habet, ut vulgo dicitur, veritas
angulos, nec lumen sub modio vult latere, nec
ea quae Catholica dicitur, amat fieri singularis,
quia quae per totum mundum Christi praecepto
diffusa est, mundi partibus contenta non est. Venite
a maritimis Septimaniae ad vocem vos vocantis
Ecclesiae, et si quid, ut ipsi dicitis, pro ea, vel, ut
nos credimus, contra eam affertis, edicite. Agam
et ego econtra, non ut aliis sapientior, sed forte
ut effrenatior, paratus pro modulo meo veritati quae
innotuerit cedere, falsitati obviare.
Prima propositio novorum haereticorum.
Mittens, inquiunt, Christus discipulos suos ad
praedicandum, ait in Evangelio: Ite in orbem universum,
praedicate Evangelium omni creaturae. Qui
crediderit, et baptizatus fuerit, salvus erit. Qui vero
non crediderit, condemnabitur [(Marc. XVI)]
. Ex his
Domini verbis aperte monstratur nullum, nisi crediderit
et baptizatus fuerit, hoc est, nisi Christianam
fidem habuerit, et baptismum perceperit, posse