PL 189, col. 748
Adversus Petrobrusianos haereticos (Petrus Cluniacensis), J. P. Migne
et ego commovebo coelum et terram, et mare,
et aridam, et movebo omnes gentes, et veniet Desideratus
cunctis gentibus [(Agg. II; Hebr. XII)]
. Huic
ejus socium Zachariam ordo ipse librorum et
temporis conjungat, cujus testimonium Evangelium
solemniter proferens ait: Exsulta satis, filia Sion,
jubila, filia Jerusalem. Ecce Rex tuus venit tibi
justus et Salvator. Ipse pauper et ascendens super
asinam, et pullum filium asinae [(Zach. IX; Matth.
XXI; Joan. XII)]
. Et Dominus ipse in eodem Evangelio
proximus passioni, ejusdem prophetae verba
assumens, ait discipulis: Scriptum est: Percutiam
pastorem, et dispergentur oves [(Zach. XIII; Matth.
XXVI)]
. Item de eodem propheta Evangelium: Videbunt
in quem transfixerunt [(Zach. XII; Joan. XIX)]
.
Ultimus in ordine duodecim prophetarum sed auctoritate
non inferior, Malachias sequitur. Cujus
prophetae pene prima verba Apostolus in Epistola
ad Romanos festive commemorat dicens: Jacob
dilexi, Esau autem odio habui [(Malac. I; Rom. IX)]
.
Et Salvator ipse, in Evangelio de Joanne Baptista
loquens, turbis et discipulis ait: Hic est de quo
scriptum est: Ecce mitto angelum meum, qui praeparabit
viam ante faciem meam [(Malac. III; Matth.
XI)]
. Quo testimonio Salvator usus, ostendit non
esse repudiandum quem ipse non in occulto, sed
in publico judicaverit suscipiendum.
Hinc ad Job mirabilem, et licet non Judaeum, sed
gentilem, ore tamen Dei excellenter laudatum sermo
decurrat: et post prophetas viro prophetico, vox
apostolica testimonium ferat. Dicens enim Apostolus: Sapientia hujus mundi stultitia est apud Deum [(I Cor. III)]
,
subjunxit. Scriptum est enim: Comprehendam
sapientes in astutia eorum [(Job. V; ibid.)]
.
Quod certe non de alia Scriptura quam de libro Job
protulit. Ezechiel quoque, quem jam authenticum
esse probavimus, justitiae Job mentionem faciens,
ejus libro attestatur, ex persona Domini loquens: Si pestilentiam immisero super terram, et effudero
indignationem meam super eam in sanguinem, ut auferam
ex ea hominem et jumentum; et Noe, Daniel,
et Job fuerint in medio ejus, vivo ego, dicit Dominus
Deus, quia filium et filiam non liberabunt, sed ipsi
justitia sua liberabunt animas suas
[(Ezech. XIV)]
.
Jam vero psalmorum auctoritatem, licet superius
plene ostenderim, quia tamen series divinorum librorum
hoc in loco eos obtulit, addantur adhuc ex
Evangelio testimonia majestati eorum magis magisque
attestantia. His Salvator saepe utitur, et cum
ad credulitatem verborum suorum nullius testimonio
egeat, ea tamen de psalmis, ut supra dictum
est, saepe confirmat. Hinc est illud, quod, sicut praedixi,
Pharisaeis objecit: Dixit Dominus Domino meo:
Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum
pedum tuorum [(Psal. CIX; Matth. XXII)]
. Sed
et illud inde est, quod post parabolam vineae et haeredis
interfecti, et homicidarum perditionis, eisdem
Pharisaeis dicentibus: Malos male perdet [(Matth.
XXI)]
, respondit: Nunquam legistis: Lapidem quem
et aridam, et movebo omnes gentes, et veniet Desideratus
cunctis gentibus [(Agg. II; Hebr. XII)]
. Huic
ejus socium Zachariam ordo ipse librorum et
temporis conjungat, cujus testimonium Evangelium
solemniter proferens ait: Exsulta satis, filia Sion,
jubila, filia Jerusalem. Ecce Rex tuus venit tibi
justus et Salvator. Ipse pauper et ascendens super
asinam, et pullum filium asinae [(Zach. IX; Matth.
XXI; Joan. XII)]
. Et Dominus ipse in eodem Evangelio
proximus passioni, ejusdem prophetae verba
assumens, ait discipulis: Scriptum est: Percutiam
pastorem, et dispergentur oves [(Zach. XIII; Matth.
XXVI)]
. Item de eodem propheta Evangelium: Videbunt
in quem transfixerunt [(Zach. XII; Joan. XIX)]
.
Ultimus in ordine duodecim prophetarum sed auctoritate
non inferior, Malachias sequitur. Cujus
prophetae pene prima verba Apostolus in Epistola
ad Romanos festive commemorat dicens: Jacob
dilexi, Esau autem odio habui [(Malac. I; Rom. IX)]
.
Et Salvator ipse, in Evangelio de Joanne Baptista
loquens, turbis et discipulis ait: Hic est de quo
scriptum est: Ecce mitto angelum meum, qui praeparabit
viam ante faciem meam [(Malac. III; Matth.
XI)]
. Quo testimonio Salvator usus, ostendit non
esse repudiandum quem ipse non in occulto, sed
in publico judicaverit suscipiendum.
Hinc ad Job mirabilem, et licet non Judaeum, sed
gentilem, ore tamen Dei excellenter laudatum sermo
decurrat: et post prophetas viro prophetico, vox
apostolica testimonium ferat. Dicens enim Apostolus: Sapientia hujus mundi stultitia est apud Deum [(I Cor. III)]
,
subjunxit. Scriptum est enim: Comprehendam
sapientes in astutia eorum [(Job. V; ibid.)]
.
Quod certe non de alia Scriptura quam de libro Job
protulit. Ezechiel quoque, quem jam authenticum
esse probavimus, justitiae Job mentionem faciens,
ejus libro attestatur, ex persona Domini loquens: Si pestilentiam immisero super terram, et effudero
indignationem meam super eam in sanguinem, ut auferam
ex ea hominem et jumentum; et Noe, Daniel,
et Job fuerint in medio ejus, vivo ego, dicit Dominus
Deus, quia filium et filiam non liberabunt, sed ipsi
justitia sua liberabunt animas suas
[(Ezech. XIV)]
.
Jam vero psalmorum auctoritatem, licet superius
plene ostenderim, quia tamen series divinorum librorum
hoc in loco eos obtulit, addantur adhuc ex
Evangelio testimonia majestati eorum magis magisque
attestantia. His Salvator saepe utitur, et cum
ad credulitatem verborum suorum nullius testimonio
egeat, ea tamen de psalmis, ut supra dictum
est, saepe confirmat. Hinc est illud, quod, sicut praedixi,
Pharisaeis objecit: Dixit Dominus Domino meo:
Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum
pedum tuorum [(Psal. CIX; Matth. XXII)]
. Sed
et illud inde est, quod post parabolam vineae et haeredis
interfecti, et homicidarum perditionis, eisdem
Pharisaeis dicentibus: Malos male perdet [(Matth.
XXI)]
, respondit: Nunquam legistis: Lapidem quem