PL 20, col. 346
Tractatus in evangelium S. Matthaei (Chromatius Aquileiensis), J. P. Migne
circumstantiae labiis meis [(Psal. CXL, 3)]
. Et iterum
in alio psalmo dixit: Dixi, custodiam vias meas,
ut non delinquam in lingua mea [(Psal. XXXVIII, 1)]
.
Quia, ut Salomon ait: Labia imprudentum stulta narrabunt;
et statera appenditur verbum prudentis [(Eccli.
XXI, 28)]
. Et ideo Dominus in Evangelio [(Matth. XII,
36)] , etiam pro otioso sermone rationem nos reddituros
esse testatus est. Hinc et Apostolus ita hortatur,
dicens: Omnis sermo malus ex ore vestro non
exeat, nisi qui bonus est ad aedificationem fidei [(Ephes.
IV, 29)]
. Et iterum: Sermo vester sit semper in gratia
sale conditus, ut sciatis quomodo oporteat vos unicuique
respondere [(Coloss. IV, 6)]
. Ob quam rem in omnibus
cautos nos esse convenit, ne per familiaritatem inutilium
verborum, damnum saluti acquiramus.
III.
Dehinc ait: Si offers munus tuum ante altare,
et ibi rememoratus fueris quia habet aliquid frater tuus
adversum te; relinque illic munus tuum, et vade prius
reconciliari fratri tuo, et tunc offer munus tuum [(Matth.
V, 23, 24)]
. Quanti habeat Dominus fraternam dilectionem,
ex hoc ipso cognoscimus; cum oblatum Deo
munus ostendit accepte non offerri, nisi prius oblator
muneris fratri suo, iracundia seposita, reconcilietur.
Invenimus denique offerentis Cain munera idcirco a
Deo repudiata [(Gen. IV, 5)] , quia charitatis 49 jura
non servans, adversus fratrem iram animo retinebat.
Unde non immerito Dominus in Evangelio
multis locis, charitatis fraternae dilectionem praecipue
custodiendam esse insinuat, dicendo: Mandatum
novum do vobis, ut dilectionem habeatis ad alterutrum
[(Joan. XIII, 34)] .
Et iterum: In hoc cognoscent omnes
quia discipuli mei estis, si charitatem ad alterutrum
habueritis [(Ibid., 35)]
. Non immerito etiam per Zachariam
prophetam ita Dominus loquitur: Judicium justum
et pacificum judicate, et nolite retinere malitiam
fratris vestri in cordibus vestris [(Zach. VIII, 16)]
. Per
David quoque similiter testatur: Desine ab ira, et
derelinque indignationem [(Psal. XXXVI, 8)]
. Pari modo
etiam per Salomonem Spiritus sanctus loquitur, dicens: Homo homini reservas iram, et a Deo quaeris
medelam? Ipse in hominem similem tibi non habes misericordiam,
et Deum exoras pro peccatis? Et ipse cum
sis caro retines iram, et propitiationem petis a Deo? Et
quis orabit pro delictis tuis
[(Eccli. XXVIII, 3-5)]
. Et
superaddidit dicens: Memento novissima, et desine
inimicari [(Ibid., 6)]
. Unde et sanctus David evangelici
praecepti per Spiritum sanctum non ignarus, de
se ita testatus est, dicens: Si iniquitatem, inquit, conspexi in corde meo, non exaudiet Dominus
[(Psal.
LXV, 18)]
. Quid enim tam gratum Deo, tam necessarium
nostrae saluti, quam quod Dominus praecipit,
iram non retinere, pacifico animo ac simplici conscientia
Deo munus offerre, sicut obtulit primus Abel?
Et ideo munera ipsius suscepta sunt a Deo, Cain reprobata:
quia Abel pura ac simplici 50 mente munera
Domino offerebat; Cain vero iram adversus
fratrem tenebat in corde. Quapropter si volumus
. Et iterum
in alio psalmo dixit: Dixi, custodiam vias meas,
ut non delinquam in lingua mea [(Psal. XXXVIII, 1)]
.
Quia, ut Salomon ait: Labia imprudentum stulta narrabunt;
et statera appenditur verbum prudentis [(Eccli.
XXI, 28)]
. Et ideo Dominus in Evangelio [(Matth. XII,
36)] , etiam pro otioso sermone rationem nos reddituros
esse testatus est. Hinc et Apostolus ita hortatur,
dicens: Omnis sermo malus ex ore vestro non
exeat, nisi qui bonus est ad aedificationem fidei [(Ephes.
IV, 29)]
. Et iterum: Sermo vester sit semper in gratia
sale conditus, ut sciatis quomodo oporteat vos unicuique
respondere [(Coloss. IV, 6)]
. Ob quam rem in omnibus
cautos nos esse convenit, ne per familiaritatem inutilium
verborum, damnum saluti acquiramus.
III.
Dehinc ait: Si offers munus tuum ante altare,
et ibi rememoratus fueris quia habet aliquid frater tuus
adversum te; relinque illic munus tuum, et vade prius
reconciliari fratri tuo, et tunc offer munus tuum [(Matth.
V, 23, 24)]
. Quanti habeat Dominus fraternam dilectionem,
ex hoc ipso cognoscimus; cum oblatum Deo
munus ostendit accepte non offerri, nisi prius oblator
muneris fratri suo, iracundia seposita, reconcilietur.
Invenimus denique offerentis Cain munera idcirco a
Deo repudiata [(Gen. IV, 5)] , quia charitatis 49 jura
non servans, adversus fratrem iram animo retinebat.
Unde non immerito Dominus in Evangelio
multis locis, charitatis fraternae dilectionem praecipue
custodiendam esse insinuat, dicendo: Mandatum
novum do vobis, ut dilectionem habeatis ad alterutrum
[(Joan. XIII, 34)] .
Et iterum: In hoc cognoscent omnes
quia discipuli mei estis, si charitatem ad alterutrum
habueritis [(Ibid., 35)]
. Non immerito etiam per Zachariam
prophetam ita Dominus loquitur: Judicium justum
et pacificum judicate, et nolite retinere malitiam
fratris vestri in cordibus vestris [(Zach. VIII, 16)]
. Per
David quoque similiter testatur: Desine ab ira, et
derelinque indignationem [(Psal. XXXVI, 8)]
. Pari modo
etiam per Salomonem Spiritus sanctus loquitur, dicens: Homo homini reservas iram, et a Deo quaeris
medelam? Ipse in hominem similem tibi non habes misericordiam,
et Deum exoras pro peccatis? Et ipse cum
sis caro retines iram, et propitiationem petis a Deo? Et
quis orabit pro delictis tuis
[(Eccli. XXVIII, 3-5)]
. Et
superaddidit dicens: Memento novissima, et desine
inimicari [(Ibid., 6)]
. Unde et sanctus David evangelici
praecepti per Spiritum sanctum non ignarus, de
se ita testatus est, dicens: Si iniquitatem, inquit, conspexi in corde meo, non exaudiet Dominus
[(Psal.
LXV, 18)]
. Quid enim tam gratum Deo, tam necessarium
nostrae saluti, quam quod Dominus praecipit,
iram non retinere, pacifico animo ac simplici conscientia
Deo munus offerre, sicut obtulit primus Abel?
Et ideo munera ipsius suscepta sunt a Deo, Cain reprobata:
quia Abel pura ac simplici 50 mente munera
Domino offerebat; Cain vero iram adversus
fratrem tenebat in corde. Quapropter si volumus