PL 201, col. 199

In tria partitus sua jura quibusque resignat
Partibus, illustrans sic tria regna tribus.
Spiritui coelum, cordi cerebroque dicata est
Neustria, quod dederat Anglia corpus habet.
Pars bona, pars melior, pars optima, pars sua cuique
Anglis, Normannis, Caelitibusque data est.
Hinc patres, animumque trahens, sed forte apud Anglos
Editus, hic gladium, sceptra gerebat ibi:
Quem decedentem cum nox extrema Novembris
Solvisset, secuit prima Decembris eum.
X. QUOMODO PAUPERI VEL DIVITI SIT DANDUM.
Res simplex triplici vitio damnata decoris
Expressit mentem rupta pusilla vetus.
Si quis forte aliquid largiri curat egeno,
Ad paupertatis respiciatur onus.
Non elephantus ei dandus, non Parthica tigris,
Non quidquam quod eum cogat egere magis:
Non volo quod faciat de paupere pauperiorem,
Id volo quod potius utilitate probem.
Quid mihi si munus honor illustravit inanis,
Cum meus exstincto frigeat igne focus?
Pane cibandus inops, non illudendus honore est
Frigida de vacuo gratia ventre venit.
Contra divitibus munus quod quilibet offert,
Formet honore magis, utilitate minus.
Illustret non subveniat, ne quando probetur
Munus quod tantum, sed quia tale fuit.
Cumque datis insit animi donantis imago,
Nec dator affectum dissimulare queat,
Id des quod semper videare dedisse libenter,
Ne parcam prodant dona recisa manum.
XI. EPITAPHIUM MATILDIS IMPERATRICIS, REGIS HENRICI FILIAE, ET ALTERIUS REGIS HENRICI MATRIS.
Regia progenies, stirps regia, Caesaris uxor,
Hic est magna brevi clausa Matilda loco.
Virtutum titulis humani culmen honoris
Excessit mulier, nil mulieris habens:
Septembris decima regno post regna recepto,
Creditur aeternum continuasse diem.
XII. DE EADEM.

Regis mater erat, et regibus orta Matildis,
Extuleratque toro nobiliore genus:
Sed magis egregia virtutum laude coruscans,
Fortunam generis vicerat atque tori.
Septembris decimo sub prima transiit hora,
De nostra ad verum nocte revecta diem.
XIII. SUB CRUCE, EX PERSONA CRUCIFIXI.