PL 202, col. 1093
De conscientia (Petrus Cellensis), J. P. Migne
residentis cornuti et oculati agni reverberabitur.
Leo rugiet, quis non timebit? Utique qui cavernam
conscientiae circumseptam intraverit. Leviathan
seu Satan solvetur, quis evadere poterit?
Procul dubio qui turrim conscientiae sufficienter
armaverit. Vae vae undique audietur, et quis de securitate
gloriabitur? nempe qui in pace de bello cogitavit,
et qui flevit cum alii riderent. Sicut ebrius
et vomens erit omnis qui calice Babylonico seu aureo
potavit mundi luxuriam usque ad faeces mortis,
et quis sano capite et ventre vinum sobrietatis et
jucunditatis epotabit? Certe qui motibus impudicitiae
repressis animam et conscientiam suam castificavit: Discedite a me, omnes qui operamini iniquitatem [(Luc. XIII, 27)]
,
vociferatione valida conclamabitur:
et quis ascendet ad Deum, ut facies ejus
illuminetur? Nimirum qui non inquinavit vestimenta
sua, vel qui saltem lavit ea in sanguine Agni, vera
confessione et integra cordis contritione. Non erit
panis et aqua, et quis vivet sine pane et aqua? Sine
dubio cujus est vita munda et pura conscientia.
Horrea namque plena habet bona conscientia sicut
scriptum est: Nihil deest timentibus Deum. Universa
namque instrumenta beatitudinis apud se retinet
conscientia quae Deum timet.
Habet deambulatorium veritatis, habet pratum sive
hortum voluptatis, habet puteum cordis profundi;
habet ubi in id ipsum dormiat et requiescat, habet
mensam altaris, habet templum castitatis, habet
focum seu caminum charitatis, habet balneum
confessionis, habet vestimenta satisfactionis, habet
stolam immortalitatis, habet calceamenta imitationis
Dei, habet annulum aeternitatis. Quid amplius
dicam? habet lunulam, torquem, discriminalia, periscelidas,
mitras, monilia, et multa his similia,
quorum interpretationes sunt morum bonorum
optimae informationes; quarum perfectio est plenitudo,
ut sicut rota volubilis in quadrigis a quatuor
equis velociter et cum impetu quo fuerit
aspectus aurigae praesidentis circumfertur; sic Dominus
justitia praesidentiae [ f. praesidente] et regente
rotam animae, in quatuor equis principalium virtutum,
id est prudentia, justitia, fortitudine, temperantia,
ad suam dirigat voluntatem. Certe conscientia
cujus frena ab anteriori parte trahit prudentia;
a dextra, justitia; a sinistra, fortitudo;
posteriori, temperantia non discordi motu sed consono,
ad coelum tollitur clamans et dicens: Nostra
conversatio in coelis est [(Philip. III, 20)]
. Parum denique
est bonae conscientiae esse in coelis nisi et
ipsa coelum fiat.
Quomodo coelum efficiatur conscientia per verbum Domini spiritu oris ejus.
Efficitur enim coelum per inhabitantem Spiritum
ejus qui fecit coelum et terram, et habitat in coelis: Verbo enim Domini coeli facti sunt et spiritu oris ejus
omnis virtus eorum
[(Psal. XXXII, 6)]
. Revera haec
Leo rugiet, quis non timebit? Utique qui cavernam
conscientiae circumseptam intraverit. Leviathan
seu Satan solvetur, quis evadere poterit?
Procul dubio qui turrim conscientiae sufficienter
armaverit. Vae vae undique audietur, et quis de securitate
gloriabitur? nempe qui in pace de bello cogitavit,
et qui flevit cum alii riderent. Sicut ebrius
et vomens erit omnis qui calice Babylonico seu aureo
potavit mundi luxuriam usque ad faeces mortis,
et quis sano capite et ventre vinum sobrietatis et
jucunditatis epotabit? Certe qui motibus impudicitiae
repressis animam et conscientiam suam castificavit: Discedite a me, omnes qui operamini iniquitatem [(Luc. XIII, 27)]
,
vociferatione valida conclamabitur:
et quis ascendet ad Deum, ut facies ejus
illuminetur? Nimirum qui non inquinavit vestimenta
sua, vel qui saltem lavit ea in sanguine Agni, vera
confessione et integra cordis contritione. Non erit
panis et aqua, et quis vivet sine pane et aqua? Sine
dubio cujus est vita munda et pura conscientia.
Horrea namque plena habet bona conscientia sicut
scriptum est: Nihil deest timentibus Deum. Universa
namque instrumenta beatitudinis apud se retinet
conscientia quae Deum timet.
Habet deambulatorium veritatis, habet pratum sive
hortum voluptatis, habet puteum cordis profundi;
habet ubi in id ipsum dormiat et requiescat, habet
mensam altaris, habet templum castitatis, habet
focum seu caminum charitatis, habet balneum
confessionis, habet vestimenta satisfactionis, habet
stolam immortalitatis, habet calceamenta imitationis
Dei, habet annulum aeternitatis. Quid amplius
dicam? habet lunulam, torquem, discriminalia, periscelidas,
mitras, monilia, et multa his similia,
quorum interpretationes sunt morum bonorum
optimae informationes; quarum perfectio est plenitudo,
ut sicut rota volubilis in quadrigis a quatuor
equis velociter et cum impetu quo fuerit
aspectus aurigae praesidentis circumfertur; sic Dominus
justitia praesidentiae [ f. praesidente] et regente
rotam animae, in quatuor equis principalium virtutum,
id est prudentia, justitia, fortitudine, temperantia,
ad suam dirigat voluntatem. Certe conscientia
cujus frena ab anteriori parte trahit prudentia;
a dextra, justitia; a sinistra, fortitudo;
posteriori, temperantia non discordi motu sed consono,
ad coelum tollitur clamans et dicens: Nostra
conversatio in coelis est [(Philip. III, 20)]
. Parum denique
est bonae conscientiae esse in coelis nisi et
ipsa coelum fiat.
Quomodo coelum efficiatur conscientia per verbum Domini spiritu oris ejus.
Efficitur enim coelum per inhabitantem Spiritum
ejus qui fecit coelum et terram, et habitat in coelis: Verbo enim Domini coeli facti sunt et spiritu oris ejus
omnis virtus eorum
[(Psal. XXXII, 6)]
. Revera haec