PL 211, col. 331
334 animo benevole $uscepistis. Homo senex et infirmns A ac laborum voluntaria patientia , de ips0 prasumi- ac debilis, et quem multa circumvenerunt incom- moda, $i viam adversz peregrinationis ſuerit ag- gressus, viam univers2e carnis facile est ingressn- rus.
Invenitur ctiam quod $ub regibus secundz slirpis, ille clericus, qui potior apud eos ministrabat, archicapellani titulo deco- tabatur. Nec eleemosynarii primarii dignitas in- ducia invenitur in palatium regis, ante Ludovicum junjorem, cujus Rogerius Sagiensis episcopus Y0- .” 4 z # mus fidei ſructumn et salutis ac laboris.
Parcite, obsecro , canis ejus , et ne homo Dei injusle vexetur, auctoritatem vestram opponite, moleslantem comprimite, molestias cohibete, Con - fisus de benignitale vestri responsi virum retinuj, viam distuli, securitatem promisi.
Agite, Pater, obsecro , ut tantus allaris minister allare, de quo contenditur (49), quiete possideat ; episcopum, qui contendit, pacatum $entiat; auctori pacis et fun- datori quietis suz gratias agal.
Scio enim quia nec lantze gratiz veslrz erit ingratus, nec lanlis be- neſiciis indevotus. Valete. 42 EPISTOLA XXX. AD ELFEEMOSYNARIUM REGIS (DV). Rogat eum wt regis elcemosynarum beneficio ſrui 'taciat Judarum ad hdem conversum.
Raro accidit, ut de plebis incircumcisr duritia in novam Ecclesiz> renatus infantiam fideliter ali- quis convtersetur. Quod $i prater exempla que vi- dimus occurrerit, eo carius, quo rarius amplec- tendum.
Pauper isle de Jutkeis ortns parentibus, Judzorum $scandalum, crucem Christi non erubuit, et ab episcopo Legionensi (31) baplizatus, de massa perditionis inter catholicos ct Ecclesize suz Ccano- nicos translatus est, disciplinis ct ministeriis ec- elesiaslicis legendi simul et cantandi plurimum edoctus, in scholasticos sudores $ese dedit, ubi vestris pariler, quoniam ei, Deo volente, manum
selnel aperuistis', et aliorum eleemosynis suslenla- tur. Precamur, Paler, si placet, ut in numero pauperum illorum qui pro domino vestro, domini regis noxtri filio, aluntur, eum compulari facia- tis, quoniam et ipsius verecundia , et paupertalis (49) Hzec vox altare non sumitur hic pro mensa in qua offertur sacrum et incruentum miSs# $acri-
ficium, $ed, ut usurpatur a veteribus scriptoribus, pro $acerdotio seu parochia , de qua erat contro- versia inter quemdam episcopum et abbatem Sancti Bartholomei Noviomensis Hugonem, coram archie- piscopo Remensi metropolitano.
(50) Eleeniosynarii regis dicuntur illi clerici, quibus rex utitur in divinis, Sacrorum minisferio et eleemosynarum Jargitione. Fit autem mentio eleemosynarii regis in capitularibus Caroli Calvi, apud Carisiacum conditis anno 877, in quibus rex 8ic loquitur : Si nos in Dei sanctorumque ipsius 8ervitio mors praevoccupaverit, eleemosynarii nostri 8ecundum quod commendatum habemus, de elee-
mosyna nos(ra decerient. Nominantur auiem illi eleemosynarii, quorum quidam erant prasules, ut Hincmarus archiepiscopus, Franco episcopus , Goslenus abbas ; quidam etiam coinites s2culares , ut Arnulphus et Bernardus.
Invenitur ctiam quod $ub regibus secundz slirpis, ille clericus, qui potior apud eos ministrabat, archicapellani titulo deco- tabatur. Nec eleemosynarii primarii dignitas in- ducia invenitur in palatium regis, ante Ludovicum junjorem, cujus Rogerius Sagiensis episcopus Y0- .” 4 z # mus fidei ſructumn et salutis ac laboris.
Parcite, obsecro , canis ejus , et ne homo Dei injusle vexetur, auctoritatem vestram opponite, moleslantem comprimite, molestias cohibete, Con - fisus de benignitale vestri responsi virum retinuj, viam distuli, securitatem promisi.
Agite, Pater, obsecro , ut tantus allaris minister allare, de quo contenditur (49), quiete possideat ; episcopum, qui contendit, pacatum $entiat; auctori pacis et fun- datori quietis suz gratias agal.
Scio enim quia nec lantze gratiz veslrz erit ingratus, nec lanlis be- neſiciis indevotus. Valete. 42 EPISTOLA XXX. AD ELFEEMOSYNARIUM REGIS (DV). Rogat eum wt regis elcemosynarum beneficio ſrui 'taciat Judarum ad hdem conversum.
Raro accidit, ut de plebis incircumcisr duritia in novam Ecclesiz> renatus infantiam fideliter ali- quis convtersetur. Quod $i prater exempla que vi- dimus occurrerit, eo carius, quo rarius amplec- tendum.
Pauper isle de Jutkeis ortns parentibus, Judzorum $scandalum, crucem Christi non erubuit, et ab episcopo Legionensi (31) baplizatus, de massa perditionis inter catholicos ct Ecclesize suz Ccano- nicos translatus est, disciplinis ct ministeriis ec- elesiaslicis legendi simul et cantandi plurimum edoctus, in scholasticos sudores $ese dedit, ubi vestris pariler, quoniam ei, Deo volente, manum
selnel aperuistis', et aliorum eleemosynis suslenla- tur. Precamur, Paler, si placet, ut in numero pauperum illorum qui pro domino vestro, domini regis noxtri filio, aluntur, eum compulari facia- tis, quoniam et ipsius verecundia , et paupertalis (49) Hzec vox altare non sumitur hic pro mensa in qua offertur sacrum et incruentum miSs# $acri-
ficium, $ed, ut usurpatur a veteribus scriptoribus, pro $acerdotio seu parochia , de qua erat contro- versia inter quemdam episcopum et abbatem Sancti Bartholomei Noviomensis Hugonem, coram archie- piscopo Remensi metropolitano.
(50) Eleeniosynarii regis dicuntur illi clerici, quibus rex utitur in divinis, Sacrorum minisferio et eleemosynarum Jargitione. Fit autem mentio eleemosynarii regis in capitularibus Caroli Calvi, apud Carisiacum conditis anno 877, in quibus rex 8ic loquitur : Si nos in Dei sanctorumque ipsius 8ervitio mors praevoccupaverit, eleemosynarii nostri 8ecundum quod commendatum habemus, de elee-
mosyna nos(ra decerient. Nominantur auiem illi eleemosynarii, quorum quidam erant prasules, ut Hincmarus archiepiscopus, Franco episcopus , Goslenus abbas ; quidam etiam coinites s2culares , ut Arnulphus et Bernardus.