PL 23, col. 582
Dialogus contra Pelagianos (Hieronymus Stridonensis), J. P. Migne
Quamvis aliquis Patriarcha sit, quamvis Propheta,
quamvis Apostolus, dicitur eis in Domino Salvatore: Si vos cum sitis mali, scitis bona dare filiis vestris,
quanto magis Pater vester qui in coelis est, dabit bona
petentibus se
[(Matth. VII, 11)]
? Denique et Abraham,
cui dictum est: Esto sine querela, et sine macula,
conscientia fragilitatis suae cecidit pronus in terram.
Cumque locutus esset ei Deus: Sarai uxor tua non
vocabitur ultra Sarai, sed Sara erit nomen ejus, et
dabo tibi ex ea filium, et benedicam ei, et erit in gentes,
et reges gentium ex ipso erunt, statim infertur: Cecidit Abraham in faciem suam, risitque, et dixit in
mente sua: Si centenario nascetur filius, et si Sara
nonaginta annorum pariet? Dixitque Abraham ad
Deum: Ismael vivat in conspectu tuo. Cui respondit
Deus: Etiam. Ecce Sara uxor tua pariet tibi filium,
et vocabis nomen ejus Isaac,
et reliqua [(Genes. XVII,
15 seqq.)] . Certe audierat a Deo: Ego sum Deus tuus,
placeto in conspectu meo, et esto sine macula [(Ibid.,
1)]
, quare non credidit quod Deus repromisit, sed risit
in corde, putans se celare Deum, et aperte ridere non
audens? Denique causas incredulitatis exponens dicit
in corde suo: Quomodo potest fieri, ut centenarius
de nonagenaria uxore generet filium? Vivat,
inquit, Ismael in conspectu tuo, quem semel dedisti.
Difficilia non quaero, contentus sum beneficio quod
accepi. Quem occulta responsione arguens Deus, ait: Etiam.
Et est sensus: Fiet quod existimas non futurum.
Sara uxor tua pariet tibi filium, et antequam
ista concipiat, prius quam ille nascatur, puero nomen
imponam. Ex errore enim tuo, quo risisti tacitus,
filius tuus Isaac, risus nomen accipiet. Sin
autem ab his qui sunt mundo corde in hoc saeculo,
putas videri Deum, quare 797 Moyses qui prius
dixerat: Vidi Dominum facie ad faciem, et salva facta
est anima mea [(Genes. XXXII, 30)]
: postea deprecatur,
ut eum videat cognoscenter? quem quia dixerat
se vidisse, audit a Domino: Non potes videre
faciem meam. Non enim videbit homo faciem meam, et
vivet [(Exod. XXXIII, 20)]
. Unde et Apostolus [(I Tim. I)] ,
invisibilem solum Deum, qui et lucem habitat inaccessibilem,
et quem nullus hominum viderit, neque
possit videre, appellat. Et Joannes evangelista sacra
voce testatur, dicens: Deum nemo vidit umquam.
Unigenitus Filius, qui est in sinu Patris, ipse narravit
[(I Joan. IV, 12)] .
Qui videt, et narrat, non quantus
est ille qui visus est, nec quantum novit ille qui
narrat: sed quantum potest mortalium sensus accipere.
13.
Vera perfectio in coelestibus reservatur. --Quod
autem putas beatum esse, qui sit immaculatus in via,
et ambulet in lege ejus, ex sequenti sensu priorem
quamvis Apostolus, dicitur eis in Domino Salvatore: Si vos cum sitis mali, scitis bona dare filiis vestris,
quanto magis Pater vester qui in coelis est, dabit bona
petentibus se
[(Matth. VII, 11)]
? Denique et Abraham,
cui dictum est: Esto sine querela, et sine macula,
conscientia fragilitatis suae cecidit pronus in terram.
Cumque locutus esset ei Deus: Sarai uxor tua non
vocabitur ultra Sarai, sed Sara erit nomen ejus, et
dabo tibi ex ea filium, et benedicam ei, et erit in gentes,
et reges gentium ex ipso erunt, statim infertur: Cecidit Abraham in faciem suam, risitque, et dixit in
mente sua: Si centenario nascetur filius, et si Sara
nonaginta annorum pariet? Dixitque Abraham ad
Deum: Ismael vivat in conspectu tuo. Cui respondit
Deus: Etiam. Ecce Sara uxor tua pariet tibi filium,
et vocabis nomen ejus Isaac,
et reliqua [(Genes. XVII,
15 seqq.)] . Certe audierat a Deo: Ego sum Deus tuus,
placeto in conspectu meo, et esto sine macula [(Ibid.,
1)]
, quare non credidit quod Deus repromisit, sed risit
in corde, putans se celare Deum, et aperte ridere non
audens? Denique causas incredulitatis exponens dicit
in corde suo: Quomodo potest fieri, ut centenarius
de nonagenaria uxore generet filium? Vivat,
inquit, Ismael in conspectu tuo, quem semel dedisti.
Difficilia non quaero, contentus sum beneficio quod
accepi. Quem occulta responsione arguens Deus, ait: Etiam.
Et est sensus: Fiet quod existimas non futurum.
Sara uxor tua pariet tibi filium, et antequam
ista concipiat, prius quam ille nascatur, puero nomen
imponam. Ex errore enim tuo, quo risisti tacitus,
filius tuus Isaac, risus nomen accipiet. Sin
autem ab his qui sunt mundo corde in hoc saeculo,
putas videri Deum, quare 797 Moyses qui prius
dixerat: Vidi Dominum facie ad faciem, et salva facta
est anima mea [(Genes. XXXII, 30)]
: postea deprecatur,
ut eum videat cognoscenter? quem quia dixerat
se vidisse, audit a Domino: Non potes videre
faciem meam. Non enim videbit homo faciem meam, et
vivet [(Exod. XXXIII, 20)]
. Unde et Apostolus [(I Tim. I)] ,
invisibilem solum Deum, qui et lucem habitat inaccessibilem,
et quem nullus hominum viderit, neque
possit videre, appellat. Et Joannes evangelista sacra
voce testatur, dicens: Deum nemo vidit umquam.
Unigenitus Filius, qui est in sinu Patris, ipse narravit
[(I Joan. IV, 12)] .
Qui videt, et narrat, non quantus
est ille qui visus est, nec quantum novit ille qui
narrat: sed quantum potest mortalium sensus accipere.
13.
Vera perfectio in coelestibus reservatur. --Quod
autem putas beatum esse, qui sit immaculatus in via,
et ambulet in lege ejus, ex sequenti sensu priorem