PL 32, col. 1472
De vita eremitica (Auctor incertus (Augustinus Hipponensis)), J. P. Migne
laborum meta, peremptoria vitiorum. Sic enim scriptum
est: Beati mortui, qui in Domino moriuntur.
Amodo enim jam dicit Spiritus, ut requiescant a laboribus
suis [(Apoc. XIV, 13)]
. Unde propheta reproborum
ab electorum morte discernens, Omnes, inquit, reges
dormient in gloria in domo sua: tu autem projectus es
de sepulcro tuo, quasi stirps inutilis, pollutus et obvolutus [(Isai. XIV, 18, 19)]
.
CAPUT LXIX.-- De animae e corpore exeuntis requie vel supplicio.
Dormiunt quippe in gloria quorum mortem bona
commendat conscientia. Quoniam pretiosa est in conspectu
Domini mors sanctorum ejus. Dormit sane in
gloria, cujus dormitioni assistunt Angeli, occurrunt
sancti et concives, suum praebentes auxilium, et impertientes
solatium, hostibus se opponunt, obsistentes
repellunt, refellunt accusantes: et sic usque ad sinum
Abrahae sanctam animam comitantes in loco pacis
collocant et quietis. Non sic impii, quos de corpore,
quasi de foetenti sepulcro, pessimi spiritus cum
instrumentis infernalibus extrahentes pollutos libidine,
obvolutos cupiditate, injiciunt ignibus exurendos,
tradunt vermibus lacerandos, aeternis foetoribus
deputant suffocandos. Vere exspectatio justorum laetitia;
spes autem impiorum peribit [(Prov. X, 28)]
.
CAPUT LXX.-- De requie aeterna et gloria sanctorum.
Sane qualis sit illa requies, quae pax illa, quae jucunditas
de sinu Abrahae, quae illic quiescentibus
promittitur, et exspectatur, quia experientia non docuit,
stilus explicare non poterit. Exspectant felices,
donec impleatur numerus fratrum suorum; ut in die
resurrectionis duplici stola induti, corporis pariter et
animae perpetua felicitate fruantur.
CAPUT LXXI.-- De extremi judicii die.
Jam nunc intuere diei illius terrorem, quando virtutes
coelorum movebuntur, elementa ignis calore
solventur, patebunt inferi, occulta omnia nudabuntur.
Veniet desuper judex iratus, ardens furor ejus, et ut
tempestas currus ejus, ut reddat in ira vindictam et
vastationem in flamma ignis. Beatus qui paratus est
occurrere illi. Quid tunc miseris animis erit? quam
tunc miseri erunt, quos nunc luxuria foedat, avaritia
dissipat, extollit superbia! Exibunt Angeli, et separabunt
malos de medio justorum, istos a dextris, alios
a sinistris statuentes. Cogita nunc te ante tribunal inter
utramque hanc societatem assistere, et necdum
in partem alteram separatam. Deflecte nunc oculos ad
sinistram Judicis, et miseram illam multitudinem
specta.
CAPUT LXXII.-- De confusione et poena malorum.
Qualis ibi horror? quis timor? quis foetor? quis dolor?
Stant miseri, et infelices stridentes dentibus,
nudo latere palpitantes, aspectu horribiles, vultu deformes,
dejecti prae pudore; prae corporis turpitudine
et nuditate confusi latere volunt, et non datur; fugere
tentant, et non permittuntur. Si levant oculos,
desuper judicis imminet furor; si deponunt, infernalis
putei eis ingeritur horror. Non suppetit criminum
excusatio, nec de iniquo judicio aliqua poterit esse
causatio: cum quidquid decretum fuerit, justum esse
ipsam eorum conscientiam non latebit.
CAPUT LXXIII.-- Amor Deo rependendus pro praedestinationis gratia.
Cerne nunc quam amandus sit, qui te ab hac damnata
societate praedestinando discernit, vocando separavit,
justificando purgavit. Retorque nunc ad dexteram
oculos, et quibus te glorificando sit inserturus,
adverte.
CAPUT LXXIV.-- De gloria bonorum.
Quis ibi decor? quis honor? quae felicitas? quae securitas?
Alii die judiciaria sede sublimes, alii martyrii
corona splendentes, alii virginitatis flore candidi,
alii eleemosynarum largitione fecundi, alii doctrina
et eruditione praeclari, uno charitatis foedere copulantur.
Lucet eis vultus Jesu Christi non terribilis, sed
amabilis; non amarus, sed dulcis; non terrens, sed
blandiens.
CAPUT LXXV.-- Ex sota Dei gratia salvandis accensemur.
est: Beati mortui, qui in Domino moriuntur.
Amodo enim jam dicit Spiritus, ut requiescant a laboribus
suis [(Apoc. XIV, 13)]
. Unde propheta reproborum
ab electorum morte discernens, Omnes, inquit, reges
dormient in gloria in domo sua: tu autem projectus es
de sepulcro tuo, quasi stirps inutilis, pollutus et obvolutus [(Isai. XIV, 18, 19)]
.
CAPUT LXIX.-- De animae e corpore exeuntis requie vel supplicio.
Dormiunt quippe in gloria quorum mortem bona
commendat conscientia. Quoniam pretiosa est in conspectu
Domini mors sanctorum ejus. Dormit sane in
gloria, cujus dormitioni assistunt Angeli, occurrunt
sancti et concives, suum praebentes auxilium, et impertientes
solatium, hostibus se opponunt, obsistentes
repellunt, refellunt accusantes: et sic usque ad sinum
Abrahae sanctam animam comitantes in loco pacis
collocant et quietis. Non sic impii, quos de corpore,
quasi de foetenti sepulcro, pessimi spiritus cum
instrumentis infernalibus extrahentes pollutos libidine,
obvolutos cupiditate, injiciunt ignibus exurendos,
tradunt vermibus lacerandos, aeternis foetoribus
deputant suffocandos. Vere exspectatio justorum laetitia;
spes autem impiorum peribit [(Prov. X, 28)]
.
CAPUT LXX.-- De requie aeterna et gloria sanctorum.
Sane qualis sit illa requies, quae pax illa, quae jucunditas
de sinu Abrahae, quae illic quiescentibus
promittitur, et exspectatur, quia experientia non docuit,
stilus explicare non poterit. Exspectant felices,
donec impleatur numerus fratrum suorum; ut in die
resurrectionis duplici stola induti, corporis pariter et
animae perpetua felicitate fruantur.
CAPUT LXXI.-- De extremi judicii die.
Jam nunc intuere diei illius terrorem, quando virtutes
coelorum movebuntur, elementa ignis calore
solventur, patebunt inferi, occulta omnia nudabuntur.
Veniet desuper judex iratus, ardens furor ejus, et ut
tempestas currus ejus, ut reddat in ira vindictam et
vastationem in flamma ignis. Beatus qui paratus est
occurrere illi. Quid tunc miseris animis erit? quam
tunc miseri erunt, quos nunc luxuria foedat, avaritia
dissipat, extollit superbia! Exibunt Angeli, et separabunt
malos de medio justorum, istos a dextris, alios
a sinistris statuentes. Cogita nunc te ante tribunal inter
utramque hanc societatem assistere, et necdum
in partem alteram separatam. Deflecte nunc oculos ad
sinistram Judicis, et miseram illam multitudinem
specta.
CAPUT LXXII.-- De confusione et poena malorum.
Qualis ibi horror? quis timor? quis foetor? quis dolor?
Stant miseri, et infelices stridentes dentibus,
nudo latere palpitantes, aspectu horribiles, vultu deformes,
dejecti prae pudore; prae corporis turpitudine
et nuditate confusi latere volunt, et non datur; fugere
tentant, et non permittuntur. Si levant oculos,
desuper judicis imminet furor; si deponunt, infernalis
putei eis ingeritur horror. Non suppetit criminum
excusatio, nec de iniquo judicio aliqua poterit esse
causatio: cum quidquid decretum fuerit, justum esse
ipsam eorum conscientiam non latebit.
CAPUT LXXIII.-- Amor Deo rependendus pro praedestinationis gratia.
Cerne nunc quam amandus sit, qui te ab hac damnata
societate praedestinando discernit, vocando separavit,
justificando purgavit. Retorque nunc ad dexteram
oculos, et quibus te glorificando sit inserturus,
adverte.
CAPUT LXXIV.-- De gloria bonorum.
Quis ibi decor? quis honor? quae felicitas? quae securitas?
Alii die judiciaria sede sublimes, alii martyrii
corona splendentes, alii virginitatis flore candidi,
alii eleemosynarum largitione fecundi, alii doctrina
et eruditione praeclari, uno charitatis foedere copulantur.
Lucet eis vultus Jesu Christi non terribilis, sed
amabilis; non amarus, sed dulcis; non terrens, sed
blandiens.
CAPUT LXXV.-- Ex sota Dei gratia salvandis accensemur.