PL 38, col. 1395
Sermones de Sanctis (Augustinus Hipponensis), J. P. Migne
futurorum fides certa et solida corroborat. Clauduntur
oculi in persecutionibus; sed patet coelum. Minatur
Antichristus; sed tuetur Christus. Mors infertur;
sed immortalitas sequitur. Occiso mundus eripitur;
sed restituto paradisus exhibetur. Vita temporalis exstinguitur;
sed aeterna reparatur. Quanta est dignitas
et quanta securitas exire hinc laetum, exire inter
pressuras et angustias gloriosum; claudere in momento
oculos, quibus homines videbantur et mundus;
aperire eos statim, ut Deus videatur, etiam feliciter
migrando! Quanta velocitas! Terris repente retraheris,
ut regnis coelestibus reponaris. Haec oportet
mente et cogitatione complecti, haec die ac nocte
meditari. Si talem persecutio invenerit Dei militem,
vinci non poterit virtus ad praelium prompta. Vel si
accersitio ante pervenerit; fidei, quae erat ad martyrium
praeparata, sine damno temporis, merces Deo
judice redditur. In persecutione militia, in pace constantia
coronatur.
SERMO CCCIV In solemnitate Laurentii martyris, III.
CAPUT PRIMUM.
1.
Diaconi officium, ministrare
sanguinem Christi. Coenae Dominicae mysterium,
ut cujus sanguinem sumimus, pro ipso animam ponamus.
Beati Laurentii triumphalem diem, quo calcavit
mundum frementem, sprevit blandientem, et in
utroque vicit diabolum persequentem, hodiernum
nobis Ecclesia Romana commendat. Quam gloriosa
enim, et quanta virtutum multitudine, quasi florum
varietate, distincta Laurentii martyris sit corona,
universa testis est Roma. In ipsa enim Ecclesia, sicut
soletis audire, diaconi gerebat officium. Ibi sacrum
Christi sanguinem ministravit: ibi pro Christi
nomine suum sanguinem fudit. Ad mensam potentis
prudenter accesserat. Ad illam mensam, de qua nobis
modo Salomonis proverbia loquebantur, ubi scriptum
est: Si sederis coenare ad mensam potentis, cognoscens
intellige quae apponuntur tibi; et sic extende
manum tuam, sciens quoniam similia te oportet praeparare [(Prov. XXIII, 1, 2)]
.
Hujus coenae mysterium
beatus apostolus Joannes evidenter exposuit, dicens: Sicut Christus pro nobis animam suam posuit, sic et nos
debemus animas pro fratribus ponere
[(I Joan. III, 16)]
. Intellexit
hoc, fratres, sanctus Laurentius; intellexit, ac
fecit: et prorsus qualia sumpsit in illa mensa, talia
praeparavit. Amavit Christum in vita sua, imitatus est
eum in morte sua.
CAPUT II.
2.
Christum sequi omnes debemus.
Et nos ergo, fratres, si veraciter amamus, imitemur.
Non enim meliorem reddere poterimus dilectionis
oculi in persecutionibus; sed patet coelum. Minatur
Antichristus; sed tuetur Christus. Mors infertur;
sed immortalitas sequitur. Occiso mundus eripitur;
sed restituto paradisus exhibetur. Vita temporalis exstinguitur;
sed aeterna reparatur. Quanta est dignitas
et quanta securitas exire hinc laetum, exire inter
pressuras et angustias gloriosum; claudere in momento
oculos, quibus homines videbantur et mundus;
aperire eos statim, ut Deus videatur, etiam feliciter
migrando! Quanta velocitas! Terris repente retraheris,
ut regnis coelestibus reponaris. Haec oportet
mente et cogitatione complecti, haec die ac nocte
meditari. Si talem persecutio invenerit Dei militem,
vinci non poterit virtus ad praelium prompta. Vel si
accersitio ante pervenerit; fidei, quae erat ad martyrium
praeparata, sine damno temporis, merces Deo
judice redditur. In persecutione militia, in pace constantia
coronatur.
SERMO CCCIV In solemnitate Laurentii martyris, III.
CAPUT PRIMUM.
1.
Diaconi officium, ministrare
sanguinem Christi. Coenae Dominicae mysterium,
ut cujus sanguinem sumimus, pro ipso animam ponamus.
Beati Laurentii triumphalem diem, quo calcavit
mundum frementem, sprevit blandientem, et in
utroque vicit diabolum persequentem, hodiernum
nobis Ecclesia Romana commendat. Quam gloriosa
enim, et quanta virtutum multitudine, quasi florum
varietate, distincta Laurentii martyris sit corona,
universa testis est Roma. In ipsa enim Ecclesia, sicut
soletis audire, diaconi gerebat officium. Ibi sacrum
Christi sanguinem ministravit: ibi pro Christi
nomine suum sanguinem fudit. Ad mensam potentis
prudenter accesserat. Ad illam mensam, de qua nobis
modo Salomonis proverbia loquebantur, ubi scriptum
est: Si sederis coenare ad mensam potentis, cognoscens
intellige quae apponuntur tibi; et sic extende
manum tuam, sciens quoniam similia te oportet praeparare [(Prov. XXIII, 1, 2)]
.
Hujus coenae mysterium
beatus apostolus Joannes evidenter exposuit, dicens: Sicut Christus pro nobis animam suam posuit, sic et nos
debemus animas pro fratribus ponere
[(I Joan. III, 16)]
. Intellexit
hoc, fratres, sanctus Laurentius; intellexit, ac
fecit: et prorsus qualia sumpsit in illa mensa, talia
praeparavit. Amavit Christum in vita sua, imitatus est
eum in morte sua.
CAPUT II.
2.
Christum sequi omnes debemus.
Et nos ergo, fratres, si veraciter amamus, imitemur.
Non enim meliorem reddere poterimus dilectionis