PL 40, col. 420
De sancta virginitate (Augustinus Hipponensis), J. P. Migne
In English: Of Holy Virginity 41 · Of Holy Virginity 42
horum casu timor augeatur. Justus non putet modicum
sibi dimissum, ut modicum diligat. Dimissum deputet
quidquid mali a se non est commissum. An vero propter
aliud credendum est, permittere Deum ut misceantur
numero professionis vestrae multi et multae casuri et
casurae, nisi ut his cadentibus timor vester augeatur,
quo superbia comprimatur; quam sic odit Deus, ut
contra hanc unam se tantum humiliaret Altissimus?
Nisi forte revera ideo minus timebis, magisque inflaberis,
ut modicum diligas eum qui te tantum dilexit,
ut traderet semetipsum pro te [(Galat. II, 20)] , quia
modicum tibi dimisit, viventi videlicet a pueritia religiose,
pudice, pia castitate, illibata virginitate.
Quasi vero non tu multo ardentius diligere debeas
eum, qui flagitiosis ad se conversis quaecumque dimisit,
in ea te cadere non permisit? Aut vero ille
pharisaeus, qui propterea modicum diligebat, quia
modicum sibi dimitti existimabat [(Luc. VII, 36-47)] ,
ob aliud hoc errore caecabatur, nisi quia ignorans Dei
justitiam, et suam quaerens constituere, justitiae Dei
subjectus non erat [(Rom. X, 3)] ? Vos autem genus
electum, et in electis electius, virginei chori sequentes
Agnum, etiam vos gratia salvi facti estis per fidem:
et hoc non ex vobis, sed Dei donum est; non ex operibus,
ne forte quis extollatur. Ipsius enim sumus figmentum,
creati in Christo Jesu in operibus bonis, quae praeparavit
Deus ut in illis ambulemus [(Ephes. II, 8-10)]
.
Ergone hunc quanto ejus donis ornatiores estis, tanto
minus amabitis? Averterit tam horrendam ipse dementiam!
Proinde quoniam verum Veritas dixit,
quod ille cui modicum dimittitur, modicum diligit;
vos ut ardentissime diligatis, cui diligendo a conjugiorum
nexibus liberi vacatis, deputate vobis tanquam
omnino dimissum, quidquid mali a vobis non est illo
regente commissum. Oculi enim vestri semper ad Dominum,
quoniam ipse evellet de laqueo pedes vestros [(Psal. XXIV, 15)]
:
et, Nisi Dominus custodierit civitatem,
in vanum vigilavit qui custodit eam [(Psal. CXXVI,
1)]
. Et de ipsa continentia loquens Apostolus ait: Volo autem omnes homines esse sicut me ipsum: sed
unusquisque proprium donum habet a Deo; alius sic,
alius autem sic
[(I Cor. VII, 7)]
. Quis ergo donat ista?
quis distribuit propria unicuique sicut vult [(Id. XII,
11)] ? Nempe Deus, apud quem non est iniquitas [(Rom.
IX, 14)] . Ac per hoc qua aequitate ille faciat alios sic,
alios autem sic, homini nosse aut impossibile, aut
omnino difficile est: quin tamen aequitate faciat, dubitare
fas non est. Quid itaque habes quod non accepisti [(I Cor. IV, 7)]
?
aut qua perversitate minus diligis,
a quo amplius accepisti?
CAPUT XLI.
42.
Prima humilitatis cogitatio,
virginitatem haberi ex Dei dono. Praecepta non fieri
nisi eo dante qui praecipit. Obedientia et poenitentia pariter
dona Dei. Quapropter haec prima sit induendae
humilitatis cogitatio, ne a se sibi putet esse Dei virgo
quod talis est, ac non potius hoc donum optimum desuper
descendere a Patre luminum, apud quem non
sibi dimissum, ut modicum diligat. Dimissum deputet
quidquid mali a se non est commissum. An vero propter
aliud credendum est, permittere Deum ut misceantur
numero professionis vestrae multi et multae casuri et
casurae, nisi ut his cadentibus timor vester augeatur,
quo superbia comprimatur; quam sic odit Deus, ut
contra hanc unam se tantum humiliaret Altissimus?
Nisi forte revera ideo minus timebis, magisque inflaberis,
ut modicum diligas eum qui te tantum dilexit,
ut traderet semetipsum pro te [(Galat. II, 20)] , quia
modicum tibi dimisit, viventi videlicet a pueritia religiose,
pudice, pia castitate, illibata virginitate.
Quasi vero non tu multo ardentius diligere debeas
eum, qui flagitiosis ad se conversis quaecumque dimisit,
in ea te cadere non permisit? Aut vero ille
pharisaeus, qui propterea modicum diligebat, quia
modicum sibi dimitti existimabat [(Luc. VII, 36-47)] ,
ob aliud hoc errore caecabatur, nisi quia ignorans Dei
justitiam, et suam quaerens constituere, justitiae Dei
subjectus non erat [(Rom. X, 3)] ? Vos autem genus
electum, et in electis electius, virginei chori sequentes
Agnum, etiam vos gratia salvi facti estis per fidem:
et hoc non ex vobis, sed Dei donum est; non ex operibus,
ne forte quis extollatur. Ipsius enim sumus figmentum,
creati in Christo Jesu in operibus bonis, quae praeparavit
Deus ut in illis ambulemus [(Ephes. II, 8-10)]
.
Ergone hunc quanto ejus donis ornatiores estis, tanto
minus amabitis? Averterit tam horrendam ipse dementiam!
Proinde quoniam verum Veritas dixit,
quod ille cui modicum dimittitur, modicum diligit;
vos ut ardentissime diligatis, cui diligendo a conjugiorum
nexibus liberi vacatis, deputate vobis tanquam
omnino dimissum, quidquid mali a vobis non est illo
regente commissum. Oculi enim vestri semper ad Dominum,
quoniam ipse evellet de laqueo pedes vestros [(Psal. XXIV, 15)]
:
et, Nisi Dominus custodierit civitatem,
in vanum vigilavit qui custodit eam [(Psal. CXXVI,
1)]
. Et de ipsa continentia loquens Apostolus ait: Volo autem omnes homines esse sicut me ipsum: sed
unusquisque proprium donum habet a Deo; alius sic,
alius autem sic
[(I Cor. VII, 7)]
. Quis ergo donat ista?
quis distribuit propria unicuique sicut vult [(Id. XII,
11)] ? Nempe Deus, apud quem non est iniquitas [(Rom.
IX, 14)] . Ac per hoc qua aequitate ille faciat alios sic,
alios autem sic, homini nosse aut impossibile, aut
omnino difficile est: quin tamen aequitate faciat, dubitare
fas non est. Quid itaque habes quod non accepisti [(I Cor. IV, 7)]
?
aut qua perversitate minus diligis,
a quo amplius accepisti?
CAPUT XLI.
42.
Prima humilitatis cogitatio,
virginitatem haberi ex Dei dono. Praecepta non fieri
nisi eo dante qui praecipit. Obedientia et poenitentia pariter
dona Dei. Quapropter haec prima sit induendae
humilitatis cogitatio, ne a se sibi putet esse Dei virgo
quod talis est, ac non potius hoc donum optimum desuper
descendere a Patre luminum, apud quem non