PL 40, col. 926
Meditationes (Auctor incertus (Augustinus Hipponensis); Auctor incertus (Anselmu
tua extra circumdas, et intra reples, supra tegis, et
infra fers; - custodi me opus manuum tuarum in te
sperantem, in tua solummodo misericordia confidentem
custodi me, quaeso, hic et ubique, nunc et semper,
intus et foris, ante et retro, supra et infra, et circumcirca,
ita ut nullus in me pateat locus insidiis inimicorum.
Tu es Deus omnipotens, custos et protector
omnium in te sperantium, sine quo nemo est tutus,
nemo de periculis liberatus. Tu es Deus, et non est
alius praeter te, neque in coelo sursum, neque in terra
deorsum, qui facis magna et mirabilia et inscrutabilia,
quorum non est numerus.
CAPUT XXXIII. Laudandi cupidus petit unde digne laudet. In Deum avolat. Angeli quam praestent nobis in Deo laudando. Precatio ardens in jugem Dei laudem.
Te decet laus, te decet hymnus, tibi omnes Angeli,
tibi coeli et universae potestates hymnos dicunt, et laudes
indesinenter concinunt, utpote creatori creaturae,
Domino servi, regi milites: te sanctam et individuam
Trinitatem omnis creatura magnificat, omnis spiritus
landat. Tibi sancti et humiles corde, tibi spiritus et
animae justorum, tibi omnes superni cives et cuncti
beatorum spirituum ordines, gloriam et honorem suppliciter
adorantes concinunt sine fine. Laudant te,
Domine, illi superni cives magnifice et mirabiliter:
laudet te homo, magna portio creaturae tuae.
Sed et ego peccator homuncio, desiderio magno
laudare te cupio, amare te opto amore praecipuo.
Deus meus, vita mea, fortitudo et laudatio mea, dignare
me laudare te. Da mihi lumen in corde, verbum
in ore: ut cor meum meditetur gloriam tuam, et
lingua mea tota die cantet laudes tuas. Sed quia non
est pulchra laus in ore peccatoris [(Eccli. XV, 9)] , et
quia vir pollutus labiis ego sum [(Isai. VI, 5)] ; munda,
obsecro, os meum ab omni inquinamento. Sanctifica
me, sanctificator omnipotens, interius et exterius, et
fac me dignum laudibus tuis. Suscipe benigne et acceptabiliter
de manu cordis, de mentis amore suscipe
sacrificium labiorum meorum, fiat acceptabile in
conspectu tuo, et ascendat ad te in odorem suavitatis.
Memoria tua sancta, et dulcedo tua beatissima possideat
totam animam meam, atque in invisibilium amorem
rapiat eam. Transeat de visibilibus ad invisibilia,
de terrenis ad coelestia, de temporalibus ad aeterna:
pertranseat, et videat visionem mirabilem.
O aeterna veritas, et vera charitas, et chara aeternitas,
tu es Deus meus: tibi suspiro nocte ac die, tibi
inhio, tibi intendo, ad te pervenire desidero. Qui novit
te, novit veritatem, novit aeternitatem. Tu veritas, super
omnia praesides: quem videbimus sicuti es [(I Joan.
III, 2)] , cum pertransierit haec vita caeca et mortalis, in
qua dicitur nobis, Ubi est Deus tuus? Et ego dico, Deus
meus ubi es? Respiro in te paululum, cum effundo super
me animam meam in voce exsultationis et confessionis
soni festivitatem celebrantis: et adhuc tristis est,
quia relabitur et fit abyssus, vel quin potius sentit se
adhuc esse abyssum. Dicit ei fides mea, quam accendisti
in nocte ante pedes meos, Quare tristis es, anima
mea, et quare conturbas me? Spera in Domino, lucerna
pedibus meis verbum ejus: spera, et persevera,
donec transeat nox mater iniquorum, donec transeat
ira Domini, cujus fuimus aliquando filii; fuimus enim
aliquando tenebrae: donec transeant istae penitus,
quarum residua adhuc trahimus in corpore propter
peccatum mortuo, donec aspiret dies, et removeantur
umbrae, spera in Domino. Mane astabo, et contemplabor,
semperque confitebor ei. Mane astabo, et
videbo [(Psal. V, 5)] salutare vultus mei, Deum meum,
infra fers; - custodi me opus manuum tuarum in te
sperantem, in tua solummodo misericordia confidentem
custodi me, quaeso, hic et ubique, nunc et semper,
intus et foris, ante et retro, supra et infra, et circumcirca,
ita ut nullus in me pateat locus insidiis inimicorum.
Tu es Deus omnipotens, custos et protector
omnium in te sperantium, sine quo nemo est tutus,
nemo de periculis liberatus. Tu es Deus, et non est
alius praeter te, neque in coelo sursum, neque in terra
deorsum, qui facis magna et mirabilia et inscrutabilia,
quorum non est numerus.
CAPUT XXXIII. Laudandi cupidus petit unde digne laudet. In Deum avolat. Angeli quam praestent nobis in Deo laudando. Precatio ardens in jugem Dei laudem.
Te decet laus, te decet hymnus, tibi omnes Angeli,
tibi coeli et universae potestates hymnos dicunt, et laudes
indesinenter concinunt, utpote creatori creaturae,
Domino servi, regi milites: te sanctam et individuam
Trinitatem omnis creatura magnificat, omnis spiritus
landat. Tibi sancti et humiles corde, tibi spiritus et
animae justorum, tibi omnes superni cives et cuncti
beatorum spirituum ordines, gloriam et honorem suppliciter
adorantes concinunt sine fine. Laudant te,
Domine, illi superni cives magnifice et mirabiliter:
laudet te homo, magna portio creaturae tuae.
Sed et ego peccator homuncio, desiderio magno
laudare te cupio, amare te opto amore praecipuo.
Deus meus, vita mea, fortitudo et laudatio mea, dignare
me laudare te. Da mihi lumen in corde, verbum
in ore: ut cor meum meditetur gloriam tuam, et
lingua mea tota die cantet laudes tuas. Sed quia non
est pulchra laus in ore peccatoris [(Eccli. XV, 9)] , et
quia vir pollutus labiis ego sum [(Isai. VI, 5)] ; munda,
obsecro, os meum ab omni inquinamento. Sanctifica
me, sanctificator omnipotens, interius et exterius, et
fac me dignum laudibus tuis. Suscipe benigne et acceptabiliter
de manu cordis, de mentis amore suscipe
sacrificium labiorum meorum, fiat acceptabile in
conspectu tuo, et ascendat ad te in odorem suavitatis.
Memoria tua sancta, et dulcedo tua beatissima possideat
totam animam meam, atque in invisibilium amorem
rapiat eam. Transeat de visibilibus ad invisibilia,
de terrenis ad coelestia, de temporalibus ad aeterna:
pertranseat, et videat visionem mirabilem.
O aeterna veritas, et vera charitas, et chara aeternitas,
tu es Deus meus: tibi suspiro nocte ac die, tibi
inhio, tibi intendo, ad te pervenire desidero. Qui novit
te, novit veritatem, novit aeternitatem. Tu veritas, super
omnia praesides: quem videbimus sicuti es [(I Joan.
III, 2)] , cum pertransierit haec vita caeca et mortalis, in
qua dicitur nobis, Ubi est Deus tuus? Et ego dico, Deus
meus ubi es? Respiro in te paululum, cum effundo super
me animam meam in voce exsultationis et confessionis
soni festivitatem celebrantis: et adhuc tristis est,
quia relabitur et fit abyssus, vel quin potius sentit se
adhuc esse abyssum. Dicit ei fides mea, quam accendisti
in nocte ante pedes meos, Quare tristis es, anima
mea, et quare conturbas me? Spera in Domino, lucerna
pedibus meis verbum ejus: spera, et persevera,
donec transeat nox mater iniquorum, donec transeat
ira Domini, cujus fuimus aliquando filii; fuimus enim
aliquando tenebrae: donec transeant istae penitus,
quarum residua adhuc trahimus in corpore propter
peccatum mortuo, donec aspiret dies, et removeantur
umbrae, spera in Domino. Mane astabo, et contemplabor,
semperque confitebor ei. Mane astabo, et
videbo [(Psal. V, 5)] salutare vultus mei, Deum meum,