PL 48, col. 66
© þ 1 = - vs oo. | <- WK 0 1 6 „ - e $$ 7 65 COMMONITORIUM SUPER NOMINE CCELESTII. | | 66 est, non zsolum * FEeclesie Constantinopolitane, sed etiam plurimis b religiosissimis vi oblatum quoque * piissimo principi Theodosio semper augusto; idipsum ex Greco in 47)
oy , Lati- num translalum per eumdem Marium Mercatorem Christi servum, “ in consulatu Flo- rentii et Dionysii VV. CC. per quod Commonitorium cognilo ſunestissimo errore.
* Non exstat, quod sciam, preceptum illud; ne- que enim in Codice Theodosiano reperitur, neque D seriptorem. Datum vero oportnit ad Fl-rentium PF. Orientis, siquidem ſoret appendix quadam legis anno superiore ad eumdem date contra omnes hare-es.
Verum, inquiet aliquis, quidni data dicatur ad Nesiorium. quemadmodum in eadem causa legimus (In append. a1 Cod. Theod. n. 6) datas duas, alte- ram ad Aurelium Carthaginensem ab Honvrio, alte- ram ad Patroclum Arclatensem a Valentiniano Cz- are? Ne id credamus vbstat, quod inter evolvendas imperiales leges, animadvertere liceat, eas sulas ad
episcohos directas, quarum exsecutio muneris ecele - $i9+tici fore! ; ad prafectos, que vim coercendi penis criminoss potularent, vero de quo nune agiur Secundi ſuisse modi verba Mercato- ris declarant.
Quze vero lex dicitur a Valentiniano directa Patroclo, data es! se ad Amacium PF, Galliarum; sed ita ut per m Amacius con- veniendos curaret episcopes, qui gin minus eccle- $ia-tica ratione emendarentur, post vigesimum diem suis ex $edibus ejeeti pracfecti edieto cogerentur e Galliis exsulare.
| | t Sequaces ejus legit Norisius, qui hoc Marii Com- monitorium ex Falatino codice descriptum evulgavit in Hist. Pel. lib. u, cap. 6, et omittit V.
C. LAND. | s Julianus nomine octodecim 8 geri pit ad Zosimum summum pont:ficem libelium dei. quem nos edidumns in lucem. Seripsit etiam eormn - dem nomine epi-tlam ad Ruſum Thessalowicen-emn, quam Augustinus refellit ibu, po- terioribus libri ad Bf cium Ex eo numero sepiem videntur ali: praviitisse.
quippe quorum nomina memorize prodita sunt: Julianus, Turbamius, Florus, Orontius, Fa- bius, Persidius, ct Marcellus (Epist. et 2 Nestorii ad S. Cœlest., 1 parte cone. Eph.
cap. 16 et 17, et u parte act. 5, in Synodica ad S. Cœlestinum). Sed et inter istos quatuor nobiliores ſuere, Julianus, gui ductor agminis ; Turbantius, ad quem gcripsit iores libros adversus 8.
Id totum in secunda parte operum ostendemus, cujusmodi fue- rit, of popularem super ea re opinionem convellemus. quem missi sunt octo posteriores;
Anugusti- num; Florus, Orontius, cujus impulsu Annjanus interpretatus est octo priores Chrysastam homitias in Matthzum. Ex his Turbantium ad Ecclesiam rediisse, abjurata hresi, tradit Augustinus his verbis (Lib.
1 Imperſ. cap. 2) : Utinam imileris Turbantium post illa tua scripta, et post has tuas laudes, quibus eum dicis magno virtutum ſulgore conspicuum à ves ro er- rore liberatum.
Quo ex loco inſero Turbamiium eo ten · pore liberatum ab errore, quod inter scriptio- nem operis posiremi a Juliano, et rexponsionem Auzustini jntercessit. Neque enim Juli.nus tantis laudibus orna>set haminem qui jam recessi>get a fide, ut aiebat ille, catholica, ad sordes Manichæas.
h Juliauus cum suis damnatus est in concilio ecumenico, cum prius a schismatieis dicatur abso- Intus. Abhsolutionis illius memmit Gregorius Magnus (Lib. » Regeat. epist. 14, et lib * 64.
lib. vn epist. 48), 8cribitque a schismaticis definitum de Adu an ma. quia in peccato moriua non ſuerit, co qued dinbolus in cor hominis non ingrediatur; et 81 quis hoc dizisse!, unathema esset.
Historiom hane alibi prolixtus narrat, traditque, in multis codicibus acia catholica schismatieis ita ſuisse conſusa, ut multis errorem erearent. Verum in actis, qualia nunc babeutur, nihil tale jnvenitur.
oy , Lati- num translalum per eumdem Marium Mercatorem Christi servum, “ in consulatu Flo- rentii et Dionysii VV. CC. per quod Commonitorium cognilo ſunestissimo errore.
* Non exstat, quod sciam, preceptum illud; ne- que enim in Codice Theodosiano reperitur, neque D seriptorem. Datum vero oportnit ad Fl-rentium PF. Orientis, siquidem ſoret appendix quadam legis anno superiore ad eumdem date contra omnes hare-es.
Verum, inquiet aliquis, quidni data dicatur ad Nesiorium. quemadmodum in eadem causa legimus (In append. a1 Cod. Theod. n. 6) datas duas, alte- ram ad Aurelium Carthaginensem ab Honvrio, alte- ram ad Patroclum Arclatensem a Valentiniano Cz- are? Ne id credamus vbstat, quod inter evolvendas imperiales leges, animadvertere liceat, eas sulas ad
episcohos directas, quarum exsecutio muneris ecele - $i9+tici fore! ; ad prafectos, que vim coercendi penis criminoss potularent, vero de quo nune agiur Secundi ſuisse modi verba Mercato- ris declarant.
Quze vero lex dicitur a Valentiniano directa Patroclo, data es! se ad Amacium PF, Galliarum; sed ita ut per m Amacius con- veniendos curaret episcopes, qui gin minus eccle- $ia-tica ratione emendarentur, post vigesimum diem suis ex $edibus ejeeti pracfecti edieto cogerentur e Galliis exsulare.
| | t Sequaces ejus legit Norisius, qui hoc Marii Com- monitorium ex Falatino codice descriptum evulgavit in Hist. Pel. lib. u, cap. 6, et omittit V.
C. LAND. | s Julianus nomine octodecim 8 geri pit ad Zosimum summum pont:ficem libelium dei. quem nos edidumns in lucem. Seripsit etiam eormn - dem nomine epi-tlam ad Ruſum Thessalowicen-emn, quam Augustinus refellit ibu, po- terioribus libri ad Bf cium Ex eo numero sepiem videntur ali: praviitisse.
quippe quorum nomina memorize prodita sunt: Julianus, Turbamius, Florus, Orontius, Fa- bius, Persidius, ct Marcellus (Epist. et 2 Nestorii ad S. Cœlest., 1 parte cone. Eph.
cap. 16 et 17, et u parte act. 5, in Synodica ad S. Cœlestinum). Sed et inter istos quatuor nobiliores ſuere, Julianus, gui ductor agminis ; Turbantius, ad quem gcripsit iores libros adversus 8.
Id totum in secunda parte operum ostendemus, cujusmodi fue- rit, of popularem super ea re opinionem convellemus. quem missi sunt octo posteriores;
Anugusti- num; Florus, Orontius, cujus impulsu Annjanus interpretatus est octo priores Chrysastam homitias in Matthzum. Ex his Turbantium ad Ecclesiam rediisse, abjurata hresi, tradit Augustinus his verbis (Lib.
1 Imperſ. cap. 2) : Utinam imileris Turbantium post illa tua scripta, et post has tuas laudes, quibus eum dicis magno virtutum ſulgore conspicuum à ves ro er- rore liberatum.
Quo ex loco inſero Turbamiium eo ten · pore liberatum ab errore, quod inter scriptio- nem operis posiremi a Juliano, et rexponsionem Auzustini jntercessit. Neque enim Juli.nus tantis laudibus orna>set haminem qui jam recessi>get a fide, ut aiebat ille, catholica, ad sordes Manichæas.
h Juliauus cum suis damnatus est in concilio ecumenico, cum prius a schismatieis dicatur abso- Intus. Abhsolutionis illius memmit Gregorius Magnus (Lib. » Regeat. epist. 14, et lib * 64.
lib. vn epist. 48), 8cribitque a schismaticis definitum de Adu an ma. quia in peccato moriua non ſuerit, co qued dinbolus in cor hominis non ingrediatur; et 81 quis hoc dizisse!, unathema esset.
Historiom hane alibi prolixtus narrat, traditque, in multis codicibus acia catholica schismatieis ita ſuisse conſusa, ut multis errorem erearent. Verum in actis, qualia nunc babeutur, nihil tale jnvenitur.