PL 50, col. 1221

velamine taciturnitatis abscondere, jussionibus venerabilibus
diutissime repugnavi. Sed vicit meritum
dominorum praesentiumque pontificum; si tamen
obedientis temeritas non imminuat judicium tam sublimium
sacerdotum: quia cui fandi facultas non
suppetit ubertate loquendi, indocta rusticitate depressus,
frustra vocatur in culpam, si nequeat excolere
propositam sterili sermone materiem; cujus
ponderis magnitudine angustus animus in ipso praefationis
exordio praefocatur, dum innumeras virtutum
palmas hinc inde circumspicit, nec incipere quod
aggredi conatur, queat, nec quod coeperit, supplere
praevaleat.
CAPUT PRIMUM. Natalium nobilitas ab Hilario et auctore ejus vitae posthabita
2.
Beatissimi igitur Hilarii, peculiaris patris, monachi
singularis, antistitis summi, doctoris eximii,
pii institutoris, Vitam sermone pauperculo, sensu
tenui cupiens demonstrare, dignum duco nequaquam
more rhetorico patriam parentesque memorare:
quia etiam ipse in laudibus venerandi propinqui
praecelsum stemma natalium maluit nobilitare dum
respuit, commendare dum praeterit, dilatare dum