PL 50, col. 1233
Vita Hilarii (Honoratus Massiliensis), J. P. Migne
simul ferebantur articuli, et oculus paginam percurrebat.
Adveniens sanctus Edesius rhetoricae facundiae
et metricae artis peritissimus vir, stupens et admirans
haec laetus effudit:
Vidi ego, nec dignus tanta ad praeconia testis,
Prolixos soles jugi cessisse labori.
Nectendi ratio varias injunxerat horas,
Nec finem precibus mutatus fecerat actus.
Credere vix possum quemquam sic tempore eodem
Nectere dictantem, relegendo, lecta fatendo,
Ore, manu simul hoc operari, attendere, fari.
Cibum sine lectione non sumpsit. Ab eodem in
civitatibus ista est invecta primitus consuetudo. Et
tanta parcitate vita est illius sustentata, ut raro saecularium
aliquem invitaret. In omni actu, in omni
loco quidquid ad profectum pertinere poterat, alacer
inquirere, strenuus exercere, solers consueverat
consummare. Jam quemadmodum Salinas expetens
automata propriis manibus et sudore confecerit,
hebdomada completa, die Dominico, media nocte
consurgere, et triginta millia pedibus conficere:
postmodum sacris solemnibus interesse, et usque ad
horam septimam populos pascere; ut dignum est,
nec antiquorum posset explicare facundia.
CAPUT XIII. Qualis in poenitentiae tribunali. Forma deprecatoria poenitentiae. Lectionum solemnia.
16.
Quotiescumque poenitentiam dedit, saepe die
Dominico ad eum turba varia confluebat; volabat ad
ejus castigationem, quicumque adesse volebat, lacrymarum
se imbribus eluebat, coelestibus judiciis
territus, promissisque succensus; tanti gemitus, tanti
fletus astantibus nascebantur, ut vitae praesentis horreret
habitaculum. Quis ita futuri judicii monstravit
examen? Quis ita tenebrosum terribiliter intimavit
incendium? Quis ita flumen exurentis pariter et rapientis
cruciatus expressit? Quis ita vulnera conscientiae
ante oculos inspicienda reduxit? Admonitione
completa cum lacrymis supplicationum sumebat
exordia, ut poenitentiae fructum, quem monendo contulerat,
orando firmaret. Nam mulier quaedam caeca,
Adveniens sanctus Edesius rhetoricae facundiae
et metricae artis peritissimus vir, stupens et admirans
haec laetus effudit:
Vidi ego, nec dignus tanta ad praeconia testis,
Prolixos soles jugi cessisse labori.
Nectendi ratio varias injunxerat horas,
Nec finem precibus mutatus fecerat actus.
Credere vix possum quemquam sic tempore eodem
Nectere dictantem, relegendo, lecta fatendo,
Ore, manu simul hoc operari, attendere, fari.
Cibum sine lectione non sumpsit. Ab eodem in
civitatibus ista est invecta primitus consuetudo. Et
tanta parcitate vita est illius sustentata, ut raro saecularium
aliquem invitaret. In omni actu, in omni
loco quidquid ad profectum pertinere poterat, alacer
inquirere, strenuus exercere, solers consueverat
consummare. Jam quemadmodum Salinas expetens
automata propriis manibus et sudore confecerit,
hebdomada completa, die Dominico, media nocte
consurgere, et triginta millia pedibus conficere:
postmodum sacris solemnibus interesse, et usque ad
horam septimam populos pascere; ut dignum est,
nec antiquorum posset explicare facundia.
CAPUT XIII. Qualis in poenitentiae tribunali. Forma deprecatoria poenitentiae. Lectionum solemnia.
16.
Quotiescumque poenitentiam dedit, saepe die
Dominico ad eum turba varia confluebat; volabat ad
ejus castigationem, quicumque adesse volebat, lacrymarum
se imbribus eluebat, coelestibus judiciis
territus, promissisque succensus; tanti gemitus, tanti
fletus astantibus nascebantur, ut vitae praesentis horreret
habitaculum. Quis ita futuri judicii monstravit
examen? Quis ita tenebrosum terribiliter intimavit
incendium? Quis ita flumen exurentis pariter et rapientis
cruciatus expressit? Quis ita vulnera conscientiae
ante oculos inspicienda reduxit? Admonitione
completa cum lacrymis supplicationum sumebat
exordia, ut poenitentiae fructum, quem monendo contulerat,
orando firmaret. Nam mulier quaedam caeca,