PL 50, col. 742
Formulae spiritalis intelligentiae (Eucherius Lugdunensis), J. P. Migne
[(Amos VIII, 9)] ;
et alibi: Ab Aquilone pandetur
malum [(Jer. I, 14)]
. Mane, lux actuum bonorum, vel
baptismum, vel resurrectio Dominica. In psal.: Mane
astabo tibi, et videbo [(Ps. V, 5)]
; et alibi: A custodia
matutina usque ad noctem speret Israel in Domino [(Ps. CXXIX, 6)]
,
id est a resurrectione Domini spes
nostra, usque in finem saeculi, id est diem judicii.
Per mane etiam vel matutinum, praesentis vitae prosperitas
significatur, ut illud: Vae tibi, terra, cujus
rex juvenis est, et cujus principes mane comedunt [(Eccl. X, 16)]
;
mane autem comedunt, qui de hujus
mundi prosperitatibus extolluntur, dum in extremo
ejus deberent praestolari, frui aeternis felicitatibus.
Meridies, plana doctrinarum factorumque claritas.
In Salom.: Ubi cubas in meridie [(Cant. I, 6)]
. Et in
malam partem in psal.: A daemonio meridiano [(Ps.
XC, 6)]
, id est manifesto. Vespere, finis vitae, vel
saeculi, vel poena; in ps.: Ad vesperum demorabitur
fletus, et ad matutinum laetitiae [(Ps. XXIX, 6)]
. Aurorae
nomine mens justorum accipitur, quae peccati sui
tenebras relinquens, ad lucem erupit, sole justitiae
illuminata [(Cant. VI, 9)] . Arcturi nomine, qui in coeli
axe constitutus VII stellarum radiis fulget, Ecclesiae
universalis exprimitur, quae in Apoc. Jo. per VII
Eccles. et VII candelabra figuratur [(Apocal. I, 20)] .
Oriones in pondere hiemis orientes, sanctos designant
martyres, quod pondus persequentium et hanc
vitam amantium pertulerunt, et ad coeli faciem quasi
in hieme venerunt. Hyades a Graeca littera υ nuncupatae,
a cujus forma non discrepant visione, et
ortae pluvias afferunt: sanctos praedicatores, quod
verbis pluunt et corda hominum salubriter irrigant,
significant: ὑετὸς namque Graece, imber Latine dicitur.
CAPUT IV. De Terrenis.
Terra, homo ipse. In Evang.: Aliud cecidit in terram
bonam [(Marc. IV, 8)]
. Item: Terra es, et in terram
ibis [(Gen. III, 19)]
. Item in malam partem, de peccatore: Terram edes omnibus diebus vitae tuae
[(Gen. III,
14)]
. Aliter, terra intelliguntur qui terrenis actibus
occupati, per eleemosynas et lacrymas ad vitam
aeternam perveniunt: unde psal.: Advocavit coelum desursum,
et terram discernere populum suum [(Ps. XLIX, 4)]
.
Arida, infructuosi homines: in Salo: Cooperire aridam
malitia et dolositate [(Eccl. XXXVII, 3)]
. Pulvis,
peccatores, vel carnis vanitas: in psalm.: Sicut pulvis
quem projicit ventus [(Ps. I, 4)]
. Lutum, peccatorum
glutinum: in ps.: Eripe me de luto ut non infigar [(Ps. LXVIII, 15)]
.
Item in aliam partem. In Joan.: Lutum
fecit, et linivit oculos meos [(Joan. IX, 11)]
. Montes
Dominus, Ecclesia, apostoli, sive sancti, a celsitudine
virtutum: in ps.: Qui descendit super montem Sion [(Ps. CXXXII, 3)]
.
Item propheta: Erit mons domus Domini
super verticem montium [(Isa. II, 2)]
. Item in
aliam proph.: Ne quando offendant pedes vestri ad
montes caliginosos [(Jer. XIII, 16)]
, id est, haereticos.
Colles, sancti, sed minoris meriti: in psal.: Montes
et omnes colles [(Ps. CXLVIII, 9)]
. Item in aliam partem:
et alibi: Ab Aquilone pandetur
malum [(Jer. I, 14)]
. Mane, lux actuum bonorum, vel
baptismum, vel resurrectio Dominica. In psal.: Mane
astabo tibi, et videbo [(Ps. V, 5)]
; et alibi: A custodia
matutina usque ad noctem speret Israel in Domino [(Ps. CXXIX, 6)]
,
id est a resurrectione Domini spes
nostra, usque in finem saeculi, id est diem judicii.
Per mane etiam vel matutinum, praesentis vitae prosperitas
significatur, ut illud: Vae tibi, terra, cujus
rex juvenis est, et cujus principes mane comedunt [(Eccl. X, 16)]
;
mane autem comedunt, qui de hujus
mundi prosperitatibus extolluntur, dum in extremo
ejus deberent praestolari, frui aeternis felicitatibus.
Meridies, plana doctrinarum factorumque claritas.
In Salom.: Ubi cubas in meridie [(Cant. I, 6)]
. Et in
malam partem in psal.: A daemonio meridiano [(Ps.
XC, 6)]
, id est manifesto. Vespere, finis vitae, vel
saeculi, vel poena; in ps.: Ad vesperum demorabitur
fletus, et ad matutinum laetitiae [(Ps. XXIX, 6)]
. Aurorae
nomine mens justorum accipitur, quae peccati sui
tenebras relinquens, ad lucem erupit, sole justitiae
illuminata [(Cant. VI, 9)] . Arcturi nomine, qui in coeli
axe constitutus VII stellarum radiis fulget, Ecclesiae
universalis exprimitur, quae in Apoc. Jo. per VII
Eccles. et VII candelabra figuratur [(Apocal. I, 20)] .
Oriones in pondere hiemis orientes, sanctos designant
martyres, quod pondus persequentium et hanc
vitam amantium pertulerunt, et ad coeli faciem quasi
in hieme venerunt. Hyades a Graeca littera υ nuncupatae,
a cujus forma non discrepant visione, et
ortae pluvias afferunt: sanctos praedicatores, quod
verbis pluunt et corda hominum salubriter irrigant,
significant: ὑετὸς namque Graece, imber Latine dicitur.
CAPUT IV. De Terrenis.
Terra, homo ipse. In Evang.: Aliud cecidit in terram
bonam [(Marc. IV, 8)]
. Item: Terra es, et in terram
ibis [(Gen. III, 19)]
. Item in malam partem, de peccatore: Terram edes omnibus diebus vitae tuae
[(Gen. III,
14)]
. Aliter, terra intelliguntur qui terrenis actibus
occupati, per eleemosynas et lacrymas ad vitam
aeternam perveniunt: unde psal.: Advocavit coelum desursum,
et terram discernere populum suum [(Ps. XLIX, 4)]
.
Arida, infructuosi homines: in Salo: Cooperire aridam
malitia et dolositate [(Eccl. XXXVII, 3)]
. Pulvis,
peccatores, vel carnis vanitas: in psalm.: Sicut pulvis
quem projicit ventus [(Ps. I, 4)]
. Lutum, peccatorum
glutinum: in ps.: Eripe me de luto ut non infigar [(Ps. LXVIII, 15)]
.
Item in aliam partem. In Joan.: Lutum
fecit, et linivit oculos meos [(Joan. IX, 11)]
. Montes
Dominus, Ecclesia, apostoli, sive sancti, a celsitudine
virtutum: in ps.: Qui descendit super montem Sion [(Ps. CXXXII, 3)]
.
Item propheta: Erit mons domus Domini
super verticem montium [(Isa. II, 2)]
. Item in
aliam proph.: Ne quando offendant pedes vestri ad
montes caliginosos [(Jer. XIII, 16)]
, id est, haereticos.
Colles, sancti, sed minoris meriti: in psal.: Montes
et omnes colles [(Ps. CXLVIII, 9)]
. Item in aliam partem: