PL 61, col. 625

Matremque cognosset suam,
587-588 Bonumve saperet, aut malum discerneret.
Beatus elegit bonum.
Et nunc in aula parvulus ludit Dei,
Et ore lactenti canit:
De ventre matris, et die prima mihi
Tu Christe protector meus
Audistis et vos, quod beatis dicitur:
Potens erit semen tuum.
Habes et illud: Ventris a fructu tui
In sedibus ponam meis
Qui sermo David quamlibet Christum sonet,
In Christo et illis concinit,
Qui Christiani corporis collegio
In sede ponentur Dei.
Vobis et Annae sternitur consortium
Infantis exemplo sacri.
Samuel et iste crevit in templo Dei,
Nunc agnus, et pastor dehinc.
Contexat illi sedulae matris manus
Ephod staturae congruum,
Quem spiritalis in Dei verbo sacris
Doctrina texat liciis.
Sitque in superna veste Reginae aureis
Intextus ipse fimbriis,
Sanctumque Christo Nazaraeus verticem
Pastis adornet crinibus,
Animaeque pulcrum crine virtutis caput
Armetur operosa fide.
Nec hujus umquam desecans novacula
Ascendat in damnum comae.
Et ut ille Samson vi capillorum potens
Virtute crinitus sacra,
Sternat leonem strangulatum fortibus
Orationum brachiis,
Dulcemque fructum nobilis victoriae
Decerpat ore mortui.
Sed hoc ab exemplo monitus caveat sibi
Aliena adire foedera.
Allophyla mulier est mihi lex carnea,
Blandis dolosa retibus.
Si lege mentis ista sit lex fortior,
In jura peccati trahet;
Malesuada verbis fraudis arte dulcibus,
Animum virilem effeminat;
Excaecat oculos mentis, et radit caput,
Spolians et exarmans fidem.
Hac parte Samson nolo sit noster puer:
Nec misceatur copulae,
Quam consequatur protinus captivitas,
Infirmitas, et caecitas.
Licet ille fortis postea receperit