PL 62, col. 546
Carmina in historiam Testamenti Veteris et Novi (Rusticus Helpidius), J. P. Mign · Carmen de Christi Jesu beneficiis (Rusticus Helpidius), J. P. Migne
Quae summus cunctis unus sit rector et idem,
Nec divisa regit mundum, sed sola potestas.
CHRISTUS IN MONTE DOCET.
Montis valle sedens, grave et immutabile verbum
Et pia justitiae populis praecepta profatur,
Quaque it, qua pergit, sese sapientia monstrat.
MARTHA ET MARIA.
Arguit immeritis consortem Martha querelis,
Quod vacet officio, cui verax arbiter, inquit
Cura Dei, melior domus, et magis utilis illi.
CENTURIO AD CHRISTUM.
Heu mihi, salvator, salvari servus anhelat :
Non ego sum dignus, cujus tu tecta capessas,
Sed verbo sanare potes, nam sufficis absens.
EX AQUA CHRISTUS VINUM FACIT.
Insipidi quondam latices elementa, saporem
Flagrantis sumpsere meri, nam providus auctor
Munera laetitiae, virtutum exordia fecit.
MULIER A CHRISTO CURATUR.
Dat dextram miseris, miseransque attollit amice
Quam longinqua sui curvarant tormina morbi,
Surgit recta fides, credentis mundaque mens est.
MULIER A PROFLUVIO SANATUR.
Haec mulier tactu vestis furata salutem est,
Siccavitque fides venas, fluviumque pudendum :
Pulchra fides, cui vis cogendi magna Tonantem.
CHRISTUS RESUSCITAT VIDUAE FILIUM.
Moerebat genitrix ignara mente cadaver,
Cui mundique hominum salus, in limine portae
Obvia cum venit, luctus in gaudia vertit.
ZACHAEUM CHRISTUS VIDET IN ARBORE.
Dulcis honor Domini Zachaeo fulsit amico,
Majestate sonans : hodie mihi proficis hospes,
Ad majora dehinc ramis descende relictis.
LAZARUS A MORTE REVOCATUS.
Lazarus hic iterum projecta morte resurgit,
Et pariunt animas mutata lege sepulcra,
Qui vitam functis scit verbo reddere, vita est.
Aut Patris plus esse potes, quibus unica semper
Patria majestas dominatur, nomina regnant?
Semper enim socio cultu celebrandus habetur,
Spiritus, imperiumque gerens, viget una potestas
Tam coepto quam fine carens, idemque per omnes
Et communis honos merito, inter tristia terrae
Gessisti coeleste decus, dignatus utrasque
Ostentare vices : nil matris corpore major,
Nil Patris virtute minor, nunquam aetheris absens
Nunquam sumpta semel pro nobis membra relinquens:
Semper ubique potens, adsis precor, et mea ductor
Corda regas, animaeque animo et gaudia dones,
Expugnare luem vitiorum et vincere tandem
Si quid pravus amor, si quid ferus imperat ardor.
Quidquid turpe loqui, quidquid committere saevum
Nec divisa regit mundum, sed sola potestas.
CHRISTUS IN MONTE DOCET.
Montis valle sedens, grave et immutabile verbum
Et pia justitiae populis praecepta profatur,
Quaque it, qua pergit, sese sapientia monstrat.
MARTHA ET MARIA.
Arguit immeritis consortem Martha querelis,
Quod vacet officio, cui verax arbiter, inquit
Cura Dei, melior domus, et magis utilis illi.
CENTURIO AD CHRISTUM.
Heu mihi, salvator, salvari servus anhelat :
Non ego sum dignus, cujus tu tecta capessas,
Sed verbo sanare potes, nam sufficis absens.
EX AQUA CHRISTUS VINUM FACIT.
Insipidi quondam latices elementa, saporem
Flagrantis sumpsere meri, nam providus auctor
Munera laetitiae, virtutum exordia fecit.
MULIER A CHRISTO CURATUR.
Dat dextram miseris, miseransque attollit amice
Quam longinqua sui curvarant tormina morbi,
Surgit recta fides, credentis mundaque mens est.
MULIER A PROFLUVIO SANATUR.
Haec mulier tactu vestis furata salutem est,
Siccavitque fides venas, fluviumque pudendum :
Pulchra fides, cui vis cogendi magna Tonantem.
CHRISTUS RESUSCITAT VIDUAE FILIUM.
Moerebat genitrix ignara mente cadaver,
Cui mundique hominum salus, in limine portae
Obvia cum venit, luctus in gaudia vertit.
ZACHAEUM CHRISTUS VIDET IN ARBORE.
Dulcis honor Domini Zachaeo fulsit amico,
Majestate sonans : hodie mihi proficis hospes,
Ad majora dehinc ramis descende relictis.
LAZARUS A MORTE REVOCATUS.
Lazarus hic iterum projecta morte resurgit,
Et pariunt animas mutata lege sepulcra,
Qui vitam functis scit verbo reddere, vita est.
Aut Patris plus esse potes, quibus unica semper
Patria majestas dominatur, nomina regnant?
Semper enim socio cultu celebrandus habetur,
Spiritus, imperiumque gerens, viget una potestas
Tam coepto quam fine carens, idemque per omnes
Et communis honos merito, inter tristia terrae
Gessisti coeleste decus, dignatus utrasque
Ostentare vices : nil matris corpore major,
Nil Patris virtute minor, nunquam aetheris absens
Nunquam sumpta semel pro nobis membra relinquens:
Semper ubique potens, adsis precor, et mea ductor
Corda regas, animaeque animo et gaudia dones,
Expugnare luem vitiorum et vincere tandem
Si quid pravus amor, si quid ferus imperat ardor.
Quidquid turpe loqui, quidquid committere saevum