PL 68, col. 994
In quibus continentur. In libro de lacarnauene adducta sint aliqua, certo scire nemo potest, cum ipsorum nibil, præter ſragmenta, ad nos pervenerit ; mirum tamen a collatoribus Constantinopolitanis re- jectos ſuisse tres priores libros, quia in ipsis lauda- bantur Patres quos aliis in operibus adversus Ne- SIorium, ipsoque in concilio Ephesino, Cyrillus non
laudasset : nam de tribus qui citantur unus ſuit Felix cujus testimonium allatum est in actione prima con- cilii Ephesini, deinde in libro primo de recta Fide ad reginas, qui Cyrillo tribuitur communiter, adhi- betur testimonium Antiochi, Chrysostomi, Vitali, Ammonis et Severiani, de quibus nulla mentio in concilio Ephesino : denique aliqua occurrere potuit
causa cur Dionysius et Thaumaturgus adyocarentur nt puta si a defensoribus Diodori et Theodori laudati ſueriat : laudatos enim Patrum plures esse, constat ex Liberato ipso, imo et meliore teste Cyrillo.
Felicis.] Eisi advocetur in testem a Cyrillo, non lamen cerium est genninam esse epistolam ex qua locus sumitur. Ab Apollinaristis suppositam tradit Leontius. Dionysii Corinthiorum episcopi.] Addila erat in editis codicihus vox Areopagitz, ed expungenda ſuit, ipso teste Dionysio Corinthio, qui, ut est apud Eusebium, in epistola ad Athenienses, meminit Areo-
pagitze Dionys!i primi Atheniensium episcopi tate se majoris : n-lim porro ego implicatum illum con- tentionis funem de Dionysiis cum ullo ducere, con- tentus venerari parentem fidei mem D.onysium mar- lyrem ; undecunque tandem Parisios advenerit, a Deo certe missus est, ut Gallici imperiſ caput (on- Secr.re! : quan'i autem nominis ſuerit Dionysius
Corinthius, qui floruit circiter annum 175, quæque seripserit ad adificationem Ecclesiarum , consule Eusebium loco mo citato. G egorii mirabilis.] Quo tandem ex libro tributa sunt 1 haumaturgo duodeeim anathematismorum ca- * que Latiade Græceque edidit Henricus Canisius, ih.
in antig. Lect., inde non nemini videri potest sumpium a Cyrillo testimonium aliquod :dversus Diodorum et Theodorum dividentes Christum : nam pro unitate ſaciunt aperte capita quatuor, tertium, quintum, sextum, octavum.
Verum isthæe duodecim capita Gregorio supposiſa sunt, nec videntur scripta nisi post exortam Incorrupticolarum heœresim, ut indieat caput 4, si modo explicatio subjuncta reci- piatur. Satius igitur opinari Cyrillum, si modo usus sii Thaumaturgi testi onio, ipsum ex fide accepisse, sive que revelala dicitur, sive quæ xaT& pipo;, quan- quam utraque, ut nunc habetur opera Gerardi Vossii,
suspecta Sit, hanc enim Apollinario tribuit Leontius, illam incerto auciori Bellarminus aliique : nam Gre- gorii Thaumaturgi fides, cujus meminit Nyssenus in Thaumaturgi Vita, continebat ea quæ non reſeruntur in illa quam Vossius edidit : vide Bellarminum, lib.
de Script. eccl., ad ann. Chr. 233. Dicta laudentur adverms Arianos.] Mala fide Cy- rilli sententia reſertur; sie enim in synodo v, coll. 5, se habet: ( Scripti sunt igitur a bono Theodoro ad versus hxresim Arianorum et Eunomianorum vi- ginli vel amplius libri, necnon etiam alii interpre- lanles evangelicos et apostolicos libros, quos quidem
labores nollet aliquis inerepare, magis autem discrel0 studio honoraret, $i ines: et eis dogmatum reciitn- do. » Ou verba non sunt approbantis libros a Theo- doro scriptos, sed ob haresim accusantis.
Contra Arianos cdita. | Hae Arianorum artibus ſuisse combusta, constat ex catalogo Hebediesu. Catholice reritatis deſensores.| Quorum dux = tius Ephesinus in collatione Constantinopoli habita, de qua in notis ad priecedens caput.
Apollinarii 8ectatores.] Id revocat in dubium Baro- mus ad ann. 455, num. , putalque monachos 4 Liberato Nestoriani alicujus narratione decepto ca- lumniam passes: verum sententiam suam non pro- bat, eim tamen opus esset, Siquidem videtur vel ex eo
laudasset : nam de tribus qui citantur unus ſuit Felix cujus testimonium allatum est in actione prima con- cilii Ephesini, deinde in libro primo de recta Fide ad reginas, qui Cyrillo tribuitur communiter, adhi- betur testimonium Antiochi, Chrysostomi, Vitali, Ammonis et Severiani, de quibus nulla mentio in concilio Ephesino : denique aliqua occurrere potuit
causa cur Dionysius et Thaumaturgus adyocarentur nt puta si a defensoribus Diodori et Theodori laudati ſueriat : laudatos enim Patrum plures esse, constat ex Liberato ipso, imo et meliore teste Cyrillo.
Felicis.] Eisi advocetur in testem a Cyrillo, non lamen cerium est genninam esse epistolam ex qua locus sumitur. Ab Apollinaristis suppositam tradit Leontius. Dionysii Corinthiorum episcopi.] Addila erat in editis codicihus vox Areopagitz, ed expungenda ſuit, ipso teste Dionysio Corinthio, qui, ut est apud Eusebium, in epistola ad Athenienses, meminit Areo-
pagitze Dionys!i primi Atheniensium episcopi tate se majoris : n-lim porro ego implicatum illum con- tentionis funem de Dionysiis cum ullo ducere, con- tentus venerari parentem fidei mem D.onysium mar- lyrem ; undecunque tandem Parisios advenerit, a Deo certe missus est, ut Gallici imperiſ caput (on- Secr.re! : quan'i autem nominis ſuerit Dionysius
Corinthius, qui floruit circiter annum 175, quæque seripserit ad adificationem Ecclesiarum , consule Eusebium loco mo citato. G egorii mirabilis.] Quo tandem ex libro tributa sunt 1 haumaturgo duodeeim anathematismorum ca- * que Latiade Græceque edidit Henricus Canisius, ih.
in antig. Lect., inde non nemini videri potest sumpium a Cyrillo testimonium aliquod :dversus Diodorum et Theodorum dividentes Christum : nam pro unitate ſaciunt aperte capita quatuor, tertium, quintum, sextum, octavum.
Verum isthæe duodecim capita Gregorio supposiſa sunt, nec videntur scripta nisi post exortam Incorrupticolarum heœresim, ut indieat caput 4, si modo explicatio subjuncta reci- piatur. Satius igitur opinari Cyrillum, si modo usus sii Thaumaturgi testi onio, ipsum ex fide accepisse, sive que revelala dicitur, sive quæ xaT& pipo;, quan- quam utraque, ut nunc habetur opera Gerardi Vossii,
suspecta Sit, hanc enim Apollinario tribuit Leontius, illam incerto auciori Bellarminus aliique : nam Gre- gorii Thaumaturgi fides, cujus meminit Nyssenus in Thaumaturgi Vita, continebat ea quæ non reſeruntur in illa quam Vossius edidit : vide Bellarminum, lib.
de Script. eccl., ad ann. Chr. 233. Dicta laudentur adverms Arianos.] Mala fide Cy- rilli sententia reſertur; sie enim in synodo v, coll. 5, se habet: ( Scripti sunt igitur a bono Theodoro ad versus hxresim Arianorum et Eunomianorum vi- ginli vel amplius libri, necnon etiam alii interpre- lanles evangelicos et apostolicos libros, quos quidem
labores nollet aliquis inerepare, magis autem discrel0 studio honoraret, $i ines: et eis dogmatum reciitn- do. » Ou verba non sunt approbantis libros a Theo- doro scriptos, sed ob haresim accusantis.
Contra Arianos cdita. | Hae Arianorum artibus ſuisse combusta, constat ex catalogo Hebediesu. Catholice reritatis deſensores.| Quorum dux = tius Ephesinus in collatione Constantinopoli habita, de qua in notis ad priecedens caput.
Apollinarii 8ectatores.] Id revocat in dubium Baro- mus ad ann. 455, num. , putalque monachos 4 Liberato Nestoriani alicujus narratione decepto ca- lumniam passes: verum sententiam suam non pro- bat, eim tamen opus esset, Siquidem videtur vel ex eo