PL 74, col. 125
Pratum spirituale (Joannes Moschus), J. P. Migne
propter novum monasterium, quod dicitur Laura,
illuc ego profectus sum, mansique in eadem Laura.
Quodam vero die Dominico descendi in ecclesiam, ut
acciperem sacra mysteria. Ingressusque vidi Angelum
stantem ad dextrum altaris cornu, et magno pavore
correptus, reversus sum in cellulam meam. Et venit
mihi vox de coelo, dicens: Ex quo sanctificatum est
altare istud, ego jugiter illi astare jussus sum.
CAPUT V. Relatio abbatis Polychronii de tribus monachis.
Abbas Polychronius ejusdem novae Laurae presbyter,
narravit mihi, dicens: Cum sederem aliquando
in monasterio Turrium Jordanis, unum illic ex fratribus
animadverti sui ipsius negligentem, et nunquam
sanctae diei dominicae canonem implentem;
post modicum vero temporis eumdem aspexi cum
omni studio et alacritate se exercentem. Tunc ego
dixi ei: Nunc optime facis, curam tui gerens, frater.
Qui ait mihi: Domine Pater, modo moriturus sum, et
post dies tres mortuus est.
Rursus idem abbas Polychronius narravit mihi, dicens:
Cum in eodem monasterio Turrium defunctus
esset quispiam fratrum, dixit mihi dispensator: Fac
charitatem, et veni, ut fratris vasa in locum dispensationis
deferamus. Cum ergo ferre coepissemus, aspicio
dispensatorem flentem, cui dixi: Quid, quaeso,
ita ploras, abba? Quia, inquit ille, hodie fratris vasa
fero, et post duos dies alii portabunt mea. Tertiaque
die requievit frater ille, sicut praedixerat, cum Dominus
eum singulariter in spe constituisset.
CAPUT VI. Ejusdem relatio.
Idem enim abbas Polychronius presbyter hoc narravit,
quod cum esset in monasterio abbatis Constantini
antistitis monasterii sanctae Mariae Dei genitricis,
quae Nova dicitur, audivit quemdam fratrum in xenodochio
Jerichuntino requievisse, quem cum accepissent
fratres, ut ferrent ad monasterium Turrium,
et sepelirent, ex quo iter agere cum corpore coeperunt,
stella supra defuncti caput quasi comes itineris
apparere non destitit, donec ipsum sepulturae traderent.
CAPUT VII. Vita et mors cujusdam senis, qui recusavit abbas fieri in monasterio Turrium.
Alius quidam senex sedebat in eodem monasterio
Turrium: Patres igitur ejusdem monasterii ipsum,
ut magnum et virtutibus clarum, voluerunt sibi constituere
abbatem. Senex vero orabat, dicens: Ignoscite
mihi, Patres, et permittite me flere peccata mea.
Ego enim talis meriti non sum, ut possim animarum
curam gerere: negotium istud magnorum et excellentium
Patrum est, Antonii, Pachomii, sanctique
Theodori. Cum vero fratres illi non acquiescerent,
ipsumque diebus singulis orarent, videns se ab eis
nimium urgeri, dixit eis: Permittite me tribus diebus
orare, et quidquid me Deus facere jusserit, faciam.
illuc ego profectus sum, mansique in eadem Laura.
Quodam vero die Dominico descendi in ecclesiam, ut
acciperem sacra mysteria. Ingressusque vidi Angelum
stantem ad dextrum altaris cornu, et magno pavore
correptus, reversus sum in cellulam meam. Et venit
mihi vox de coelo, dicens: Ex quo sanctificatum est
altare istud, ego jugiter illi astare jussus sum.
CAPUT V. Relatio abbatis Polychronii de tribus monachis.
Abbas Polychronius ejusdem novae Laurae presbyter,
narravit mihi, dicens: Cum sederem aliquando
in monasterio Turrium Jordanis, unum illic ex fratribus
animadverti sui ipsius negligentem, et nunquam
sanctae diei dominicae canonem implentem;
post modicum vero temporis eumdem aspexi cum
omni studio et alacritate se exercentem. Tunc ego
dixi ei: Nunc optime facis, curam tui gerens, frater.
Qui ait mihi: Domine Pater, modo moriturus sum, et
post dies tres mortuus est.
Rursus idem abbas Polychronius narravit mihi, dicens:
Cum in eodem monasterio Turrium defunctus
esset quispiam fratrum, dixit mihi dispensator: Fac
charitatem, et veni, ut fratris vasa in locum dispensationis
deferamus. Cum ergo ferre coepissemus, aspicio
dispensatorem flentem, cui dixi: Quid, quaeso,
ita ploras, abba? Quia, inquit ille, hodie fratris vasa
fero, et post duos dies alii portabunt mea. Tertiaque
die requievit frater ille, sicut praedixerat, cum Dominus
eum singulariter in spe constituisset.
CAPUT VI. Ejusdem relatio.
Idem enim abbas Polychronius presbyter hoc narravit,
quod cum esset in monasterio abbatis Constantini
antistitis monasterii sanctae Mariae Dei genitricis,
quae Nova dicitur, audivit quemdam fratrum in xenodochio
Jerichuntino requievisse, quem cum accepissent
fratres, ut ferrent ad monasterium Turrium,
et sepelirent, ex quo iter agere cum corpore coeperunt,
stella supra defuncti caput quasi comes itineris
apparere non destitit, donec ipsum sepulturae traderent.
CAPUT VII. Vita et mors cujusdam senis, qui recusavit abbas fieri in monasterio Turrium.
Alius quidam senex sedebat in eodem monasterio
Turrium: Patres igitur ejusdem monasterii ipsum,
ut magnum et virtutibus clarum, voluerunt sibi constituere
abbatem. Senex vero orabat, dicens: Ignoscite
mihi, Patres, et permittite me flere peccata mea.
Ego enim talis meriti non sum, ut possim animarum
curam gerere: negotium istud magnorum et excellentium
Patrum est, Antonii, Pachomii, sanctique
Theodori. Cum vero fratres illi non acquiescerent,
ipsumque diebus singulis orarent, videns se ab eis
nimium urgeri, dixit eis: Permittite me tribus diebus
orare, et quidquid me Deus facere jusserit, faciam.