PL 75, col. 63
Vita S. Gregorii Magni (Joannes diaconus (Hymonides)), J. P. Migne
ARGUMENTUM.--1. De genere beati Gregorii.--2. Quod φερόνυμος fuerit.--3. De institutione ejus.--4. Praetor
urbanus exprimitur.--5. Sex monasteria in Sicllia fecit.--6. Sub abbatibus in suae domus monasterio militans, postmodum
abbas efficitur.--7. Paschali Sabbato jejunare non valet.--8. A Domino jejunandi fortitudinem impetrat.--9.
Mater Silvia ei consuetudinaliter legumina mandat.--10. Duabus vicibus ab angelo Dei tentatur, tertia vero liberalissimus
comprobatur.--11. Frater furtum faciens a daemonio vexatur, et a Gregorio liberatur.--12. Fugiturus
frater caecatus, et a nigri canis morsibus liberatur.--13. Frater fugam molitus a daemone corripitur, a Gregorio liberatur.--14.
Fratrum latebra immobilitate caballorum cognoscitur.--15. Frater Justus pro re peculiari severiter
in morte punitur.--16. Ejus anima de inferni cruciatibus liberatur.--17. Dimissis peccatis Antonius mori jubetur.
--18. Gerontius cum quibusdam fratribus se asserit moriturum.--19. Frater Merulus albis floribus se somniat coronatum.--20.
Joannes ab apostolo sanatus a defuncto vocatur.--21. De venalibus Anglorum pueris percontatur.--22.
Pro convertendis Anglis Britanniam petiturus absolvitur.--23. A praesule tribus sententiis consternato redire
jubetur.--24. Per locustam se cognoscit continuo reversurum.--25. A monasterio tractus, diaconus consecratur.
--26. Constantinopolim apocrisiarius destinatur.--27. Pro exponendo libro beati Job enixe rogatur.--28. Cum
Eutychio disputans, victor agnoscitur.--29. Liber Eutychii ab Augusto ignibus deputatur.--30. Eutychius moriens
pellem manus suae tenebat, dicens se in ea veraciter resurrecturum.--31. Apocrisiariatus Gregorii qualitas declaratur.--32.
Epistola Pelagii papae Gregorio mittitur.--33. Maximianus cum fratribus a naufragio liberatur.--34. Romana
urbs diluvio Tiberis inundatur.--35. Athesis fluvius mirabiliter solidatur.--36. Dracone cum bestiis in mari
necato, aer corrumpitur.--37. Sagittis coelestibus cladem ferentibus, Pelagius praesul exstinguitur.--38. Theodorus
a dracone liberatus, convertitur.--39. Gregorius ad pontificatum nolens eligitur.--40. Pontificatum subterfugere
gestiens, imperatori litteras latenter mittit.--41. Pro concione poenitentiam praedicat.--42. Septiformem litaniam
localiter ordinat.--43. Octoginta homines pestilentia prosternuntur.--44. Ab Urbe diffugiens, indicio coelesti monstratur:
et reductus, primae sedis pontifex consecratur.--45. Noluisse summum sacerdotium, veraciter demonstratur.--46.
Discretionis ejus perfecta qualitas indicatur.--47. Conabatur extra mundum, et extra carnem fieri, et ad
speciem anhelare.--48. Condoluit ruinae suae gemitum renovari.--49. Ex scriptis Anastasii patriarchae quasi beatitudinis
requiem, salutem accipiens, fontem sitiens, umbram aestuans invenit.--50. Ab. Andreae illustris charitate et
animo non recessit.--51. Joannis exconsulis bona excellentiae est expertus.--52. Leandro Hispalensi episcopo
respondere noluit, epistolis ad se transmissis.--53. Cum magno angore animi summum sacerdotium suscepit.--54.
Investigare superna judicia nullus homo sufficere potest.
23
1.
Gregorius genere Romanus, arte Philosophus,
Gordiani, viri clarissimi, et beatae Silviae filius,
praefuit Romanae sedi annis tredecim, mensibus
sex, diebus decem, temporibus Tiberii Mauricii, et
Phocae Augustorum. Iste, senatoria stirpe progenitus,
tam nobilissimam quam etiam religiosissimam genealogiam
duxit, ita ut quartus Felix sedis apostolicae
pontifex, vir magnae in Christi Ecclesia reverentiae,
qui basilicam sanctorum Cosmae et Damiani martyrum
via sacra juxta templum Romuli, sicut hactenus
cernitur, venustissime fabricavit, ejus atavus fuerit,
et beata virgo Tharsilla, quae moritura promissionis
coelestis audivit harmoniam, et Jesum Christum
ad se recipiendam videre meruit, amita nihilominus
ejus exstiterit (Beda lib. II, cap. 1, Histor. Angl.;
Greg. Tur. lib. X Hist.; Lib. IV, Dial. c. 16; Hom.
38 in Evang.
2.
Quam Gregorius geminae nobilitatis lineam piis
moribus extulit, probis actibus exornavit, adeo ut
praesagio quodam Graece Γρηγόριος, quod Latine vigilantius
urbanus exprimitur.--5. Sex monasteria in Sicllia fecit.--6. Sub abbatibus in suae domus monasterio militans, postmodum
abbas efficitur.--7. Paschali Sabbato jejunare non valet.--8. A Domino jejunandi fortitudinem impetrat.--9.
Mater Silvia ei consuetudinaliter legumina mandat.--10. Duabus vicibus ab angelo Dei tentatur, tertia vero liberalissimus
comprobatur.--11. Frater furtum faciens a daemonio vexatur, et a Gregorio liberatur.--12. Fugiturus
frater caecatus, et a nigri canis morsibus liberatur.--13. Frater fugam molitus a daemone corripitur, a Gregorio liberatur.--14.
Fratrum latebra immobilitate caballorum cognoscitur.--15. Frater Justus pro re peculiari severiter
in morte punitur.--16. Ejus anima de inferni cruciatibus liberatur.--17. Dimissis peccatis Antonius mori jubetur.
--18. Gerontius cum quibusdam fratribus se asserit moriturum.--19. Frater Merulus albis floribus se somniat coronatum.--20.
Joannes ab apostolo sanatus a defuncto vocatur.--21. De venalibus Anglorum pueris percontatur.--22.
Pro convertendis Anglis Britanniam petiturus absolvitur.--23. A praesule tribus sententiis consternato redire
jubetur.--24. Per locustam se cognoscit continuo reversurum.--25. A monasterio tractus, diaconus consecratur.
--26. Constantinopolim apocrisiarius destinatur.--27. Pro exponendo libro beati Job enixe rogatur.--28. Cum
Eutychio disputans, victor agnoscitur.--29. Liber Eutychii ab Augusto ignibus deputatur.--30. Eutychius moriens
pellem manus suae tenebat, dicens se in ea veraciter resurrecturum.--31. Apocrisiariatus Gregorii qualitas declaratur.--32.
Epistola Pelagii papae Gregorio mittitur.--33. Maximianus cum fratribus a naufragio liberatur.--34. Romana
urbs diluvio Tiberis inundatur.--35. Athesis fluvius mirabiliter solidatur.--36. Dracone cum bestiis in mari
necato, aer corrumpitur.--37. Sagittis coelestibus cladem ferentibus, Pelagius praesul exstinguitur.--38. Theodorus
a dracone liberatus, convertitur.--39. Gregorius ad pontificatum nolens eligitur.--40. Pontificatum subterfugere
gestiens, imperatori litteras latenter mittit.--41. Pro concione poenitentiam praedicat.--42. Septiformem litaniam
localiter ordinat.--43. Octoginta homines pestilentia prosternuntur.--44. Ab Urbe diffugiens, indicio coelesti monstratur:
et reductus, primae sedis pontifex consecratur.--45. Noluisse summum sacerdotium, veraciter demonstratur.--46.
Discretionis ejus perfecta qualitas indicatur.--47. Conabatur extra mundum, et extra carnem fieri, et ad
speciem anhelare.--48. Condoluit ruinae suae gemitum renovari.--49. Ex scriptis Anastasii patriarchae quasi beatitudinis
requiem, salutem accipiens, fontem sitiens, umbram aestuans invenit.--50. Ab. Andreae illustris charitate et
animo non recessit.--51. Joannis exconsulis bona excellentiae est expertus.--52. Leandro Hispalensi episcopo
respondere noluit, epistolis ad se transmissis.--53. Cum magno angore animi summum sacerdotium suscepit.--54.
Investigare superna judicia nullus homo sufficere potest.
23
1.
Gregorius genere Romanus, arte Philosophus,
Gordiani, viri clarissimi, et beatae Silviae filius,
praefuit Romanae sedi annis tredecim, mensibus
sex, diebus decem, temporibus Tiberii Mauricii, et
Phocae Augustorum. Iste, senatoria stirpe progenitus,
tam nobilissimam quam etiam religiosissimam genealogiam
duxit, ita ut quartus Felix sedis apostolicae
pontifex, vir magnae in Christi Ecclesia reverentiae,
qui basilicam sanctorum Cosmae et Damiani martyrum
via sacra juxta templum Romuli, sicut hactenus
cernitur, venustissime fabricavit, ejus atavus fuerit,
et beata virgo Tharsilla, quae moritura promissionis
coelestis audivit harmoniam, et Jesum Christum
ad se recipiendam videre meruit, amita nihilominus
ejus exstiterit (Beda lib. II, cap. 1, Histor. Angl.;
Greg. Tur. lib. X Hist.; Lib. IV, Dial. c. 16; Hom.
38 in Evang.
2.
Quam Gregorius geminae nobilitatis lineam piis
moribus extulit, probis actibus exornavit, adeo ut
praesagio quodam Graece Γρηγόριος, quod Latine vigilantius