PL 8, col. 1416
Tractatus (Potamius Ulyssiponensis), J. P. Migne
celebritatem advertite; qualisque illic fuerit
martyrii nobilitas, quam praeclara, quam fortis. Cum
in capite, hoc est, collectae sensualitatis umbilico serra
viam faceret, et stridore reciproco sulcos dentium
duceret, labebatur (credo) lamina, dum dentes infigit,
et per messem capillamenti, crassumque tegminis
velamentum, vel callosae glutinum cutis Hebraeas capitis
litteras textum verticis mersit. Mox se ut ad
cubile cordis concinnamenti nisu sector sollicitus
defixisset, fontis fluenta purpurei laxatis venarum
lapsibus, ne venas vermiculatim pollice profanus
intenderet, croceus se affatim imber infudit, ut tecta
gurgite sanguinis venarum pictura non tremeret,
neque miraretur, quale esset illud unde victus erubescere
cogeretur. Patuerunt quippe internorum viscerum
castidici juvenis laqueata commercia, sonus buccinae
ferientis, profunda vivacitas et sicca jejunia voluptatum.
Sed Belias, filius Ezechiae, vir cruentus,
et prodigus genealogiae, mathematicus catabolicorum,
fatidicorum, et pythonicorum antistes, intra
loricam sacri pectoris fidei comitium, praedicationis
politicae litterarum curiam requirebat. Et licet jam
esset membratim corporis divisa possessio, interna
proderet, abdita revelaret, obscura porrigeret, et
quale esset illud, unde victus erubescere cogeretur,
ut persecutor infamis hominem Dei dentibus discerperet
alienis; propheta tamen egregius et illustris
inter resupinatos sectores, et pendulos tamdiu immobili
inconcussi corporis perduravit statu, quamdiu
duo esse inciperent, qui figuras gentium cum suo
persecutore damnarent.
EPISTOLA AD ATHANASIUM AB ARIANIS (IMPETITUM), POSTQUAM IN CONCILIO ARIMINENSI SUBSCRIPSERUNT. [( Indidem p. 99.)] Domino Fratri gloriosissimo ac beatissimo Athanasio episcopo Potamius.
Tanti carceris fossa crudam illuviem damnabilis
martyrii nobilitas, quam praeclara, quam fortis. Cum
in capite, hoc est, collectae sensualitatis umbilico serra
viam faceret, et stridore reciproco sulcos dentium
duceret, labebatur (credo) lamina, dum dentes infigit,
et per messem capillamenti, crassumque tegminis
velamentum, vel callosae glutinum cutis Hebraeas capitis
litteras textum verticis mersit. Mox se ut ad
cubile cordis concinnamenti nisu sector sollicitus
defixisset, fontis fluenta purpurei laxatis venarum
lapsibus, ne venas vermiculatim pollice profanus
intenderet, croceus se affatim imber infudit, ut tecta
gurgite sanguinis venarum pictura non tremeret,
neque miraretur, quale esset illud unde victus erubescere
cogeretur. Patuerunt quippe internorum viscerum
castidici juvenis laqueata commercia, sonus buccinae
ferientis, profunda vivacitas et sicca jejunia voluptatum.
Sed Belias, filius Ezechiae, vir cruentus,
et prodigus genealogiae, mathematicus catabolicorum,
fatidicorum, et pythonicorum antistes, intra
loricam sacri pectoris fidei comitium, praedicationis
politicae litterarum curiam requirebat. Et licet jam
esset membratim corporis divisa possessio, interna
proderet, abdita revelaret, obscura porrigeret, et
quale esset illud, unde victus erubescere cogeretur,
ut persecutor infamis hominem Dei dentibus discerperet
alienis; propheta tamen egregius et illustris
inter resupinatos sectores, et pendulos tamdiu immobili
inconcussi corporis perduravit statu, quamdiu
duo esse inciperent, qui figuras gentium cum suo
persecutore damnarent.
EPISTOLA AD ATHANASIUM AB ARIANIS (IMPETITUM), POSTQUAM IN CONCILIO ARIMINENSI SUBSCRIPSERUNT. [( Indidem p. 99.)] Domino Fratri gloriosissimo ac beatissimo Athanasio episcopo Potamius.
Tanti carceris fossa crudam illuviem damnabilis