PL 83, col. 1092

19. Itacius, Hispaniarum episcopus, cognomento
et eloquio clarus, scripsit quemdam librum sub
Apologetici specie, in quo detestanda Priscilliani
dogmata, et maleficiorum ejus artes, libidinumque
ejus probra demonstrat, ostendens Marcum quemdam
Memphiticum magicae artis scientissimum, discipulum
fuisse Manis et Priscilliani magistrum.
Hic autem cum Ursacio episcopo ob necem ejusdem
Priscilliani, cujus accusatores exstiterant, Ecclesiae
communione privatus, exsilio condemnatur, ibique die
ultimo fungitur, Theodosio Majore et Valentiniano
regnantibus.
CAPUT XVI.
20. Siricius, clarissimus pontifex, et Romanae sedis

antistes, scripsit decretale opusculum directum ad
Eumerium Tarraconensem episcopum. In quo, inter
alias ecclesiasticas disciplinas, constituit haereticorum
baptisma nequaquam ab Ecclesia rescindendum.
Reperimus et aliam ejus epistolam ad diversos
episcopos missam, in qua condemnat Jovinianum
haereticum, atque Auxentium, caeterosque eorumdem
sequaces. Praefuit Romae annos quatuordecim. Obiit
Theodosio et Valentiniano regnantibus.
CAPUT XVII.
21. Paulinus, presbyter, explicuit in Benedictionibus
patriarcharum triplici intelligentiae genere librum
satis succincta brevitate 149 compositum. Idem
etiam, petente Augustino, conscripsit Ambrosii vitam
signis florentem, atque doctrinis et meritis apostolorum

non imparem. Siquidem et Constantius episcopus
Germani vitam contexuit, obitumque Paulini
Oranius edidit.
CAPUT XVIII.