PL 83, col. 1291
De ortu et obitu Patrum (Auctor incertus), J. P. Migne
atque omnibus modis despectum, quem vos adjutorem
rogastis. O seducti, conspicite qualem dominum
stultissimo et caeco corde credidistis. O decepti, intendite,
quia non sum Deus, sed daemon miserrimus, in
superbia deceptus, et de coelo lapsus; fui aliquando
angelus in gloria, modo factus sum diabolus in Dei ira.
Perdidi gloriam, et angelicam vitam in coelo, et inveni
poenas infinitas, et innumerabiles in inferno, et sic perdidi
gloriam meam, ut nullo modo possim invenire
veniam, aut Dei gratiam, quia non habeo carnem, nec
poenitentiae materiam. Nam si ego miser potuissem habere
unum digitum cum ungula de hominis carne,
potuissem (me) a mea miseria et crudelitate redimere.
Vos insensati cum omnibus creati, et ad duas Dei
imagines facti, quid vos ipsos seducitis et perditis? quid
a creatore erratis, cum ipse vobis dedit pedes ad standum
et ambulandum, manus ad palpandum et laborandum,
oculos ad videndum et cognoscendum, aures
ad audiendum, linguam ad loquendum, et Deum
laudandum, cor ad credendum, et intelligendum?
Tunc apostolus ei respondit: Quomodo tu miser
cum uno hominis digito ungulato te de tua calamitate
potuisses redimere? Cui cum ululatu iterum respondit: Cum uno illo digito et ungula uni mundassem
nares, alteri aures, tertio oculos, et omnibus membra,
ut voluissent, scalpassem, et haec sedulo fecissem unus
nihil forsitan dixisset: Deus te benedicat; alius:
Deus te adjuvet; tertius: Deus te de malo tuo liberet,
et in his multis et magnis benedictionibus lassus liber
venissem.
Et cum 394 haec omnia Dei jussione, et
sine sua voluntate dixisset, miser ab oculis omnium
evanuit. Tunc omnis populus, ut haec vidit et audivit,
valde timuit miratus; et derelinquens vanum
( cultum ) idolorum, credidit, et benedixit omnipotentem
Deum. Hic itaque Bartholomaeus Lycaoniam
praedicavit. Ad ultimum in Albano majore Armenie
urbis vivens a Barbaris decoriatus, atque per jussum
regis Astragis decollatus, sicque terrae conditus
IX Kalend. Septembr.
48.
MATTHAEUS apostolus et evangelista a Matthea
civitate nomen accepit, et interpretatur donatus,
primo publicanus, postea Domini discipulus. In teloneo
sedebat, thesauros regebat, publice peccabat,
intus obscuratus, saeculi cura caecatus. Aliquando,
Deo volente, vidit solem justitiae, audivit aure cordis
verba veritatis; secutus est solem, quem vidit, veritatem,
quam audivit, credidit et adoravit: relinquens
teloneum, secutus est omnium Dominum;
relinquens thesaurum periturum, secutus est regem
semper mansurum; relinquens mendacium et vanitatem,
secutus est viam et veritatem; relinquens
mortem et mundum, secutus est vitam et regnum;
obliviscens stultiloquium, scribit et praedicat Evangelium.
Qui tribus nominibus fuit nominatus, id est,
Matthaeus, Levi, Publicanus. Matthaeus de civitate
sua Matthea, ut ante diximus, nominatus; Levi de
tribu Levi, unde fuit ortus; inde cognominatus Publicanus,
quia publica servabat. Matthaeus interpretatur
donatus;
Levi minister; publicanus, quia publice
peccat. Primum quidem in Judaea in tempore
Gai regis Romae Evangelium conscripsit, et praedicavit,
et postea in Macedonia, et XI Kalend. Octobr.
passus in Persida, in montibus Portorum requiescit
in gloria.
49.
SIMON ZELOTES, qui interpretatur zelus. Hic
primus dictus est Cananaeus a vico Cana, quod interpretatur possidens,
qui et Simon tertio nomine
appellatus est, zelo Dei fervens. Par Petri in cognomento,
et similis in honore. Apostolus Domini, et
consobrinus, Cleophae et Mariae filius, quae Maria
Cleophae in Evangelio dicitur, Cleophas pater ejus,
et Joseph, qui quasi pater dicitur, Christi fratres
fuerunt, et mater ejus, quae Maria Cleophae dicitur,
soror Mariae matris Domini fuit. Ita et miro modo
duo fratres duas sorores habuerunt uxores. Sed
Cleophas carnaliter, Joseph vero spiritualiter. Hic
itaque Simon accepit in praedicatione Aegypti principatum,
rogastis. O seducti, conspicite qualem dominum
stultissimo et caeco corde credidistis. O decepti, intendite,
quia non sum Deus, sed daemon miserrimus, in
superbia deceptus, et de coelo lapsus; fui aliquando
angelus in gloria, modo factus sum diabolus in Dei ira.
Perdidi gloriam, et angelicam vitam in coelo, et inveni
poenas infinitas, et innumerabiles in inferno, et sic perdidi
gloriam meam, ut nullo modo possim invenire
veniam, aut Dei gratiam, quia non habeo carnem, nec
poenitentiae materiam. Nam si ego miser potuissem habere
unum digitum cum ungula de hominis carne,
potuissem (me) a mea miseria et crudelitate redimere.
Vos insensati cum omnibus creati, et ad duas Dei
imagines facti, quid vos ipsos seducitis et perditis? quid
a creatore erratis, cum ipse vobis dedit pedes ad standum
et ambulandum, manus ad palpandum et laborandum,
oculos ad videndum et cognoscendum, aures
ad audiendum, linguam ad loquendum, et Deum
laudandum, cor ad credendum, et intelligendum?
Tunc apostolus ei respondit: Quomodo tu miser
cum uno hominis digito ungulato te de tua calamitate
potuisses redimere? Cui cum ululatu iterum respondit: Cum uno illo digito et ungula uni mundassem
nares, alteri aures, tertio oculos, et omnibus membra,
ut voluissent, scalpassem, et haec sedulo fecissem unus
nihil forsitan dixisset: Deus te benedicat; alius:
Deus te adjuvet; tertius: Deus te de malo tuo liberet,
et in his multis et magnis benedictionibus lassus liber
venissem.
Et cum 394 haec omnia Dei jussione, et
sine sua voluntate dixisset, miser ab oculis omnium
evanuit. Tunc omnis populus, ut haec vidit et audivit,
valde timuit miratus; et derelinquens vanum
( cultum ) idolorum, credidit, et benedixit omnipotentem
Deum. Hic itaque Bartholomaeus Lycaoniam
praedicavit. Ad ultimum in Albano majore Armenie
urbis vivens a Barbaris decoriatus, atque per jussum
regis Astragis decollatus, sicque terrae conditus
IX Kalend. Septembr.
48.
MATTHAEUS apostolus et evangelista a Matthea
civitate nomen accepit, et interpretatur donatus,
primo publicanus, postea Domini discipulus. In teloneo
sedebat, thesauros regebat, publice peccabat,
intus obscuratus, saeculi cura caecatus. Aliquando,
Deo volente, vidit solem justitiae, audivit aure cordis
verba veritatis; secutus est solem, quem vidit, veritatem,
quam audivit, credidit et adoravit: relinquens
teloneum, secutus est omnium Dominum;
relinquens thesaurum periturum, secutus est regem
semper mansurum; relinquens mendacium et vanitatem,
secutus est viam et veritatem; relinquens
mortem et mundum, secutus est vitam et regnum;
obliviscens stultiloquium, scribit et praedicat Evangelium.
Qui tribus nominibus fuit nominatus, id est,
Matthaeus, Levi, Publicanus. Matthaeus de civitate
sua Matthea, ut ante diximus, nominatus; Levi de
tribu Levi, unde fuit ortus; inde cognominatus Publicanus,
quia publica servabat. Matthaeus interpretatur
donatus;
Levi minister; publicanus, quia publice
peccat. Primum quidem in Judaea in tempore
Gai regis Romae Evangelium conscripsit, et praedicavit,
et postea in Macedonia, et XI Kalend. Octobr.
passus in Persida, in montibus Portorum requiescit
in gloria.
49.
SIMON ZELOTES, qui interpretatur zelus. Hic
primus dictus est Cananaeus a vico Cana, quod interpretatur possidens,
qui et Simon tertio nomine
appellatus est, zelo Dei fervens. Par Petri in cognomento,
et similis in honore. Apostolus Domini, et
consobrinus, Cleophae et Mariae filius, quae Maria
Cleophae in Evangelio dicitur, Cleophas pater ejus,
et Joseph, qui quasi pater dicitur, Christi fratres
fuerunt, et mater ejus, quae Maria Cleophae dicitur,
soror Mariae matris Domini fuit. Ita et miro modo
duo fratres duas sorores habuerunt uxores. Sed
Cleophas carnaliter, Joseph vero spiritualiter. Hic
itaque Simon accepit in praedicatione Aegypti principatum,