PL 89, col. 72
S. GRECGURIUS PAPA III. v72 Komang reslaurala est. Alimoniam quoque artiſicum A et pretium ad emendam calcem de proprio tribuil. VARIORUM NOTE. xe48 populus Romanus, relicia imperatoris domi- natione, ad uam deſensionem et invictam clemeniiam converiere voluizzet.
Tunc induat eum imperator imperatores : ille in d:visione regni sui anno 806 inter filios facta, in qua ait: Super omnia autem jubemiis ut ipsi tres ſraires curam et deſenzionem Eccles @ sancti Petri zsimul guscipiant, gicut quondam ab aro nostro Carolo et beat memorie genitore Pippino rege, et a nobis posten suscepla est, et ut eam cum Dei adju-
torio ab hostibus deſendere nitantur, et justitiam suam, quantum ad ips08 pertinet et ratio postulaveril, habere ſaciant. Idem babet Ludovicus Pius in divisione re- gui sui, quam Goldastus, tomo II Imperial.
Consti- tut., et Baluzias, tomo I Capit., anno 837, auctor vero — Baronii rectius anno 835 ſaciam exigli- mat: Super omnia jubemus alque precipimus ut i tres ſratres curam et deſonclonem Pies 8anati 2 tri simul auscipiant, sicut quondam a proave nostro Carolo et avo nostro Pippino, et beate memorie Caro-
lo genilore nostro imperatore, et a nobis posten susce- pla est. Ex quibus coneludendum est Carolum Mar- tlellum primum ſuisse omnium principum Franco- rum, aut cvjusque alterius gentis, qui Urbis Eccle- sieque Romanæ patrocinium suscepit.
Qui plura hac de re cupit, consulat Marcam laudatum, et Criticum Baronii ad annum 740. Ex legatiove ils Gregorii III ad Carolum Martellum, penes quem Franciz tunc omnis administratio erat, orta videtur origo nuntio- rum apostolicorum in Francia.
Tunc enim primum apocrisarii Romanm sedis in Franc visi sunt, qui bis cum Carolo Martello egerunt, ut auxilio consilio- que Romanis essel. Qui Romanum pontificatum post Gregorium Ml gesserunt, inquit Cointius in An- nal.
ecclesiast. Franc. ad annum 740, num. 7; ii ſrequentins nuntlos direxerunt in Franelam, resque eo devenit, ut præter legatos, qui pro novis causis emergentibus Roma mittebantur, spocrisarius apo- stolic:e sedis in comitatu regis assidue maneret, nec raro id muneris a Romano pontiſice collatum ext ei — rex archicapellanum palatii sui canstituerai.
laliz deſectionis autumabat. Classi pro in- structæ preſecit Manem e suis dueibus valentiorem. Ast imperator, ait Theophanes in Leone, contra Pa- pam, aique recessum Rome, ac Italic sviebat: con- s!ruclumque stolum um direxzit adveraus eum, 2 prelorem - — caput in eo consli- tuens, Inierea pontiſex suis prospexeral lega - tione adornata ad Carolum — F —
priacipem, a quo petebat auxilia tum — sancta sede, tum pro Romano populo, qui Leonis detrectabat impe- rium. De ealegatione loquuntur pre aliis Annales Me- lenses (Apud Duchesn, in Collect.
His. Franc.), in quibus bec legustur : Anno 741, Carolus princeps bis eodem anno legationem bealiggimi Cregorii pap ab apo- s{olica sede directam 8n8cepit.... epizolain quoque de- ereto Romanorum principum sibi predictus prazul Cregorius migeral, quod sese populus Romanus relicia imperatoris dominatione, ad aum deſensionem et in- viciam clementiam converiere voluisset.
— Ab eodem Carolo auxilia 7 llagitaverat adversus Lango- bardos (Epist. 5 et 6) lialiam opprimentes, multa- que inſerentes incommoda sauce sedi. Hanc vero Deus, nulla hominum ope interveniente, mirabiliter tuitus est adversus iram Leonis.
Ejus namque clas- sem inter Imperium et ltaliam tempests valida adorta est, pariemque disjecit in scopulis, partem in altis luctibus sepeli vii. Nec tamen Leo ad meliorem ſrugem ob id rediit.
At : Tune (Theophan. loc. cit.) impugnator Dei peramplius s@viens, cum Arabico sen-u leneretur adversus imagines, (ributa capilalia leriic parti Sicilice, sen Calabria 8upertmposuit. Ea vero, que dicuntur patrimonia ganclorum principum apo- s!/olorum , que olim et Ecclesiis auri dimidium el (ria conſeredant argen i talenta publicæ rationi exsolri præ-
Tunc induat eum imperator imperatores : ille in d:visione regni sui anno 806 inter filios facta, in qua ait: Super omnia autem jubemiis ut ipsi tres ſraires curam et deſenzionem Eccles @ sancti Petri zsimul guscipiant, gicut quondam ab aro nostro Carolo et beat memorie genitore Pippino rege, et a nobis posten suscepla est, et ut eam cum Dei adju-
torio ab hostibus deſendere nitantur, et justitiam suam, quantum ad ips08 pertinet et ratio postulaveril, habere ſaciant. Idem babet Ludovicus Pius in divisione re- gui sui, quam Goldastus, tomo II Imperial.
Consti- tut., et Baluzias, tomo I Capit., anno 837, auctor vero — Baronii rectius anno 835 ſaciam exigli- mat: Super omnia jubemus alque precipimus ut i tres ſratres curam et deſonclonem Pies 8anati 2 tri simul auscipiant, sicut quondam a proave nostro Carolo et avo nostro Pippino, et beate memorie Caro-
lo genilore nostro imperatore, et a nobis posten susce- pla est. Ex quibus coneludendum est Carolum Mar- tlellum primum ſuisse omnium principum Franco- rum, aut cvjusque alterius gentis, qui Urbis Eccle- sieque Romanæ patrocinium suscepit.
Qui plura hac de re cupit, consulat Marcam laudatum, et Criticum Baronii ad annum 740. Ex legatiove ils Gregorii III ad Carolum Martellum, penes quem Franciz tunc omnis administratio erat, orta videtur origo nuntio- rum apostolicorum in Francia.
Tunc enim primum apocrisarii Romanm sedis in Franc visi sunt, qui bis cum Carolo Martello egerunt, ut auxilio consilio- que Romanis essel. Qui Romanum pontificatum post Gregorium Ml gesserunt, inquit Cointius in An- nal.
ecclesiast. Franc. ad annum 740, num. 7; ii ſrequentins nuntlos direxerunt in Franelam, resque eo devenit, ut præter legatos, qui pro novis causis emergentibus Roma mittebantur, spocrisarius apo- stolic:e sedis in comitatu regis assidue maneret, nec raro id muneris a Romano pontiſice collatum ext ei — rex archicapellanum palatii sui canstituerai.
laliz deſectionis autumabat. Classi pro in- structæ preſecit Manem e suis dueibus valentiorem. Ast imperator, ait Theophanes in Leone, contra Pa- pam, aique recessum Rome, ac Italic sviebat: con- s!ruclumque stolum um direxzit adveraus eum, 2 prelorem - — caput in eo consli- tuens, Inierea pontiſex suis prospexeral lega - tione adornata ad Carolum — F —
priacipem, a quo petebat auxilia tum — sancta sede, tum pro Romano populo, qui Leonis detrectabat impe- rium. De ealegatione loquuntur pre aliis Annales Me- lenses (Apud Duchesn, in Collect.
His. Franc.), in quibus bec legustur : Anno 741, Carolus princeps bis eodem anno legationem bealiggimi Cregorii pap ab apo- s{olica sede directam 8n8cepit.... epizolain quoque de- ereto Romanorum principum sibi predictus prazul Cregorius migeral, quod sese populus Romanus relicia imperatoris dominatione, ad aum deſensionem et in- viciam clementiam converiere voluisset.
— Ab eodem Carolo auxilia 7 llagitaverat adversus Lango- bardos (Epist. 5 et 6) lialiam opprimentes, multa- que inſerentes incommoda sauce sedi. Hanc vero Deus, nulla hominum ope interveniente, mirabiliter tuitus est adversus iram Leonis.
Ejus namque clas- sem inter Imperium et ltaliam tempests valida adorta est, pariemque disjecit in scopulis, partem in altis luctibus sepeli vii. Nec tamen Leo ad meliorem ſrugem ob id rediit.
At : Tune (Theophan. loc. cit.) impugnator Dei peramplius s@viens, cum Arabico sen-u leneretur adversus imagines, (ributa capilalia leriic parti Sicilice, sen Calabria 8upertmposuit. Ea vero, que dicuntur patrimonia ganclorum principum apo- s!/olorum , que olim et Ecclesiis auri dimidium el (ria conſeredant argen i talenta publicæ rationi exsolri præ-