PL 92, col. 404
In Evangelium S. Lucae (Beda), J. P. Migne
nescit erogare, usu quidem horum delectatur ad praesens,
sed fructu, quem dando, poterat acquirere,
carebit in posterum. Et alibi legimus: Beatus dives,
qui inventus est sine macula, qui post aurum non abiit,
nec speravit in pecunia et thesauris [(Eccli. XXXI)]
.
Vae vobis, qui saturati estis, quia esurietis [(Luc. XVI)]
.
Saturatus erat dives ille purpuratus, quando epulabatur
quotidie splendide, sed dirum vae sustinebat
esuriens, quando de Lazari, quem despexerat, digito
guttam aquae quaerebat. Aliter. Si beati sunt illi qui
justitiae semper esuriunt opera, infelices e contrario
sunt aestimandi qui sibi in desideriis placentes, nullam
veri et inconcussi boni famem patiuntur, satis se
rati beatos, si non ad tempus sua voluptate priventur.
Vae vobis qui ridetis nunc, quia lugebitis et flebitis. Et Salomon ait: Risus dolore miscebitur, et extrema
gaudii luctus occupat [(Prov. XIV)]
. Et iterum: Cor sapientium
ubi tristitia est, et cor stultorum, ubi laetitia [(Eccl. VII)]
.
Manifeste docens stultitiam, ridentibus
prudentiam, ut supra docuimus, flentibus semper
ascribendam.
Vae cum bene vobis dixerint omnes homines. Hoc
est, quod Psalmista deplorat, quoniam laudatur peccator
in desideriis animae suae, et qui iniqua gerit, benedicitur [(Psal. Hebr. X)]
.
Cui non minima poenae
pars est sua scelera non modo non argui, sed insuper
quasi bene gesta laudari. Unde provide Dominus
non ait: Vae, quia bene vobis dicunt homines, quasi
distante aliquantum tempore culpam tardius poena
sequatur, sed vae (inquit) cum bene vobis dixerint
omnes homines. Quia ipsa peccati nutrix adulatio;
sicut oleum flammis, sic in culpa ardentibus solita
ministrare fomentum, maxima est utique poena peccantium.
Nam quomodo pauperes esurientes et flentes,
malorum decet improbitate probari, ita divitiis,
epulis, risuique vacantes, per districti judicis iram
male obsequentium clientela majorem foventur ad
poenam.
Secundum haec enim, faciebant prophetis patres eorum. Pseudoprophetas significat, qui et ipsi saepe in
Scriptura sacra prophetae solent appellari, eo quod
ob captandum vulgi favorem futura praefari, id est,
praeloqui conentur. Unde dicit Ezechiel: Vae prophetis
insipientibus, qui sequuntur spiritum suum, et
nihil vident. Quasi vulpes in deserto, prophetae tui
Israel erant [(Ezech. XIII)]
. Itaque Dominus in monte
beatitudines solummodo proborum, in campo vero
etiam vae describit reproborum. Quia rudes adhuc
auditores minis necesse est, ac territoribus ad
bona compelli, perfectos autem sat est praemiis invitari.
Sed vobis dico, qui auditis: Diligite inimicos vestros,
benefacite his qui oderunt vos. Quia dixerat supra
quid ab inimicis pati possint, nunc qualiter ipsi cum
eisdem inimicis agere debeant ostendit. Multi autem
putant sufficere virtutibus non odisse inimicos, caeterum
diligere plus praecipi, quam humana natura
patiatur, non videntes, quia et Moyses, Samuel et
sed fructu, quem dando, poterat acquirere,
carebit in posterum. Et alibi legimus: Beatus dives,
qui inventus est sine macula, qui post aurum non abiit,
nec speravit in pecunia et thesauris [(Eccli. XXXI)]
.
Vae vobis, qui saturati estis, quia esurietis [(Luc. XVI)]
.
Saturatus erat dives ille purpuratus, quando epulabatur
quotidie splendide, sed dirum vae sustinebat
esuriens, quando de Lazari, quem despexerat, digito
guttam aquae quaerebat. Aliter. Si beati sunt illi qui
justitiae semper esuriunt opera, infelices e contrario
sunt aestimandi qui sibi in desideriis placentes, nullam
veri et inconcussi boni famem patiuntur, satis se
rati beatos, si non ad tempus sua voluptate priventur.
Vae vobis qui ridetis nunc, quia lugebitis et flebitis. Et Salomon ait: Risus dolore miscebitur, et extrema
gaudii luctus occupat [(Prov. XIV)]
. Et iterum: Cor sapientium
ubi tristitia est, et cor stultorum, ubi laetitia [(Eccl. VII)]
.
Manifeste docens stultitiam, ridentibus
prudentiam, ut supra docuimus, flentibus semper
ascribendam.
Vae cum bene vobis dixerint omnes homines. Hoc
est, quod Psalmista deplorat, quoniam laudatur peccator
in desideriis animae suae, et qui iniqua gerit, benedicitur [(Psal. Hebr. X)]
.
Cui non minima poenae
pars est sua scelera non modo non argui, sed insuper
quasi bene gesta laudari. Unde provide Dominus
non ait: Vae, quia bene vobis dicunt homines, quasi
distante aliquantum tempore culpam tardius poena
sequatur, sed vae (inquit) cum bene vobis dixerint
omnes homines. Quia ipsa peccati nutrix adulatio;
sicut oleum flammis, sic in culpa ardentibus solita
ministrare fomentum, maxima est utique poena peccantium.
Nam quomodo pauperes esurientes et flentes,
malorum decet improbitate probari, ita divitiis,
epulis, risuique vacantes, per districti judicis iram
male obsequentium clientela majorem foventur ad
poenam.
Secundum haec enim, faciebant prophetis patres eorum. Pseudoprophetas significat, qui et ipsi saepe in
Scriptura sacra prophetae solent appellari, eo quod
ob captandum vulgi favorem futura praefari, id est,
praeloqui conentur. Unde dicit Ezechiel: Vae prophetis
insipientibus, qui sequuntur spiritum suum, et
nihil vident. Quasi vulpes in deserto, prophetae tui
Israel erant [(Ezech. XIII)]
. Itaque Dominus in monte
beatitudines solummodo proborum, in campo vero
etiam vae describit reproborum. Quia rudes adhuc
auditores minis necesse est, ac territoribus ad
bona compelli, perfectos autem sat est praemiis invitari.
Sed vobis dico, qui auditis: Diligite inimicos vestros,
benefacite his qui oderunt vos. Quia dixerat supra
quid ab inimicis pati possint, nunc qualiter ipsi cum
eisdem inimicis agere debeant ostendit. Multi autem
putant sufficere virtutibus non odisse inimicos, caeterum
diligere plus praecipi, quam humana natura
patiatur, non videntes, quia et Moyses, Samuel et