PL 96, col. 204
De viris illustribus (Hildefonsus Toletanus), J. P. Migne
ejus post illum tertius rector accessit. Et bonum
meritum senis, qui duobus discipulis sanctisque filiis
Ecclesiae Dei haereditatem meruit relinquere
gubernandam. Idem Eugenius moribus incessuque
gravis, ingenio callens. Nam numeros, statum, incrementa,
decrementaque, cursus recursusque lunarum
tanta peritia novit, ut considerationes disputationis
ejus auditorem et in stuporem verterent, et
in desiderabilem doctrinam inducerent. Vixit in sacerdotio
fere undecim annis, regnantibus Chintila,
Tulgane et Chindasvintho regibus.
CAPUT XIV.
Item Eugenius alter post Eugenium pontifex subrogatur.
Hic cum Ecclesiae regiae clericus esset
egregius, vita monachi delectatus est. Qui sagaci
fuga urbem Caesaraugustanam petens, illic martyrum
sepulcris inhaesit, ibique studia sapientiae et
propositum monachi decenter incoluit; unde principali
violentia reductus, atque in pontificatum ascitus,
vitam plus virtutum meritis quam viribus egit. Fuit
namque corpore tenuis, parvus robore, sed valide
fervescens spiritus virtute; studiorum bonorum vim
persequens, cantus pessimis usibus vitiatos melodiae
cognitione correxit, officiorum omissos ordines curamque
discrevit. Scripsit de sancta Trinitate libellum
et eloquio nitidum, et rei veritate perspicuum,
qui Libyae et Orientis partibus mitti quantocius poterat,
nisi procellis resultantia freta incertum pavidis
iter viatoribus distulissent. Scripsit et duos libellos,
unum diversi carminis metro, alium diversi
operis prosa concretos, qui ad multorum industriam
ejus ex hoc tenaciter sanctam valuerunt commendare
memoriam. Libellos quoque Dracontii de Creatione
mundi conscriptos, quos antiquitas protulerat vitiatos,
ea quae inconvenientia reperit, subtrahendo,
immutando, vel meliora conjiciendo, ita in pulchritudinis
formam coegit, ut pulchriores de artificio corrigentis,
quam de manu processisse videantur auctoris.
Et quia de die septimo idem Dracontius
omnino reticendo, semiplenum opus visus est reliquisse,
iste et sex dierum recapitulationem singulis
versiculis renotavit, et de die septimo, quae illi visa
sunt, eleganter dicta subjunxit. Clarus habitus fuit
temporibus Chindasvinthi et Recesvinthi regum,
meritum senis, qui duobus discipulis sanctisque filiis
Ecclesiae Dei haereditatem meruit relinquere
gubernandam. Idem Eugenius moribus incessuque
gravis, ingenio callens. Nam numeros, statum, incrementa,
decrementaque, cursus recursusque lunarum
tanta peritia novit, ut considerationes disputationis
ejus auditorem et in stuporem verterent, et
in desiderabilem doctrinam inducerent. Vixit in sacerdotio
fere undecim annis, regnantibus Chintila,
Tulgane et Chindasvintho regibus.
CAPUT XIV.
Item Eugenius alter post Eugenium pontifex subrogatur.
Hic cum Ecclesiae regiae clericus esset
egregius, vita monachi delectatus est. Qui sagaci
fuga urbem Caesaraugustanam petens, illic martyrum
sepulcris inhaesit, ibique studia sapientiae et
propositum monachi decenter incoluit; unde principali
violentia reductus, atque in pontificatum ascitus,
vitam plus virtutum meritis quam viribus egit. Fuit
namque corpore tenuis, parvus robore, sed valide
fervescens spiritus virtute; studiorum bonorum vim
persequens, cantus pessimis usibus vitiatos melodiae
cognitione correxit, officiorum omissos ordines curamque
discrevit. Scripsit de sancta Trinitate libellum
et eloquio nitidum, et rei veritate perspicuum,
qui Libyae et Orientis partibus mitti quantocius poterat,
nisi procellis resultantia freta incertum pavidis
iter viatoribus distulissent. Scripsit et duos libellos,
unum diversi carminis metro, alium diversi
operis prosa concretos, qui ad multorum industriam
ejus ex hoc tenaciter sanctam valuerunt commendare
memoriam. Libellos quoque Dracontii de Creatione
mundi conscriptos, quos antiquitas protulerat vitiatos,
ea quae inconvenientia reperit, subtrahendo,
immutando, vel meliora conjiciendo, ita in pulchritudinis
formam coegit, ut pulchriores de artificio corrigentis,
quam de manu processisse videantur auctoris.
Et quia de die septimo idem Dracontius
omnino reticendo, semiplenum opus visus est reliquisse,
iste et sex dierum recapitulationem singulis
versiculis renotavit, et de die septimo, quae illi visa
sunt, eleganter dicta subjunxit. Clarus habitus fuit
temporibus Chindasvinthi et Recesvinthi regum,