PL 96, col. 856
Fuit et aliud in bibliotheca eminentissimi domini D. Antonii S. R. E. cardinalis de Aragonia —— (a). Qui auctor ibidem conjectatur A coacti sunt: » ut ejus telo Julianum petam, quo rat cum Luitprandus, ejus ævi homo, ut fingit, omnino (Ad ann.
772, u. 241, et 286, n. 251), de his iisdem annis concilio ascriptis loquens. Postea idem Julianus missos ait ad Carolum Ma- gnum cum Elipandi legatione et liueris Grumesindum ejus archidiaconum, et Lupum Andrez ficulnei : cujus Andree, Lupi patris, memoranda ibidem ſacinora et originem ſamillæ suzx De la Higuera (cui ficulnei La-
tinum cognomen convenit), et aliarum Hispanarum ejusdem stemmatis, Hieronymus Romanus de la Hi- guera, pseudo-Juliani architectus (ut creditur) con- lomeravit : de quibus nos alibi (9)- Mox , (num, ), Heterio episcopo duntaxat, nulla Beati veri au- ctoris habita mentione tribuit Apologeticum adversus Elipandum.
Emer. edito, pag. 151. SFS arr. YEP eros rose r e „%% „ Wp Ou A wm ww A #*©«
Imo Archaricum Bracarensem episcopum liiteras ad eumdem dedisse et ab eo accepisse su uxstione de adoptione Christi, paulo post re — 409, 410). ut nobis retulit Martinus Vazquez Siruela, amicus 3 At quia hujus Arcarici, sive Archarici epistolz dus noster doctissimus; et aliud adhuc est in bibliotheca Toletanz Ecclesiz, ut ex ejus catalogo, quem ms.
1 et 12 et ad Elipandum in eam collectionem epistolarum con- ject sunt, quas Julianus noster auctor procurasse ac notis illustratas in schedis reliquisse dicitur, bo- die jam cum Luitprandi ribus a D.
Laurentio Ramirezio a Prato juris publici ſactam : hic sisten- dum paulisper est, ne illaudatus a nobis hie scri Hispanus, si vere scriptor ſuerit, dimittatur. stolæ quidem ab Archarico quodam præsule ad u scriptæ super Beato et Heterio Elipandus meminit in ea, quam superius laudavimus, ad Fidelem abbatem data.
Multa tamen sunt que novitatem et suppos- tionem in his epistolis, de quibus nunc agimus, re- dolent. In prima eminentissimi titulus Elipando tr butus ab Archarico, ſastus sæcularis eo tempore potius quam ecclesiasticæ modestia proprius; quat- tumvis Ramirezius laudatus uberi nota hic præsio esse curaverit.
Habemus enim Isidori aliorumque, imo et Alvari Cordubensis fere æqualis epistolas, c que s0cco isto non ambulant. Metropolitarorum item Hispalensis, Emeritensis, Tarraconensis mentio, quos consuluisse se Archar- cus ait.
De Tarraconensi etenim debellata a Mauris ah anno 719, ac ſunditus excisa urbe, quod vulg scribitur apud Cataloniz auctores (k) : gre id ere dimus, durasse Ecclesiain, nedum sedem metropol- lanam.
Emeritensis vero episcopi t Maximum, qui florente adhuc Gothorum imperio conciliis duo- bus Toletanis xy et xvi interfſuit, nulla ulterior men- tio. Eversa ſuit a Mauris urbs, ut apud Rasim Araben historiographum legitur (ln Hisp.
descriptione) ; es- = sul jugo illorum passa est, quæ in epistola qua am Ludovici Francorum regis Pii, Caroli Magni fili quz inter Eginharti est epistolas, ad Emeritensem universitatem data, recensentur (i).
De Hispali cer- tum est Joannem sacra rexisse adhue proximo huic nono seculo, magni apud omnes atque etiam Mauros habitum : de quo nos suo loco ob doctrinæ ac mo- numentorum ejus laudem plura dicemus.
Sed quid de durante in his urbibus epi li dignitate dicendum sit: quod tamen duraret adhue inter er plivitatis et perpetui belli turbas illa sacræ politz .
aliis haxc habitatio Caroli Toletana cum aliis legituf. (e) Morales, lib. xin, 2 20; Garibayus, lib. XXxV11, cap. 15; Mariana, lib. vi, cap. 10; Pisa, n Historia Toletana, lib.
1, cap. 17; Barreiros, in lu- nerario, fol. 98; Vaszus, in Chron. ad ann. 757. J) In edit. unica Paris. 1628. 9) In Juliano hypobolimzo. hk) Icart, Grandezas de Tarragona, cap.
9 ei cah. 21 ; Beuter, Hist. de Espana, part. 1, cap. 28; Ke des, Hist. de Catalufia, lib. vi, cap. 148; Zur, lib. 1 Annal.
de Aragon., c. 28. (i) Apud Sirmondum, post notas ad Capitula 0 roli Calvi, et apud Thomam Tamaium in A matio de rebus Emerit., cum Pauli Diaconi libro | Vitis PP.
772, u. 241, et 286, n. 251), de his iisdem annis concilio ascriptis loquens. Postea idem Julianus missos ait ad Carolum Ma- gnum cum Elipandi legatione et liueris Grumesindum ejus archidiaconum, et Lupum Andrez ficulnei : cujus Andree, Lupi patris, memoranda ibidem ſacinora et originem ſamillæ suzx De la Higuera (cui ficulnei La-
tinum cognomen convenit), et aliarum Hispanarum ejusdem stemmatis, Hieronymus Romanus de la Hi- guera, pseudo-Juliani architectus (ut creditur) con- lomeravit : de quibus nos alibi (9)- Mox , (num, ), Heterio episcopo duntaxat, nulla Beati veri au- ctoris habita mentione tribuit Apologeticum adversus Elipandum.
Emer. edito, pag. 151. SFS arr. YEP eros rose r e „%% „ Wp Ou A wm ww A #*©«
Imo Archaricum Bracarensem episcopum liiteras ad eumdem dedisse et ab eo accepisse su uxstione de adoptione Christi, paulo post re — 409, 410). ut nobis retulit Martinus Vazquez Siruela, amicus 3 At quia hujus Arcarici, sive Archarici epistolz dus noster doctissimus; et aliud adhuc est in bibliotheca Toletanz Ecclesiz, ut ex ejus catalogo, quem ms.
1 et 12 et ad Elipandum in eam collectionem epistolarum con- ject sunt, quas Julianus noster auctor procurasse ac notis illustratas in schedis reliquisse dicitur, bo- die jam cum Luitprandi ribus a D.
Laurentio Ramirezio a Prato juris publici ſactam : hic sisten- dum paulisper est, ne illaudatus a nobis hie scri Hispanus, si vere scriptor ſuerit, dimittatur. stolæ quidem ab Archarico quodam præsule ad u scriptæ super Beato et Heterio Elipandus meminit in ea, quam superius laudavimus, ad Fidelem abbatem data.
Multa tamen sunt que novitatem et suppos- tionem in his epistolis, de quibus nunc agimus, re- dolent. In prima eminentissimi titulus Elipando tr butus ab Archarico, ſastus sæcularis eo tempore potius quam ecclesiasticæ modestia proprius; quat- tumvis Ramirezius laudatus uberi nota hic præsio esse curaverit.
Habemus enim Isidori aliorumque, imo et Alvari Cordubensis fere æqualis epistolas, c que s0cco isto non ambulant. Metropolitarorum item Hispalensis, Emeritensis, Tarraconensis mentio, quos consuluisse se Archar- cus ait.
De Tarraconensi etenim debellata a Mauris ah anno 719, ac ſunditus excisa urbe, quod vulg scribitur apud Cataloniz auctores (k) : gre id ere dimus, durasse Ecclesiain, nedum sedem metropol- lanam.
Emeritensis vero episcopi t Maximum, qui florente adhuc Gothorum imperio conciliis duo- bus Toletanis xy et xvi interfſuit, nulla ulterior men- tio. Eversa ſuit a Mauris urbs, ut apud Rasim Araben historiographum legitur (ln Hisp.
descriptione) ; es- = sul jugo illorum passa est, quæ in epistola qua am Ludovici Francorum regis Pii, Caroli Magni fili quz inter Eginharti est epistolas, ad Emeritensem universitatem data, recensentur (i).
De Hispali cer- tum est Joannem sacra rexisse adhue proximo huic nono seculo, magni apud omnes atque etiam Mauros habitum : de quo nos suo loco ob doctrinæ ac mo- numentorum ejus laudem plura dicemus.
Sed quid de durante in his urbibus epi li dignitate dicendum sit: quod tamen duraret adhue inter er plivitatis et perpetui belli turbas illa sacræ politz .
aliis haxc habitatio Caroli Toletana cum aliis legituf. (e) Morales, lib. xin, 2 20; Garibayus, lib. XXxV11, cap. 15; Mariana, lib. vi, cap. 10; Pisa, n Historia Toletana, lib.
1, cap. 17; Barreiros, in lu- nerario, fol. 98; Vaszus, in Chron. ad ann. 757. J) In edit. unica Paris. 1628. 9) In Juliano hypobolimzo. hk) Icart, Grandezas de Tarragona, cap.
9 ei cah. 21 ; Beuter, Hist. de Espana, part. 1, cap. 28; Ke des, Hist. de Catalufia, lib. vi, cap. 148; Zur, lib. 1 Annal.
de Aragon., c. 28. (i) Apud Sirmondum, post notas ad Capitula 0 roli Calvi, et apud Thomam Tamaium in A matio de rebus Emerit., cum Pauli Diaconi libro | Vitis PP.