AAS 17 (1925), p. 391
eis, Christi Vicarii. Ad quam domum stabiliendam Soror Placida bonam
spem et gratam consolationem recepit in privata audientia Summi Pontificis
Pii IX fel. rec. oculis eius, verbis, vultuque benigno recreata et acceptissimo
dono cumulata in perpetuam tanti Pontificis memoriam. Tandem
Mater Placida Viel, a pluribus annis cordis et hydropis morbis afflicta, ad
extremum redacta, Sacramentis abeuntium, prout ipsa petierat, devotissime
susceptis, morte instante rosarium aliasque preces recitans ipsosque
dolores pro animabus in Purgatorio detentis patienter sustinens, Sororibus
adstantibus, inter alia, haec verba protulit: «Oh! mes Sœurs, je fais le
« sacrifice de ma vie pour que l'esprit de notre vénérée Fondatrice se main-
« tienne en pleine vigueur dans l'Institut »; et, morientium precibus rite
persolutis, M. Placida in pace Christi quievit anno .1877, die 4 martii, hora
decima ante meridiem. Nuntio mortis vulgato, ingens populi multitudo ad
domum religiosam afliuxit, sed paucis datum fuit cadaver invisere et super
illo aliqua obiecta, devotionis causa tangere. Postquam in ecclesia abbatiae
Ssmi Salvatoris iusta funebria, praesente cadavere, celebrata fuerant,
corpus ad coemeterium delatum est omnibus conclamantibus: « La Sainte,
« est morte, la Mère des enfants, des pauvres, des malades »; atque ipse
Episcopus Germain, interpres fidelis omnium e clero et populo, nobilem
orationem in laudem Famulae Dei pronunciavit. Mox ipsum corpus ad
pedes Crucis ipsius Coemeterii inhumatum fuit; serius, anno nempe 1883,
translatum in ecclesiam abbatiae ibique depositum quiescit in sacello
Beatae Mariae Virginis. Fama sanctitatis Placidae Viel, in vita et post
obitum adeo inclaruit ut processus informativus super ea in ecclesiastica
Curia Constatiensi confectus sit et Bomam ad Sacram Bituum Congregationem
transmissus. Instante autem Bevmo P. Henrico Bondet, Presbyterorum
a Sancta Maria Procuratore Generali et huius Causae Postulatore,
revisione scriptorum Servae Dei rite peracta et probata, attentisque Litteris
postulatoriis Emorum S. B. E. Cardinalium Ioannis Tacci, Protectoris
Instituti Sororum Scholarum Christianarum a Misericordia et Ludovici
Dubois, Archiepiscopi Parisiensis, atque plurium Bevmorum Archiepiscoporum,
necnon Capituli Ecclesiae Cathedralis Constantiensis una cum
Moderatoribus Seminarii, parochis ecclesiarum et Antistita Generali isti -
tuti religiosi Scholarum Christianarum a Misericordia, Emus et Bevmus
Dominus Cardinalis Antonius Vico, Episcopus Portuensis et S. Bufinae,
eiusdem Causae Ponens et Belator in Ordinario Sacrorum Bituum Congregationis
coetu, subsignata die ad Vaticanas Aedes coacto, sequens dubium
discutiendum proposuit: An sit signanda Commissio Introductionis Causae,
in casu et ad effectum de quo agitur? Et Emi ac Bevmi Patres sacris tuendis
ritibus praepositi, post relationem ipsius Emi Ponentis, audito voce
spem et gratam consolationem recepit in privata audientia Summi Pontificis
Pii IX fel. rec. oculis eius, verbis, vultuque benigno recreata et acceptissimo
dono cumulata in perpetuam tanti Pontificis memoriam. Tandem
Mater Placida Viel, a pluribus annis cordis et hydropis morbis afflicta, ad
extremum redacta, Sacramentis abeuntium, prout ipsa petierat, devotissime
susceptis, morte instante rosarium aliasque preces recitans ipsosque
dolores pro animabus in Purgatorio detentis patienter sustinens, Sororibus
adstantibus, inter alia, haec verba protulit: «Oh! mes Sœurs, je fais le
« sacrifice de ma vie pour que l'esprit de notre vénérée Fondatrice se main-
« tienne en pleine vigueur dans l'Institut »; et, morientium precibus rite
persolutis, M. Placida in pace Christi quievit anno .1877, die 4 martii, hora
decima ante meridiem. Nuntio mortis vulgato, ingens populi multitudo ad
domum religiosam afliuxit, sed paucis datum fuit cadaver invisere et super
illo aliqua obiecta, devotionis causa tangere. Postquam in ecclesia abbatiae
Ssmi Salvatoris iusta funebria, praesente cadavere, celebrata fuerant,
corpus ad coemeterium delatum est omnibus conclamantibus: « La Sainte,
« est morte, la Mère des enfants, des pauvres, des malades »; atque ipse
Episcopus Germain, interpres fidelis omnium e clero et populo, nobilem
orationem in laudem Famulae Dei pronunciavit. Mox ipsum corpus ad
pedes Crucis ipsius Coemeterii inhumatum fuit; serius, anno nempe 1883,
translatum in ecclesiam abbatiae ibique depositum quiescit in sacello
Beatae Mariae Virginis. Fama sanctitatis Placidae Viel, in vita et post
obitum adeo inclaruit ut processus informativus super ea in ecclesiastica
Curia Constatiensi confectus sit et Bomam ad Sacram Bituum Congregationem
transmissus. Instante autem Bevmo P. Henrico Bondet, Presbyterorum
a Sancta Maria Procuratore Generali et huius Causae Postulatore,
revisione scriptorum Servae Dei rite peracta et probata, attentisque Litteris
postulatoriis Emorum S. B. E. Cardinalium Ioannis Tacci, Protectoris
Instituti Sororum Scholarum Christianarum a Misericordia et Ludovici
Dubois, Archiepiscopi Parisiensis, atque plurium Bevmorum Archiepiscoporum,
necnon Capituli Ecclesiae Cathedralis Constantiensis una cum
Moderatoribus Seminarii, parochis ecclesiarum et Antistita Generali isti -
tuti religiosi Scholarum Christianarum a Misericordia, Emus et Bevmus
Dominus Cardinalis Antonius Vico, Episcopus Portuensis et S. Bufinae,
eiusdem Causae Ponens et Belator in Ordinario Sacrorum Bituum Congregationis
coetu, subsignata die ad Vaticanas Aedes coacto, sequens dubium
discutiendum proposuit: An sit signanda Commissio Introductionis Causae,
in casu et ad effectum de quo agitur? Et Emi ac Bevmi Patres sacris tuendis
ritibus praepositi, post relationem ipsius Emi Ponentis, audito voce