AAS 24 (1932), p. 330
dum vitari queat; nec alia demum se gerit ratione atque illa,
-qua quis, possessione sua deturbatus, ab iniusto raptore re
sua saltem utendi facultatem impetrare cogitur. * '
Ac praeterea suspicio quaevis « formalis » quam vocant, « cooperationis
»probationesque legis per sollemnes removetur vehementesque
expostulationes non modo ab Apostolica Sede, sed etiam
& Mexicanae Reipublicae Episcopis populoque factas. Huc accedit
prudens sacerdotum agendi mos, opportunis saeptus cautionibus,
quo iidem, quamquam ad sacrum ministerium per Episcoporum
mandatum canonice instituti, coacti tamen, veniam libere faciendi
sacra a Civitatis rectoribus postulant; enimvero bis in rerum
adiunctis non legem probant, non praescriptis assentiunt,
sed iniquis tantum decretis eo animo « materialiter », ut aiunt,
¡se subiiciunt, ut impedimentum illud arceatur, quo ab sacris
ritibus obeundis prohibentur, quodque nisi remotum sit, divinum
ubique cultum praepediet, maximo cum animarum discrimine.
Haud absimili admodum ratione sacrorum administri, ut memoriae
traditum est, priscis catholici nominis temporibus, petebant,
data etiam compensatione, facultatem adeundi martyres
in carcere detentos, Sacramenta ministrandi causa; qua tamen
re nemo cordatus cogitavit umquam eos insectatorum operam
aliquo modo honestasse atque probasse.
Haec est, certa prorsus ac tuta, catholicae Ecclesiae doctrina,
quae quidem si, cum in usum deducitur, nonnullos in quamdam
induxerit erroris offensionem, vestrum erit, venerabiles Fratres,
hanc, quam proposuimus sententiam, diligenter iisdem luculenterque
declarare.
Quod si quis, postquam etiam mens Nostra per vos explanata
fuerit, in falsa eiusmodi opinione pertinaciter adhuc perseveret,
sciat porro se contumaciae pervicaciaeque notam non esse devitaturum.
Pergant igitur omnes, bene hac animati oboedientiae contentione
consiliorumque concordia, quod Nos non semel, intimo cum
animi solacio, in clero dilaudavimus; atque excussis dubitationibus
trepidationibusquB, quae a primis insectationis aestibus
-qua quis, possessione sua deturbatus, ab iniusto raptore re
sua saltem utendi facultatem impetrare cogitur. * '
Ac praeterea suspicio quaevis « formalis » quam vocant, « cooperationis
»probationesque legis per sollemnes removetur vehementesque
expostulationes non modo ab Apostolica Sede, sed etiam
& Mexicanae Reipublicae Episcopis populoque factas. Huc accedit
prudens sacerdotum agendi mos, opportunis saeptus cautionibus,
quo iidem, quamquam ad sacrum ministerium per Episcoporum
mandatum canonice instituti, coacti tamen, veniam libere faciendi
sacra a Civitatis rectoribus postulant; enimvero bis in rerum
adiunctis non legem probant, non praescriptis assentiunt,
sed iniquis tantum decretis eo animo « materialiter », ut aiunt,
¡se subiiciunt, ut impedimentum illud arceatur, quo ab sacris
ritibus obeundis prohibentur, quodque nisi remotum sit, divinum
ubique cultum praepediet, maximo cum animarum discrimine.
Haud absimili admodum ratione sacrorum administri, ut memoriae
traditum est, priscis catholici nominis temporibus, petebant,
data etiam compensatione, facultatem adeundi martyres
in carcere detentos, Sacramenta ministrandi causa; qua tamen
re nemo cordatus cogitavit umquam eos insectatorum operam
aliquo modo honestasse atque probasse.
Haec est, certa prorsus ac tuta, catholicae Ecclesiae doctrina,
quae quidem si, cum in usum deducitur, nonnullos in quamdam
induxerit erroris offensionem, vestrum erit, venerabiles Fratres,
hanc, quam proposuimus sententiam, diligenter iisdem luculenterque
declarare.
Quod si quis, postquam etiam mens Nostra per vos explanata
fuerit, in falsa eiusmodi opinione pertinaciter adhuc perseveret,
sciat porro se contumaciae pervicaciaeque notam non esse devitaturum.
Pergant igitur omnes, bene hac animati oboedientiae contentione
consiliorumque concordia, quod Nos non semel, intimo cum
animi solacio, in clero dilaudavimus; atque excussis dubitationibus
trepidationibusquB, quae a primis insectationis aestibus