AAS 27 (1935), p. 98
Neque immerito. Nam Decessor Noster s. m. Benedictus XIV,
cum de dignitate Sacrae Paenitentiariae ageret, haec nobis scripta
reliquit: « Ideo praeter alia plura pro variis causarum generibus
constituta Romanae Curiae tribunalia, voluerunt (Pontifices)
imprimis iam inde a vetustissimis usque temporibus exstare
in ea et numquam defecturum perpetuo conservari, instar fontis
patentis domui David in ablutionem peccatoris, Apostolicae Paenitentiariae
Officium, ad quod universi fideles ex omni christiani
orbis regione pro suis quisque spiritualibus morbis quamlibet
occultis, sive per se sive per arcanas litteras, propriis etiam suppressis
nominibus, tuto confugere possent et convenientem vulneribus
medicinam secreta et gratuita curatione (qualis ab omnibus
optanda foret) protinus consequerentur ». 1
Quapropter, cum Nos Ipsi, una cum dilecto filio Nostro Laurentio,
tit. S. Pancratii, S. R. E. Presbytero Cardinali Lauri
Paenitentiario Maiore, experiendo perspectum habuerimus,
quali reverentia et quam exquisita cura hoc Nostrum Tribunal
prosequendum sit, quasi ad denuo significandum quanta cum
gravitate, prudentia mentisque acumine spiritualia fidelium
negotia peragenda sint, quos Ecclesia Deo adducere enititur,
modum et rationem definire et constituere decrevimus, quibus
amplissimae et sanctissimae facultates, Sacrae Paenitentiariae
can. 258 Cod. Iuris Canonici datae, sint adhibendae.
Ad quod consilium ineundum eo magis compulsi sumus,
quod necessarium id factu iudicavi mus ob negotiorum agendorum
multitudinem, ortam eam quidem cum e frequenti hominum
inter se commercio, quod antiquis temporibus ne suspicari
quidem quis potuerit, tum ex eo quod Indulgentiarum Officium
a proximo Decessore Nostro s. r. Benedicto XV per Apostolicas.
Litteras Motu Proprio datas, Codice Iuris Canonici dein idem2
confirmante, perpetuo Sacrae Paenitentiariae adiunctum est;
qua quidem adiunctione huius potestas ampliata atque etiam ad
causas ad forum externum pertinentes producta est.
1 Const. Pastor bonus, 13 April. 1744.
2 Alloquentes proxime, 25 Mart. 1917.
cum de dignitate Sacrae Paenitentiariae ageret, haec nobis scripta
reliquit: « Ideo praeter alia plura pro variis causarum generibus
constituta Romanae Curiae tribunalia, voluerunt (Pontifices)
imprimis iam inde a vetustissimis usque temporibus exstare
in ea et numquam defecturum perpetuo conservari, instar fontis
patentis domui David in ablutionem peccatoris, Apostolicae Paenitentiariae
Officium, ad quod universi fideles ex omni christiani
orbis regione pro suis quisque spiritualibus morbis quamlibet
occultis, sive per se sive per arcanas litteras, propriis etiam suppressis
nominibus, tuto confugere possent et convenientem vulneribus
medicinam secreta et gratuita curatione (qualis ab omnibus
optanda foret) protinus consequerentur ». 1
Quapropter, cum Nos Ipsi, una cum dilecto filio Nostro Laurentio,
tit. S. Pancratii, S. R. E. Presbytero Cardinali Lauri
Paenitentiario Maiore, experiendo perspectum habuerimus,
quali reverentia et quam exquisita cura hoc Nostrum Tribunal
prosequendum sit, quasi ad denuo significandum quanta cum
gravitate, prudentia mentisque acumine spiritualia fidelium
negotia peragenda sint, quos Ecclesia Deo adducere enititur,
modum et rationem definire et constituere decrevimus, quibus
amplissimae et sanctissimae facultates, Sacrae Paenitentiariae
can. 258 Cod. Iuris Canonici datae, sint adhibendae.
Ad quod consilium ineundum eo magis compulsi sumus,
quod necessarium id factu iudicavi mus ob negotiorum agendorum
multitudinem, ortam eam quidem cum e frequenti hominum
inter se commercio, quod antiquis temporibus ne suspicari
quidem quis potuerit, tum ex eo quod Indulgentiarum Officium
a proximo Decessore Nostro s. r. Benedicto XV per Apostolicas.
Litteras Motu Proprio datas, Codice Iuris Canonici dein idem2
confirmante, perpetuo Sacrae Paenitentiariae adiunctum est;
qua quidem adiunctione huius potestas ampliata atque etiam ad
causas ad forum externum pertinentes producta est.
1 Const. Pastor bonus, 13 April. 1744.
2 Alloquentes proxime, 25 Mart. 1917.