AAS 28 (1936), p. 331
§ 3. Si cursor personam conventam non invenerit in loco ubi commoratur,
relinquere poterit citatoriam schedam alicui de eius familia aut
famulatu, si hic eam recipere paratus sit ac spondeat se reo conventos
quamprimum schedam acceptam traditurum; (quo in casu optandum est
ut scheda tradatur clausa) sin minus eam ad praesidem referat, ut transmittatur
ad normam can. 1719,11W (can. 1717; cfr. artt. 80, 83)'.
Art. 80. - Si ob distantiam vel aliam causam difficulter per cursorem
tradi possit reo convento scheda citatoria, poterit iussu praesidis transmitti
per tabellarios publicos, dummodo commendata et cum syngrapha
receptionis, vel alio modo qui secundum locorum leges et conditiones
tutissimus sit (can. 17.19).
Art. 81. - § 1. Cursor schedam traditam subsignet, die et hora traditionis
adnotata, et tribunali relationem scriptam faciat de persona
cui traditio facta est. Curet etiam ut schedae acceptilatio, si fieri potest,
a citato subsignetur (cfr. can. 1721 §§ 1, 2).
§ 2. Quod si, citatus receptionem schedae recuset, eam cursor tribunali
remittat, a se subsignatam, die, hora et causa recusationis adnotata
(cfr. can. 1721 § 4).
Art. 82. - Qui citationem recipere recuset, legitime citatus habetur
(cfr. can. 1718).
Art. 83. - Quoties, diligenti inquisitione peracta, adhuc ignoretur
ubi degat pars citanda, sive reus sit sive etiam ipse actor, locus est
citationi per edictum, quae fit affigendo per cursorem ad fores Curiae
schedam citationis ad modum edicti, per tempus prudenti praesidis
arbitrio determinandum, et in aliqua publica ephemeride inserendo;
quodsi utrumque fieri nequeat, alterutrum sufficit (cfr. can. 1720).
Art. 84. - Si scheda citatoria non referat quae in art. 76 praescribuntur
aut non fuerit legitime intimata, nullius momenti sunt tum citatio
tum acta processus (can. 1723).
Art. 85. - Cum citatio legitime peracta fuerit, res desinit esse integra,
firmatur tribunalis iurisdictio et lis pendere incipit (cfr. can. 1725
nn. 1. 2 et 5).
Art. 86. - Quaelibet citatio est peremptoria (can. 1714). Praesidis
autem arbitrio relinquitur eam iterare, praesertim si çx rationabili causa
dubitandum sit utrum citatio pervenerit ad manus citati necne.
Art. 87. - Obiectum seu materia iudicii constituitur ipsa litis contestatione,
seu formali conventi contradictione petitioni actoris, facta
animo litigandi coram iudice (can. 1726).
Art. 88. - Contestatio fit per dubii concordationem coram praeside et
relinquere poterit citatoriam schedam alicui de eius familia aut
famulatu, si hic eam recipere paratus sit ac spondeat se reo conventos
quamprimum schedam acceptam traditurum; (quo in casu optandum est
ut scheda tradatur clausa) sin minus eam ad praesidem referat, ut transmittatur
ad normam can. 1719,11W (can. 1717; cfr. artt. 80, 83)'.
Art. 80. - Si ob distantiam vel aliam causam difficulter per cursorem
tradi possit reo convento scheda citatoria, poterit iussu praesidis transmitti
per tabellarios publicos, dummodo commendata et cum syngrapha
receptionis, vel alio modo qui secundum locorum leges et conditiones
tutissimus sit (can. 17.19).
Art. 81. - § 1. Cursor schedam traditam subsignet, die et hora traditionis
adnotata, et tribunali relationem scriptam faciat de persona
cui traditio facta est. Curet etiam ut schedae acceptilatio, si fieri potest,
a citato subsignetur (cfr. can. 1721 §§ 1, 2).
§ 2. Quod si, citatus receptionem schedae recuset, eam cursor tribunali
remittat, a se subsignatam, die, hora et causa recusationis adnotata
(cfr. can. 1721 § 4).
Art. 82. - Qui citationem recipere recuset, legitime citatus habetur
(cfr. can. 1718).
Art. 83. - Quoties, diligenti inquisitione peracta, adhuc ignoretur
ubi degat pars citanda, sive reus sit sive etiam ipse actor, locus est
citationi per edictum, quae fit affigendo per cursorem ad fores Curiae
schedam citationis ad modum edicti, per tempus prudenti praesidis
arbitrio determinandum, et in aliqua publica ephemeride inserendo;
quodsi utrumque fieri nequeat, alterutrum sufficit (cfr. can. 1720).
Art. 84. - Si scheda citatoria non referat quae in art. 76 praescribuntur
aut non fuerit legitime intimata, nullius momenti sunt tum citatio
tum acta processus (can. 1723).
Art. 85. - Cum citatio legitime peracta fuerit, res desinit esse integra,
firmatur tribunalis iurisdictio et lis pendere incipit (cfr. can. 1725
nn. 1. 2 et 5).
Art. 86. - Quaelibet citatio est peremptoria (can. 1714). Praesidis
autem arbitrio relinquitur eam iterare, praesertim si çx rationabili causa
dubitandum sit utrum citatio pervenerit ad manus citati necne.
Art. 87. - Obiectum seu materia iudicii constituitur ipsa litis contestatione,
seu formali conventi contradictione petitioni actoris, facta
animo litigandi coram iudice (can. 1726).
Art. 88. - Contestatio fit per dubii concordationem coram praeside et