AAS 30 (1938), p. 56
TATJBATENSXS
DIOECESIS TAUBATENSIS TERRITORIUM DIVIDITUR ET NOVA DIOECESIS « LORE-
NENSIS » ERIGITUR.
PIUSEPISCOPUS
SERVUS SERVORUM DEI
AD PERPETUAM REI MEMORIAM
Ad christianae plebis regimen facilius aptiusque reddendum plurimum
sane prodesse videtur illas dioeceses in partes dividere, quae territorio
latius pateant et fidelium frequentia nimius redundent, aliasque constituere
dioeceses, curae et gubernio aliorum Antistitum concredendas.
Quum itaque res sic se habeat in Taubatensi dioecesi, a s. m. Pio Papa
Decimo, Praedecessore Nostro, erecta anno millesimo nongentesimo
octavo, ab Apostolica Sede enixe expostulatum est, ut illa in duas dividatur
partes et altera constituatur dioecesis. Quapropter Nos, probe
noscentes id in animarum bonum profecto obventurum, praehabito
favorabili voto tum venerabilis Fratris Benedicti Aloisi Masella, Archiepiscopi
titularis Caesariensis in Mauretania, apud Brasilianam Rempublicam
Nuntii Apostolici, tum venerabilis Fratris Andreae Arcoverde
de AlbuqUerque Cavalcanti, illius Taubatensis Ecclesiae Episcopi, de
consulto venerabilium Fratrum Nostrorum S. R. E. Cardinalium Sacrae
Congregationi Consistoriali praepositorum, omnibus mature perpensis,
ad propositam illam dismembrationem et novae dioecesis erectionem
deveniendum esse censuimus. Suppleto igitur, quatenus opus sit, quorum
intersit vel eorum qui sua interesse praesumant consensu, de Apostolicae
Nostrae potestatis plenitudine, a dioecesis Tanbatensis territorio partem
illam seiungimus has quae sequuntur complectentem paroecias : Lorena,
Areias, Bananal, Caciioeira, Campos Novos de Gurilia, Cruzeiro, Curifia,
Embahu, Pinheiros, Piquete, Quelus, Sao Jose de Barreiros, Silveiras.
Quarum vero paroeciarum territorium in novam dioecesim erigimus et
constituimus eamque ab urbe Lorena, in qua sedem episcopalem statuimus,
Lorenensem nunçupari volumus ac decernimus. Lorenam idcirco
urbem ad civitatis episcopalis fastigium extollimus, eidemque omnia
tribuimus iura et privilegia, quibus ceterae episcopales sedes ac civitates
iure communi fruuntur; Episcopi vero cathedram in ecclesia paroeciali,
Deo in honorem Nostrae Dominae Pietatis dicata, in ipsa urbe exstante
DIOECESIS TAUBATENSIS TERRITORIUM DIVIDITUR ET NOVA DIOECESIS « LORE-
NENSIS » ERIGITUR.
PIUSEPISCOPUS
SERVUS SERVORUM DEI
AD PERPETUAM REI MEMORIAM
Ad christianae plebis regimen facilius aptiusque reddendum plurimum
sane prodesse videtur illas dioeceses in partes dividere, quae territorio
latius pateant et fidelium frequentia nimius redundent, aliasque constituere
dioeceses, curae et gubernio aliorum Antistitum concredendas.
Quum itaque res sic se habeat in Taubatensi dioecesi, a s. m. Pio Papa
Decimo, Praedecessore Nostro, erecta anno millesimo nongentesimo
octavo, ab Apostolica Sede enixe expostulatum est, ut illa in duas dividatur
partes et altera constituatur dioecesis. Quapropter Nos, probe
noscentes id in animarum bonum profecto obventurum, praehabito
favorabili voto tum venerabilis Fratris Benedicti Aloisi Masella, Archiepiscopi
titularis Caesariensis in Mauretania, apud Brasilianam Rempublicam
Nuntii Apostolici, tum venerabilis Fratris Andreae Arcoverde
de AlbuqUerque Cavalcanti, illius Taubatensis Ecclesiae Episcopi, de
consulto venerabilium Fratrum Nostrorum S. R. E. Cardinalium Sacrae
Congregationi Consistoriali praepositorum, omnibus mature perpensis,
ad propositam illam dismembrationem et novae dioecesis erectionem
deveniendum esse censuimus. Suppleto igitur, quatenus opus sit, quorum
intersit vel eorum qui sua interesse praesumant consensu, de Apostolicae
Nostrae potestatis plenitudine, a dioecesis Tanbatensis territorio partem
illam seiungimus has quae sequuntur complectentem paroecias : Lorena,
Areias, Bananal, Caciioeira, Campos Novos de Gurilia, Cruzeiro, Curifia,
Embahu, Pinheiros, Piquete, Quelus, Sao Jose de Barreiros, Silveiras.
Quarum vero paroeciarum territorium in novam dioecesim erigimus et
constituimus eamque ab urbe Lorena, in qua sedem episcopalem statuimus,
Lorenensem nunçupari volumus ac decernimus. Lorenam idcirco
urbem ad civitatis episcopalis fastigium extollimus, eidemque omnia
tribuimus iura et privilegia, quibus ceterae episcopales sedes ac civitates
iure communi fruuntur; Episcopi vero cathedram in ecclesia paroeciali,
Deo in honorem Nostrae Dominae Pietatis dicata, in ipsa urbe exstante