AAS 33 (1941), p. 305
10. Quod demum attinet ad connubiorum nullitatem ob non servatam
canonicam formam, praecipui casus ad hanc Sacram Congregationem de
lati reducuntur ad defectum vel testium vel legitimae delegationis in
sacerdote assistente: quorum si primum plerumque inadvertentiae, al
terum est et imperitiae, utique culpabili, tribuendum. Probe igitur ad
discant oportet sacerdotes, antequam matrimoniis assistant, statuta
canonum 1094-1103, quod refert ad validam et licitam eorundem as
sistentiam, necnon responsiones Pont. Comm. ad Codicis Canones auth.
interpr. die 14 iulii 1922, 20 maii 1923 et 28 decembris 1927. 10
11. Conclusionis instar, quae infra recensentur, speciali modo com
mendat insuper Revmis Ordinariis haec S. Congregatio :
a) In locis ubi id iure concordatario cautum sit, uti v. g. in Italia
et in Republica Lusitana, curent ut a parochis documentum de initis
connubiis statuto tempore'ad officium status civilis proeorundem tran
scriptione in illius regestis mittatur. In genere autem adamussim ea
omnia servari praccipiant, quae concordatario iure in re matrimoniali
servanda sint.11
b) Quoties matrimonium initur a nupturientibus, quorum alter
uter vel uterque ad aliam paroeciam pertineat, parochus qui matrimonio
adstitit, praeter adscriptionem eiusdem in suo libro matrimoniorum,
et, si ibi coniux fuerit baptizatus, etiam in calce actus baptismi, quam
primum de eodem celebrato commonefaciat parochos vel parochum loci
baptismi amborum coniugum vel alterutrius. Hi autem receptas notitias
transcribat ad normam can. 470 § 2 in suis renatorum regestis (can. 1103
§ 2) et nuntium scriptum de peracta transcriptione mittant ad paro
chum, qui matrimonio adstitit. Is vero non acquiescat donec hunc nun
cium receperit; receptum autem alliget fasciculo documentorum cele
brati matrimonii. '
c) Omni studio contendant ut sententia exsecutiva nullitatis ma
trimonii vel apostolica dispensatio a matrimonio rato et non consum
mato, quantocius dénuntientur, cum vetitis transeundi ad alias nuptias
ibidem forte statutis, rectori paroeciae, ubi matrimonii celebratio est
paroecialibus regestis consignata, ut ab ipso de eadem sententia vel di
spensatione necnon de vetitis forsan adnexis scripta mentio fiat tum in
10 Acta Ap. Sedis, vol. XIV, pag. 527, V ; vol. XVI, pag. 114-Ü5, V et VI;
vol. XX, pag. 61-62, IV.
11 Cfr. pro Italia «Istruzione circa l'esecuzione dell'art. 34 del Concordato...»
1 luglio 1929, n. 29 seq. (Acta Ap. Sedis, vol. XXI, pag. 351 seq.) ;
pro Lusitania «Istruzione agli Eccmi Ordinari del Portogallo... sull'esecuzione
degli articoli del Concordato... » 21 settembre 1940 (Acta Ap. Sedis,
vol. XXXIII, pag. 29 seq.).
canonicam formam, praecipui casus ad hanc Sacram Congregationem de
lati reducuntur ad defectum vel testium vel legitimae delegationis in
sacerdote assistente: quorum si primum plerumque inadvertentiae, al
terum est et imperitiae, utique culpabili, tribuendum. Probe igitur ad
discant oportet sacerdotes, antequam matrimoniis assistant, statuta
canonum 1094-1103, quod refert ad validam et licitam eorundem as
sistentiam, necnon responsiones Pont. Comm. ad Codicis Canones auth.
interpr. die 14 iulii 1922, 20 maii 1923 et 28 decembris 1927. 10
11. Conclusionis instar, quae infra recensentur, speciali modo com
mendat insuper Revmis Ordinariis haec S. Congregatio :
a) In locis ubi id iure concordatario cautum sit, uti v. g. in Italia
et in Republica Lusitana, curent ut a parochis documentum de initis
connubiis statuto tempore'ad officium status civilis proeorundem tran
scriptione in illius regestis mittatur. In genere autem adamussim ea
omnia servari praccipiant, quae concordatario iure in re matrimoniali
servanda sint.11
b) Quoties matrimonium initur a nupturientibus, quorum alter
uter vel uterque ad aliam paroeciam pertineat, parochus qui matrimonio
adstitit, praeter adscriptionem eiusdem in suo libro matrimoniorum,
et, si ibi coniux fuerit baptizatus, etiam in calce actus baptismi, quam
primum de eodem celebrato commonefaciat parochos vel parochum loci
baptismi amborum coniugum vel alterutrius. Hi autem receptas notitias
transcribat ad normam can. 470 § 2 in suis renatorum regestis (can. 1103
§ 2) et nuntium scriptum de peracta transcriptione mittant ad paro
chum, qui matrimonio adstitit. Is vero non acquiescat donec hunc nun
cium receperit; receptum autem alliget fasciculo documentorum cele
brati matrimonii. '
c) Omni studio contendant ut sententia exsecutiva nullitatis ma
trimonii vel apostolica dispensatio a matrimonio rato et non consum
mato, quantocius dénuntientur, cum vetitis transeundi ad alias nuptias
ibidem forte statutis, rectori paroeciae, ubi matrimonii celebratio est
paroecialibus regestis consignata, ut ab ipso de eadem sententia vel di
spensatione necnon de vetitis forsan adnexis scripta mentio fiat tum in
10 Acta Ap. Sedis, vol. XIV, pag. 527, V ; vol. XVI, pag. 114-Ü5, V et VI;
vol. XX, pag. 61-62, IV.
11 Cfr. pro Italia «Istruzione circa l'esecuzione dell'art. 34 del Concordato...»
1 luglio 1929, n. 29 seq. (Acta Ap. Sedis, vol. XXI, pag. 351 seq.) ;
pro Lusitania «Istruzione agli Eccmi Ordinari del Portogallo... sull'esecuzione
degli articoli del Concordato... » 21 settembre 1940 (Acta Ap. Sedis,
vol. XXXIII, pag. 29 seq.).